ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

XANKƏNDİNDƏN BAŞLAYAN YOL…

O yol geri qayıdacaq!

50816    |   2014-12-24 19:38
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır


"İçimdəki adamlar" silsiləsindən

Həyatımda, daha dəqiq desəm, jurnalistika fəaliyyətimdə bəlkə də ən çətin, ən diqqətçəkən və narahat bir yazını təqdim etmək üçün bütün iç dünyamı alt-üst edirəm. Çünki bu yazımın qəhrəmanı dövlət adamıdı və o həm də mənim iç dünyamın sakinidi. Bu iki məqam məni sual qarşısında qoyur - yazım, yoxsa yazmayım? Necə deyərlər, bir növü olum və ölümün başqa bir variantı kimi. Deyə bilərsiniz ki, azad bir cəmiyyətdə yaşayırıq, söz də azaddı, mətbuat da. Kimin haqqında necə istəsən, nə istəsən yazmaq mümkündü. Amma bunun başqa bir məqamı da var. Belə ki, barəsində yazılan şəxsin tutduğu vəzifə... Bu elə bir məqamdı ki, o vəzifənin sahibi hamı üçün ideal deyil, hamı onu ürəyinin içində saxlamır. Deməli, onun barəsində yazılan da birmənalı qarşılanmayacaq, müxtəlif yozumlar, müxtəlif şərhlər, hətta tünd boyanın bütün çalarlarını ifadə edəcək mənzərələr də mümkündü. Bax, bu da məni sual qarşısında dayanmağa məcbur edir. Üstəlik də həmin sual mənə pıçıldayır ki, sən ürəyində yeri olan bu adamın barəsində düşüncələrini qələmə alarkən onun bu və ya digər formada gündəmə gətirilməsinə də səbəb ola bilərsən. Necə deyərlər, qaş düzəltdiyin yerdə...

Hə, bax bütün bunları çox götür-qoy etdikdən sonra kimlərin nə düşünüb-düşünməyəcəyini göz altına almadan yazını bilgisayara diqtə etməyə qərar verdim. Ona görə ki, mən bu silsiləni başlayanda açıq şəkildə bəyan etmişdim ki, içimdə olan ADAM haqqında yazıram. Onu görüb, tanıyıb, qəbul etdiyim kimi də oxucuya təqdim edirəm. Bu mənim baxış bucağımdı. Hər kəs öz məntiqində haqlı olduğu kimi, mən də bu haqqımdan istifadə edirəm...

Onda Dağlıq Qarabağ hadisələri başlanmışdı... onda müharibənin "daş dövrü" artıq gündəmdən çıxır, yerini top-tüfəng tuturdu... Hələ onda Xankəndində Azərbaycan bayrağı dalğalanırdı... Və hələ onda Dağlıq Qarabağda o vaxtkı Azərbaycan hökumətinin nümayəndələri işləyirdilər və o nümayəndələrin arasında cavan bir oğlan da var idi...

Hə, indiki kimi yadımdadı. Başqalarından, yəni Bakıdan ezam olunmuş digər məmurlardan fərqli olaraq bu cavan oğlan Dağlıq Qarabağa o vaxtkı Azərbaycan komsomolunun xətti ilə gəlmişdi. Bəlkə də məhz həmin xətt ilə gəldiyindən idi ki, onun qaynarlığı, bir çox məqamları, xüsusilə kimlərinsə çemodanlarını gəzdirməyi qəbul etməməyi dərhal özünü büruzə verirdi. Söhbətlərində də, davranışında da bir sərbəstlik, bir daxili əminlik hakim idi. Nədənsə Dağlıq Qarabağda fəaliyyət göstərən həmin təşkilatın nümayəndələri arasında mənim ona qanım daha çox qaynayırdı. Sadə şəkildə desəm, mənə elə gəlirdi ki, bu cavan oğlan bəzilərinə nisbətən hadisələri daha real qiymətləndirir, hadisələrin inkişaf xəttini daha yaxşı görür və torpağa, burdakı adamlara, yəni Qarabağın azərbaycanlı sakinlərinə daha çox ürək açır, daha çox güvənir. Üstəlik də, bu oğlan ərazidə fəaliyyət göstərən sovet hərbi birləşmələrinin zabitlərinə qarşı sərt davranır, onları ermənilərə yarınmaqda açıq şəkildə ittiham etməkdən çəkinmir...

Mən bunları görürdüm və hiss edirdim ki, onun sərbəstliyi bu gün adını çəkmək istəmədiyim bəzi sabiq məmurların ürəyincə deyil. Amma o buna iynə ucu boyda da narahat olmurdu. Əksinə, həm Xankəndinin özündə, həm Şuşada, gecələdiyi (Təşkilat Komitəsinin bir çox üzvləri, o cümlədən də buraya ezam olunan müxtəlif qurumların təmsilçiləri Şuşada pansionatda gecələyirdilər - Ə.M.) vaxtlarda da onun çılğınlığını, yarınmaq istəyənlərə yerini tanıtması artıq çoxlarının diqqətini çəkmişdi. Bax, həmin o gündən tanımağa başladığım, ürəyimə, yaddaşıma köçürdüyüm bu oğlanla bir də Qarabağ işğal ediləndən sonra qarşılaşdıq. Onu Bərdədə gördüm. Burda qaçqınlarla bağlı keçirilən bir tədbirdə o da çıxış etdi və bildirdi ki, adamlara öncə inamı, ümidi qaytarmaq lazımdı. Hər kəs bilməlidi ki, onun əsas məqsədi, əsas məramı doğulduğu torpağa qayıtmaq olmalıdı.

Bəli, mən bu çıxışı dinlədikcə digərlərinin pafoslu, bir az da kimlərəsə xoş gəlmək üçün əzilib-büzülüb bər-bəzək verdikləri sözlərin necə sabun köpüyünə bənzədiyini də görürdüm. Aydınca hiss olunurdu ki, kim və hansı məqsəd üçün danışır, fikirlərini nəyə, hansı günə hesablayırdı. Təəssüf ki, biz bəzən gerçəyi deməyə özümüzdə cəsarət tapa bilmirik, ya da gerçəyi o vaxt deyirik ki, artıq o, öz gerçəkliyini arxada qoymuş olur. Yəni hamı onu görür və ötüb keçir. Amma vaxtında deyiləndə ən azı yaddaşlara yazılır. Bax, bu mənada mənim Bərdədə ikinci dəfə qarşılaşdığım həmin o köhnə tanışım həqiqətən gerçəyi deyirdi. Bu gün də o gerçəyə hamımızın ehtiyacımız var və hamımız da bilməliyik ki, biz doğulduğumuz torpağa qayıdacağıq!..

Sonra həyat bizi Ağcabədidə qarşılaşdırdı. Bu dəfə artıq o, bir rayonun rəhbəri idi. Mən, təbii ki, qonaq kimi öz həddimi və yerimi bilərək müəyyən məsafədə dayanmağı bacarıram, Ağcabədidə də həmin o məsafəni saxladım. Ancaq Şahin müəllim ərklə əlimi sıxanda bildim ki, o "köhnə tarix" az da olsa öz işini görə bilib. Və mən də Dağlıq Qarabağın "şinelindən" çıxdığım üçün o, məni özünə, öz dairəsinə yaxın kimi qəbul edir. Təbii ki, bu böyük diqqət idi və mən o diqqəti üzərimdə hiss etdiyim üçün keçib gəldiyim yolun bütün nöqtələrini zaman-zaman yaddaşımda gözdən keçirir, ötənlərlə gələnlərin arasındakı körpünün hansı özül üzərində, hansı sütunlar üstündə dayandığını unutmamağa çalışıram. Yəni 20 ildən artıqdı ki, tanıdığım bir insanın keçdiyi yol onun halal inamının, halal əqidəsinin və dönməz prinsipiallığının bəhrəsi idi. Mən də o yolun müəyyən hissələrini həm şahid, həm də müşahidəçi kimi izləyə bilmişdim. Üstəlik, yaddaşımda gənc bir komsomol kadrı kimi yer tutan bu oğlanı bu gün məhz həmin o təpərlə, həmin o od-alovla, bir də tutduğu vəzifəyə güvənclə qurub-yaratmaq istedadının ötəri olmadığını təkrar anladım, yenidən ən incə nöqtələrinə qədər dərk etdim. Təbii ki, Ağcabədinin timsalında! Və üstəlik onun bir vətəndaş, bir iqtidar nümayəndəsi olaraq hər kəsə yanaşma məharəti, hər kəslə dil tapıb qoyulan məqsədə çatmaq istedadı məni, tam səmimiyyətimlə deyim ki, həm təəccübləndirdi, həm də sevindirdi. Bu iki nüans sizə qəribə gələ bilər. Çünki təəccübdən sevinmək hər addımda qarşılaşdığımız hal deyil. Mən ona görə təəccübləndim ki, bu gün uzaqdan, yaxından tanıdığım məmurlar var ki, onlar 10 il, 20 il bundan əvvəl sahibi olduqları, qazandıqları bilginin üzərində dayanmaqla kifayətləniblər. Bir iynə boyu da olsa irəli getməyiblər. Amma Şahin müəllim təmsil olunduğu və əqidəsinə çevirdiyi inancın ardınca öyrənə-öyrənə, yeniliklərdən xəbərdar ola-ola və bəzən də yeni ideyanı özü səsləndirməklə tutduğu vəzifəni, təmsil etdiyi iqtidarı daha da hörmətli edir. Bax, buna da sevindim. Deməli, təəccüblə sevincin bir yerdə olması mümkündü. Və...

İndi yolum Ağcabədiyə düşəndə onunla həmsöhbət olur, onun gördüyü işləri bir jurnalist, bir qonaq kimi yaddaşıma köçürürəm. Çünki mənim gözümün qarşısında Qarabağın aran bölgəsində bir şəhər tikilir, böyüyür, tərəqqi edir. Hər kəs bunu etiraf etməlidi ki, bu günün Ağcabədisi 10-15 il bundan öncəki Ağcabədini tarixin arxivinə verib. Yeni doğulan və orta məktəbin ilk siniflərinə qədəm qoyan uşaqlar indi müasir Ağcabədinin sakinləridilər. Onlar ancaq yaşlılardan, böyüklərdən keçmiş Ağcabədi barəsində nağılvari xatirələr eşidib dinləyə bilərlər, ya da şəkillərlə, video-lentlərlə o günlərə qayıtmaq mümkündü.

Hər kəs belə bir fikir səsləndirə bilər - görülən bu işlər əslində rayon rəhbərinin birbaşa vəzifəsidi və Şahin Məmmədov da belə götürəndə öz vəzifəsini icra edir, burada qeyri-adi heç nə yoxdu. Mən də bu fikirlərlə razıyam, ancaq bir şərtlə. Uzağa yox, elə Ağcabədinin çevrəsində olan rayonlara diqqət yetirək. Həmin vəzifənin rayonlarda da icraçıları var. Bəs onda nədən qaynaqlanır bu fərq? Təbii ki, peşəkarlıqdan, torpağa bağlılıqdan, məsuliyyət hissini dərk etməkdən, təmsil olunduğun iqtidara böyük inamdan və nəhayət göstərilən etimaddan!!! Çox qəribədi ki, bax, bütün bunlar toplum halında bütün məmurlarda yoxdu. Ancaq o insanlarda, o məmurlarda bunlar bütünlüklə mövcuddu və ifadə olunur ki, onlar həqiqətən öz kimliklərini yüzə-yüz dərk edir, öz vəzifələrini böyük hərflərlə yazılan iqtidar mənsubu kimi həyata keçirirlər. Deməli, mənim üçün də Şahin Məmmədov bugünkü iqtidarın məhz böyük hərflərlə adı, ünvanı göstərilən mənsublarından biridi. O, komandasına sədaqəti və xidməti ilə birbaşa öz xalqına da, öz torpağına da xidmət edir.

Bəli, mən Xankəndində tanıyıb Şuşada ağır günlərin birgə şahidi olduğum, Bərdədə yenidən görüşüb Ağcabədidə yenidən kəşf etdiyim içimdə olan Şahin Məmmədovun kiçik portretini cızmağa çalışdım. Amma yenə etiraf edim ki, onun tutduğu vəzifə mənə içimdə olanları, ağlımda qərar tutanların hamısını olduğu kimi yazmağa, ifadə etməyə imkan vermədi. Ona görə ki, bura Azərbaycandı və burda vəzifəli şəxs barəsində yazılan hər bir yazıya hərə öz eynəyinin arxasından baxır. Ancaq olsun! Mən sadəcə bu illər boyu içimdə yaşatdığım duyğuların, xatirələrin diqtəsi olan müəyyən nüansların vərəqini çevirdim. Demək istədim ki, tutduğu vəzifəsindən asılı olmayaraq, mənim iç dünyamda Şahin Məmmədov adlı, soyadlı bir İNSAN var və mənimlə birlikdə illərdən illərə keçir. Özü də onun da, mənim də doğum tariximizin ili, ayı, günü üst-üstə düşür. Bax, elə bu yazı da hardasa mənim ona ad günü hədiyyəmdi. Təbii ki, onun ürəyincə olsa!..

Əbülfət MƏDƏTOĞLU




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Elşən gözündə yumruq izi evə gəlir. Anası onu görüb həyəcanlanır:
- Bu nədi? Sənə nə olub?
- Ana, hər gecə saat 2-də sinif yoldaşlarımdan birinin evinə zəng vurub soruşurdum: "Tapın görüm mən kiməm?"
- Nə olsun ki?
- Heeeç. Bu gün biri tapdı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK