ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

GÖRÜNDÜYÜ VƏ OLDUĞU KİMİ

42807    |   2014-11-27 01:35
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

"İçimdəki adamlar" silsiləsindən

Yaşayan dünya adamı


Düşünməyin ki, çox obrazlı, poetik bir başlıq olan bu sərlövhə hansısa şairə, yazıçıya, rəssama, bəstəkara, heykəltaraşa həsr olunub. Xeyr, bu yazının kimin barəsində olduğunu oxuyub başa çıxanda özünüz mənim bugünkü qəhrəmanımı yazıçı kimi də, şair kimi də, rəssam kimi də, heykəltaraş kimi də sevəcəksiniz və görəcəksiniz ki, mən bu böyük mənaları ifadə edən, sənət ünvanını göstərən sözləri təsadüfdən seçməmişəm. Bir də onu görəcəksiniz ki, mən bəlkə də bir az xəsislik etmişəm, daha böyük, daha geniş mənaları özümdə birləşdirən sözləri dilə gətirməmişəm. Təbii ki, bu da səbəbsiz deyil. Həmin o böyük anlamlı sözləri, ifadələri işlətməkdə ehtiyatlanmışam. Çünki mən onu yaxşı tanıyıram. Xarakterinə, həyata baxışına, hətta özünün özünə yanaşmasına da bələdəm. Ona görə də o böyük pafoslu, böyük mənalı sözlərdən qaçdım. Bildim ki, sadədən sadə, ziyalıdan ziyalı olan bu kişi o fikirləri, o sözləri qəbul etməyəcək, hətta məni qınayacaq. Necə deyərlər, mən də işimi bəri başdan ehtiyatlı tutdum. İstəmədim ki, ona toxunan, onu incidə bilən hansısa bir sözü, ifadəni işlədim. Axı o mənim içimdəki adamlardan biridi və mən də bu adamları sizə təqdim edəndə birmənalı olaraq həm də özümü təqdim edirəm. Yeri gəlmişkən, atalar deyib ki, "dostunu, qardaşını göstər, sənin də kimliyini deyim". Bunu sözgəlişi yazdım. Barəsində özünüz düşünərsiniz, əgər istəsəniz...
Çox səmimi bir etirafı dilə gətirirəm. Mən onu Azərbaycanın müstəqilliyinin ilk illərindən, yəni siyasi burulğanın tüğyan etdiyi, sözün urvatdan, insanın dəyərdən düşdüyü, cəmiyyətin hövsələsinin daraldığı bir zamanda tanıdım. Bu elə bir zaman idi ki, az qala ağız deyəni qulaq da eşitmirdi. Amma məhz həmin o zamanın içində fərqli kişilər var idi ki, onların dediklərini təkcə öz qulaqları yox, həm də eşitməyə maraqlı, həvəsli, eləcə də ehtiyacı olan insanların qulaqları eşidirdi və bu səsə, bu sözə yavaş-yavaş qiymət verirdi. Mən bir mətbuat işiçsi olaraq həmin o illərin media arenasında ortaboylu, qarayanız və son dərəcə diqqətli baxışları olan bir şəxsin, bir insanın açıqlamaları ilə, yazıları ilə qarşılaşırdım. Özü də onun açıqlamaları, rəyləri, yazıları o qədər sadə olurdu ki, sanki orta məktəb müəllimi oxucuya, onu dinləyənə nəyisə elementar qaydalara uyğun şəkildə izah etməyə çalışırdı. Düzü, siyasi müstəviyə gəlib və bu qədər sadə bir şəkildə də hadisələrə, ətrafda baş verənlərə, Qarabağ probleminə, ən vacibi isə insan amilinə münasibət sərgiləmək həm maraqlı idi, həm də bir az mənə sadəlöhvlük kimi təsir bağışlayırdı. Elə bilirdim ki, bu hansısa bir savadlı müəllimin ötəri bir hissidi, istəyidi, keçib gedəcək. Amma zaman mənim yanıldığımı özümə sübut etdi, elə mənim kimi düşünənlərə də. Bizlərə aydın oldu ki, siyasi müstəviyə gələn, hadisələri görən və bəzən onu qabaqlayan, bəzən də onu lap ürəyinin özəyindən xəbər verən bu ortaboylu, qarayanız ziyalı məsələlərə aydınlıq gətirən AYDIN bir insandı. Özü də təkcə bu aydınlıq onun içinin işıqlı, nurlu olması demək deyildi. Görünür, ona ad qoyanlar onun iç dünyasını əvvəlcədən biliblər və ürəyinə görə də adını qoyublar.
Bəli, həmin o siyasi hadisələrin durulduğu zamanda biz artıq onunla ara-sıra əlaqə saxlayır, bir qəzetçi kimi suallarını cavablandırır və bəzən özü redaksiyamıza zəng vurub hər hansı bir yazıya, məqaləyə, rəyə münasibətini bildirir, xoş sözlər dilə gətirirdi. Yəqin bütün bunlar mənim tale yazımın özümə bəlli olmayan tərəfi imiş. Çünki aylar, illər ötdükcə bu təmaslar, bu telefon zəngləri o qədər doğmalaşdı ki, günlərin bir günündə mən bu aydın adamı, bu işıqlı ziyalını ürəyimin içində gördüm. Özü də təkcə siyasi savadına, dünya görüşünə, cəmiyyətdə tutduğu yerə görə yox, bəlkə də daha çox əxlaqına, mənəviyyatına görə. Bax, bu da mənim iç dünyamın bir açarı oldu. Həmin o aydın insan, o əxlaq, o mənəviyyat açarı ilə ürəyimin qapısını açdı...
Bugünkü kimi yadımdadı. İlk dəfə onunla 1994-cü ildə, təqribən may ayının birinci ongünlüyündə görüşdük. Həmişə ancaq telefonla əlaqə saxlayıb hal-xoş etdiyim, söhbətləşdiyim Aydın müəllimlə ilk dəfə onda bir verilişin qonağı kimi yanaşı əyləşdik. Dövlət televiziyasının həmin verilişində bizdən başqa professor, millət vəkili Musa Qasımlı və "İki sahil" qəzetinin baş redaktoru Vüqar Rəhimzadə də iştirak edirdi. Veriliş öncəsi, eləcə də verilişdən sonra onun ayırdığı vaxtdan istifadə edib biz xeyli fikir mübadiləsi apardıq. Yalnız mən onda bildim ki, Aydın müəllim Mingəçevir şəhərində doğulub... yalnız onda bildm ki, Aydın müəllimin pedaqoji təcrübəsi var... yalnız onda bildim ki, Aydın müəllimin ailəsindəki xanım da uşaqların təlim-tərbiyəsi ilə məşğuldur... və bir də onda bildim ki, Aydın müəllim iki övlad atasıdı. Bütün bunları bilmək yalnız qəlbən, ruhən yaxın olan adamlar üçün münasib sayılır. Aydın müəllim ürəyini açmaqla mənim özünə bir az da yaxın gəlməyimə icazə verdi. Bu da həm istiqanlılığın, həm sadəliyin, həm də qarşısında əyləşənin içini görməyin, bacarmağın bir əlaməti idi. Mən də onda hiss etdim ki, Aydın müəllim birmənalı şəkildə mənim iç dünyamı, mənim ürəyimi görür. Zaman yanılmadığımı təkrar-təkrar sübut etdi. Bizim o dostluğumuz bir pöhrə kimi böyüməyə, qol-budaq atmağa, xan çinar olmağa başladı. Elə bir çinar ki, onun saralan yarpaqları da özünəməxsus qızılı rəngi ilə mənalar ifadə etdi və etməkdədi də. O rənglər ömrümüzün səhifələridi, məqamlarıdı, yəni bizim kompleksimizdi. Axı insan həmişə deyib gülmür, həmişə sevinmir, həmişə qələbə qazanmır. Normal insanın həyatı rəngarəng olur, sevinclə, kədərlə, uğurla uğursuzluqla, həm də normal insanın həyatında bir əqidə, bir də mübarizə əzmi hakim mövqe tutur. Bu da onun öz yoluyla şair Vaqif Bayatılı demiş, başını aşağı salıb getməsinə həm stimul verir, həm də əlavə enerji...
Bu yazını yazdıqca gözümün önündən Aydın müəllimlə birlikdə keçən günlərimi, anlarımı, bütövlükdə zaman kəsiklərini canlandırıram. Və o zaman kəsiyinin hər biri mənə həm ən əziz xatirə, həm də ən uzun, necə deyərlər, sonu görünməyən xoş anlar kimi gəlir. Çünki həmin o vaxtın içində mən bir ziyalıyla, bir işıqla, bir Azərbaycan aydınıyla yol-yoldaşı olmuşam, üz-üzə oturmuşam, fikirlərimi bölüşmüşəm. Hətta ən ağrılı hisslərimi, ən ağrılı və zərurətdən doğan problemlərimi dilə gətirmişəm. Hansı ki, bunu öz içinlə bölüşə bilərsən, öz içindəkinə deyə bilərsən...
Səhhətimdə problem yaranmışdı, müalicə olunurdum. Telefonuma zəng gəldi. Aydın müəllim idi. Hal-xoş etdi və sonra birbaşa mövzuya keçdi:

- Neçə müddətdi "Ədalət"də yazılarını görmürəm, nə məsələdi?
Cavab verdim ki, müalicə olunuram, xəstəxanadayam. Ünvanı soruşdu. Mən də təbii ki, dedim. Aradan çox qısa bir vaxt keçdi. Bir də gördüm ki, xəstəxana otağının qapısı döyülür. Kiminsə gələcəyini gözləmədiyimdən elə çarpayıda uzandığım vəziyyətdə "buyurn" - dedim. Qapı açıldı. Dərhal yerimdən ayağa qalxdım. Gələn Aydın müəllim idi. Xeyli söhbət etdik. Bir qardaş, bir dost ərki ilə bir azca qınadı məni. Sonra xəstəxananın baş həkimi ilə də görüşüb getdi. O gedəndən sonra baş həkim mənim yanıma gəldi. Əvvəlki günlərdəkindən fərqli bir şəkildə səsinə mehribanlıq qatıb:
- Müəllim, niyə deməmisiniz Aydın müəllimin qohumusunuz? Özünüz də jurnalistsiniz - dedi.
Mən də təbii ki:
- Həkim, bunlara nə ehtiyac var ki? Sağ olsun, personalınız. Hər şey qaydasındadı - söylədim. Buna baxmayaraq, o gündən sonra hiss etdim ki, bu xəstəxanada artıq mənə əvvəlkindən fərqli bir münasibət bəslənilir, bir canıyananlıq nümayiş etdirilir. Bütün bunlar isə Aydın müəllimin həmin xəstəxanaya gəlişinin çox kiçik bir detalı idi. Amma o gəliş də, onun bütün anları da mənim yaddaşıma həmişəlik yazıldı.
Təbii ki, bu adi bir insani münasibətdi, onu hər kəs edə bilər və çoxları da edir. Ancaq burda mənim üçün ən önməlisi o idi ki, Aydın müəllim heç nə demədən, yəni elə həmin an reaksiya verdi, elə həmin an özünün dost missiyasını, qardaş münasibətini sərgilədi, üstəlik də cəmiyyətdəki nüfuzunun ani kölgəsini də dostdan, qardaşdan əsirgəmədi...
Biz onunla tədbirlərdə də birgə iştirak etmişik, yol-yoldaşı da olmuşuq. Dəvət olunduğu görüşlərə məni də çağırıb. Getmişəm, bir kənarda oturub müşahidələr aparmışam. Tam səmimiyyətimlə deyim ki, bu görüşlər məni sıxmayıb. Çünki protokol xarakter daşımayıb. Çox sərbəst, çox səmimi disskusiyalar aparılıb, fikir mübadiləsi edilib. Aydın müəllimin görüş iştirakçıları ilə təmas qurmaq məharəti məni valeh edib. Elə ilk sözündən, ilk jestindən zalda oturanlar onu dinləməyə başlayıblar. Elə onların üz-gözündən açıq şəkildə oxunub ki, bu qonaq, bu tədbir onların ürəyincədi və onlar bu tədbirə ayrılan vaxta heç nə itirmirlər, əksinə, nələrisə qazanarılar, nələrisə öyrənirlər. Çünki qarşılarında çıxış edən adam sadə şəkildə, hətta onların bildiklərini də elə şərh edir ki, o bilgilərdə bir az da möhkəmlənir. Yeri gəlmişkən, Dağlıq Qarabağ İcmasının qərargahında Aydın müəllimlə keçirilən görüşdə yurd-yuvasını itirmiş, torpaq həsrəti ilə yaşayan adamlar onun tariximizlə bağlı araşdırmalarından ibarət olan kitabını çox yüksək qiymətləndirdilər. Bu kitaba elə bir oxucu münasibəti ortaya qoydular ki, Aydın müəllim tədbirdən sonra mənə bildirdi ki, bu adamlarla görüşümüzdə mən bir daha əmin oldum ki, hələ Qarabağ tarixinin öyrənilməli çox səhifələri var. Biz o səhifələri öyrənib dünyaya çıxarmalıyıq, haqqımızı əlimizdə olan qılıncdan kəsərli faktlarla hər kəsin qarşısına qoymalıyıq...
Xocavəndə gedirdik. Təhsil aldığım orta məktəbin təşəbbüsü ilə burada bir görüş keçiriləcəkdi. Onu da dəvət etdim. Məmnuniyyətlə qəbul etdi və getdik də. Yol boyu söhbətlərimiz... xocavəndlilərlə görüşdəki çıxışı... tədbirdən sonra rayon rəhbərliyi ilə, ziyalılarla təması... və Bakıya dönəndə söylədiyi sözlər bütün ömrüm boyu mənimlə qalacaq. Onun bir kəlməsini xatırlatmaq istəyirəm:
- Çox dözümlü, həm də öz aralarından çıxmış oğullarını sevib qiymətləndirən həmyerlilərin var. Onların qədrini bilmək hamımızın borcudu...
Mən Aydın müəllimin bizim ailədə, öz ailəsində olan mərasimlərdə iştirakını da tamam fərqli gördüm. Bu insan bütün ruhu ilə, bütün səmimiyəti ilə və ailəsi ilə birlikdə qatıldığı mərasimlərdə özünü evin adamı kimi, elin adamı kimi o qədər rahat aparırdı ki, mən bəzən onun bu qədər böyük ürəyinin qarşısında sıxıntı keçirirdim. Axı mən bu diqqətə hələ tam layiq olduğumu tam sübut eləyə bilməmişəm. Buna baxmayaraq, istər mikrofonla çıxışı, istər xanımı ilə birlikdə qol qaldırıb oynaması mənim soyadımın daxilində möhürlənən bir sevgi, bir diqqət münasibətidi. Deməli, insan ən iri, ən ölçüsüz hərflərlə yazıla biləcək daxili bir işığa, daxili bir sevgiyə, daxili bir diqqətə və nəhayət, daxili bir Kişiliyə malik olduğunu sübut etmək üçün özünü oda-közə vurmaya da bilər. Bunun üçün sadəcə AYDIN olmaq lazımdı. İçin də, çölün də AYDIN olmalıdı ki, sən olduğun kimi də, göründüyün kimi də hamının gözü qarşısında dayana biləsən, söz deyə biləsən. Şükürlər ki, mənim içimdəki həmin o aydın adam həm də mənim ailəmin içindəki dostum Aydın Mirzəzadədi!


YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- İki dost işdən evə qayıdır.
Biri:
- Mənim arvadım çox yaxşıdır. Gedən kimi çəkmələrimi qarşımda cütləyir, qəlyanım dolu olur. İndi qəhvəm və mətbəxdə bir vedrə isti suyum hazırdır.
- Hamısı çox gözəldir, ancaq o mətbəxdə bir vedrə isti su nə üçündür?
- Vallah, mən soyuq su ilə bulaşıq qabları yuya bilmirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK