ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

HARAM SÜFRƏ

40675    |   2014-10-11 01:45
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Çeşid-çeşid qarğışlarımızın içində "Haram olsun!" deyimi xüsusi seçilir. Və çox ağır bir qarğışdı. Amma haramlar o qədər artıb, nə yolla olursa olsun, qazanıb evinə çörək aparmaq istəyi elə adiləşib ki, bu qarğışın mahiyyətinə əhəmiyyət verən o qədər də çox deyil.
Dinimizdə halal-haram məsələsinə dair aydın yol göstərilsə də, onun qulaqardına vurmək istəyən çox insanlar əməllərinə haqq qazandırmaq üçün müxtəlif bəhanələr gətirirlər. Amma bu haramın sonrakı cəzasını azaltmır...
Son zamanlar toy və yas məclislərimizdəki israfçılıqlar barədə saysız-hesabsız yazılar, müzakirələr, fikir mübadilələri olsa da hələ ki bu sahədə əsaslı dönüş gözə çarpmır.
Mən isə bu mövzuya toyda şahidi olduğum başqa sayaq biabırçılıqdan qaynaqlanan haram qazanc məsələsi qaytardı. Əksəriyyət toy sahibləri bankdan kredit götürməklə, yaxud borc almaqla övladının xoş gününü görmək arzusunu həyata keçirmək istəyir. Adət üzrə yığılan pulun çox hissəsi restoran, şadlıq evi sahiblərinin cibinə axır. Bu, hər kəs tərəfindən qəbul olunub artıq. Əgər şadlıq evinin sahibi "ürəyiyumşaqlıq" edib iki yüz manat güzəşt edirsə, toy sahibinin uçmağa qanadı olmur, bu "halal adamın" tərifini göylərə qaldırır. Amma arxa planda başqa hadisələr də baş verir. Sarayın sahibinin mədəni surətdə cibə girdyi hər kəsə aydındır. Amma işçilərin gizli fəaliyyətlərindən xəbərim yoxdu. İşçilər toy başlayandan axırına qədər yavaş-yavaş gözlərdən yayınaraq başqasına məxsus olan yeməkləri əvvəlcədən hazırladıqları xüsusi "oğurluq güşələrinə" daşıyırlar. Ordan da adamları vasitəsilə evlərinə. Özləri də mətbəxi göstərərək "aydan arı, sudan duru, məsum-məsum" görkəmləriylə yeməklərin qurtardığını deyirlər. Sarayın rəhbərliyinin sözlərinə bel bağlayan toy sahibi arxayın qonaqlarla məşğul olur, amma bəzən məclisin ortasında masaların üstü boş qalır, külli miqdarda maliyyə sərf etməsinə baxmayaraq qonaqlar narazı, bəzən ac gedirlər.
İşçilərin toy sahibinin izni olmadan mətbəxi talamaları barədə eşitmişdim. O gün Mingəçevir şəhərindəki "Zümrüd" şadlıq sarayındakı toyda isə təsadüfən bunun canlı şahidi oldum. Məclisdəki səs-küydən bir az uzaqlaşmaq üçün sarayın arxasındakı bağı gəzməyə çıxdıq. Bu zaman işçilərin arxada saxladıqları maşına dolu qazanlar, selofan torbalar daşıdıqlarını gördüm. Bunu elə tələsik, işgüzarcasına edirdilər ki. Heç biri də bir-birindən utanmırdı. Hər gün etdiklərindən alışdıqları bu haram qazancla elə xoşbəxt ilidər ki... Evə əlidolu gedəcəkdilər, balalarını sevindirəcəkdilər, haram qazanca öyrətdikləri balalarının qarınlarını başqasının xərci, xəcaləti, əsəbiliyi, utancı sayəsində dolduracaqdılar.
İçəri dönəndə isə süfrələri boş gördüm, gecikən qonaqların yanında nə edəcəyini bilmirdi toy sahibi...
Şikayət etməyin isə heç bir xeyri olmayacaqdı, çünki bu adi haldı və başqa yerə daşınmış malın geri qaytarılma şansı yoxdu. Və hər kəsə də, "malınıza nəzarət edəydiniz", deyəcəkdilər.
Haram yemək vicdanın yoxluğundan xəbər verir. Çünki hər addımımızda bizə nəzarət edən, hərəkətimizi nizamlayan vicdan meyarı var. O, yatanda, yoxa çıxanda hərəkətimiz də nəzarətdən çıxır, əndazəsini aşır. Heç kimin görmədiyi günahı öz içimizdəki vicdanımız görür və qınayır bizi. Məcbur olduğu haram yoldan əzab çəkənlər də olur, yavaş-yavaş vicdanını susduran da. Vicdan susdusa, fəlakətlər, yaramazlıqlar, cinayətlər, oğurluqlar, terrorlar... baş alıb gedir.
Eyni hadisəni bir neçə dəfə təkrar görəndə göz öyrəşir, qulaq alışır, qəbul olunur. Ən qorxulusu da insanın, çoxluğun naqislikləri qəbul etməsidir. Gündəlik həyatımızda çoxumuz əhəmiyyət verməsək də, evdən çıxandan mənzil başına qədər hər gün bu eybəcərliklərlə qarşılaşmaq mümkündür. Öz xeyrinə başqasına yalan danışmalar, ən cüzi maddi qazanc üçün vicdansızcasına yarınmalar, kiməsə xoş gəlsin deyə, onun sevmədiyi birinə qara yaxanlar, böhtanın, qeybətin, şərin babalından qorxmayanlar kimi "təkcə mən deyiləm ki", məntiqi ilə düşünüb özünə haqq qazandıranların içi haramın münbit torpağıdır. O torpaqdan cücərən də haram mayalı olacaq. Sadaladıqlarımın ən son məqsədi bir qarın yemək üçün olduğundan o adamların oturduğu sığınacağı da (bəlkə də villaları), o sığınacaqdakı süfrə də haramdan yoğrulmuş, haramdan qaynaqlanmış, haramla dolmuş olduğu üçün o süfrədən qidalanan gələcəyin insanı da bu harama şərik olmuş olur.
Zəhmətlə, halal qazancla ömrünü keçirən sadə həyat sürənlərə belələri bəzən yuxarıdan aşağı baxırlar. Amma zəhmətin gətirdiyi nəfin, zəhmətli gəlirin bəzədiyi süfrənin ləzzətini heç nəylə əvəz etmək olmaz. Bir anlıq öz içinizdən uzaqlaşıb, dünyanı, olanları, olacaqları - şahları, sultanları, "süd gölü"ndə yaşayanları düşünün. Bu "pəncərə" dünyadan baxıb gedəcəyimiz o sonsuzluğu düşünün. Heç bir mal-mülkün, güvənc saydığınız heç bir qüvvənin gedəcəyimiz yerdə əhəmiyyəti olmayacaq. Yalnız ədalətli, təkəbbürdən uzaq davranış, düzlük, təmizlik, halallıq, təqva xilas edə bilər insanı.
Son zamanlar "ateistlər"in sayı çoxalmağa başlayıb. Bunun səbəbini də anlamıram. Müqəddəs kitabımızdan bir cümlə oxuyub, mənasını dərk etmədən kitabı guya gözdən salmaq üçün mənasız yazılarla özlərini də, oxuyub onlara uyanları da günaha batırmış olurlar. Quran-Kərimdə ən böyük cəzanın alimlərə düşəcəyi qeyd olunur. Çünki insanlar arasında mövhumatdan uzaq, sağlam düşüncə tərzinə malik insanların Yaradanı inkar etməsi anlaşılan deyil. Ya da onlar əslində aydın düşüncə sahibi deyillər, elə görünməyə çalışırlar. Yəni, uzun illər ateistlərin əllərində bayraq olan darvinizm kimi elmi sübutlar öz təsdiqini tapmadığından və yaradan, idarə edən bir varlığı inkar edə biləcək başqa sübut olmadığından, yaxud insan düşüncəsi o həddə çatmadığından ən azı bunu qəbul etmək ən doğru olandı. Ateistlər ən azından onu oxumaqla günahdan, haramdan, yalandan, təkəbbürdən, dünyadan dörd əlli yapışmaq mərəzindən xilas ola bilərlər.
Haramdan əl çəkin ki, o yalnız süfrələrdə deyil, düşüncələrdə, təfəkkürlərdə də kök salmasın.



YAZARIN ARXİVİ

2018-03-30 : YAS DƏFTƏRİ
2018-01-20 : KİTAB OXUYAQ
2018-01-12 : ƏLÇATMAZ ARZU
2017-12-22 : TƏMİZ ADAM
2017-12-08 : SÖZ
2017-12-02 : AĞ XALATLI BƏLA
2017-09-23 : AYRILIQLAR
2017-08-31 : ŞAYİƏBAZLIQ
2017-08-11 : ANAMIN QOXUSU...
2017-06-30 : ŞƏHİDİM
2017-06-02 : ANAMIN QOXUSU...
2017-05-26 : NƏ VAXT QOCALDIM
2017-04-07 : QEYRƏT
2017-02-10 : QƏNAƏT
2017-02-03 : Əl vurmayın...
2017-01-27 : ÜMİD ÖLƏNDƏ
2016-12-23 : SƏBR
2016-12-17 : DEPRESSİYA
2016-12-10 : Sindrom
2016-11-05 : SON BAHAR
2016-10-22 : İNANCIM
2016-08-20 : SƏRHƏD
2016-07-30 : NƏFS...
2016-06-11 : KİŞİ SÖZÜ
2016-02-20 : YALTAQ
2016-02-06 : ÜMİD QAPISI
2016-01-30 : ÇƏTİN XİDMƏT
2016-01-16 : ACLIQ
2015-11-28 : AD QOYANIN...
2015-11-14 : ÜMİD KÖRPÜSÜ
2015-10-17 : YAĞIŞ YAĞIR...
2015-09-12 : DOST
2015-08-29 : LOĞMANLARIMIZ
2015-07-11 : İMAN BAYRAMI
2015-06-03 : İT ÖMRÜ
2015-05-02 : HACI ... LEYLƏK
2015-03-20 : YAŞAM SEVGİSİ
2015-02-21 : BÖHTAN
2015-01-17 : ÇÖPÇÜ
2014-12-27 : HƏMRƏY OLUN
2014-12-20 : SON İSTƏK
2014-12-13 : XƏZİNƏ
2014-11-08 : YÜK
2014-10-11 : HARAM SÜFRƏ
2014-09-20 : NOOLDU BİZƏ?..
2014-09-13 : UDUŞ
2014-09-06 : İSLAHAT
2014-08-30 : YAŞAM SEVGİSİ
2014-08-23 : YUXU
2014-07-26 : Əzrayıl andı
2014-07-19 : DİLƏNÇİ
2014-07-05 : DÖN
2014-06-14 : ÖZGƏ DƏRDİ
2014-06-07 : TUTİYƏ
2014-04-26 : MƏNƏMLİK
2014-04-05 : EVDAR KİŞİLƏR
2014-01-18 : ACI XATİRƏLƏR
2013-12-21 : QƏLPƏ
2013-12-07 : YAŞAMAQ ƏZMİ
2013-11-23 : GETMƏ...
2013-11-16 : ARXALI...
2013-11-09 : GÜNLƏR...
2013-10-26 : SARI GƏLİN
2013-10-19 : DƏLİ
2013-10-05 : FÜZULİ NAĞILI
2013-09-28 : VAXT OĞRUSU
2013-09-07 : ÖZÜNÜ TANI
2013-08-17 : ÇÖRƏK OĞRUSU
2013-08-03 : ZƏKAT
2013-07-27 : TALE
2013-07-20 : TALE
2013-06-15 : YAD AĞLAR...
2013-05-25 : DƏVƏ DÖZÜMÜ
2013-05-11 : ŞUŞANIN HİMNİ
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-19
2018-04-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
“Bavariya”, yoxsa "Real" Madrid?

“Bavariya” (41.67%)
"Real" Madrid (58.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Qarabağın məşhur bəstəkarlarından biri Xosrov Fərəcov Musiqi Texnikumunun direktoru idi. Çox zəhmli adamıydı, hətta Texnikumda az qala hərbi nizam-intizam yaratmışdı. Bir məsələ də vardı ki, Ağdamın bütün ünlü xanəndələri və ifaçıları bu Texnikumda müəllim işləyirdilər. Və təbii ki, tez-tez də toylara çağırılırdılar, nəticədə dərsi buraxmalı olurdular. Ona görə də Xosrov müəllim toya gedən müəllimlərə haqq qoymuşdu: 25 manat.

Bir gün Ağdamdan çıxan böyük sənətkarların demək olar ki hamısının muğam müəllimi olan məşhur tarzən Məşədi Nəriman hardasa möhkəm yeyib-içib gəlir məktəbə. Tez qaçıb Xosrov müəllimə satırlar ki, məşədi Nəriman içib gəlib, həyətdə də hamıyla məzələnir. Xosrov müəllim üçün görünməmiş hadisə, dərhal düşür həyətə. Görür, həə, Nəriman müəllim babatdı.

Əsəbi halda deyir:

- Nəriman müəllim, bu nədi?

Nəriman müəllim təbii ki, ayılır, bir diqqətlə Xosrov müəllimi süzür, sonra cibindən bir 25-lik çıxarıb basır Xosrov müəllimin döş cibinə və deyir:

- Xosrov müəllim, mən ölüm, məni bu gün toyda bil.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK