warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ADAM BALASI ADAM Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ADAM BALASI ADAM Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ADAM BALASI ADAM

Öz sonunu unutmamalıdı

6243    |   2019-04-07 11:14
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İndi elə bir şərait, elə bir mühit yaranıb ki, adamı adamlıqdan çıxarmaq, adama adamlığını unutdurmaq bir qurtum su içmək qədər asan olubdu. Elə fikirləşməyin ki, bu asan xidmətin sayəsində gerçəkləşən işdi. Yox, tövbə bu belə deyil. Bu, adamı adamlıqdan çıxarmaq istəyənin özünün adamlığını istəməsindən, adamlıqdan uzaq düşməsindən qaynaqlanan məsələdir. Yəni səni adamlıqdan çıxaran özü adam olmadığına görə, öz durumunu sənə tətbiq edir. Sənin əlindən, ayağından, ətəyindən yapışıb çəkib gətirib atıb özü içərisində olduğu çirkaba. Deyir sən də mənim kimi ol, mənim durumumda ol...

Təbii ki, bu məqamda onun züy tutanları, köhnə kişilərin dediyi kimi ifadə etsək, "ələkçinin qıl verənləri” baş rola keçirlər. Yəni bir xor yaranır. Həmin "xor” da sifarişçinin, bütün söylədiklərini, etdiklərini elə alqışlayır, elə dəstəklərilər ki, sanki müqəddəs kitabın hansısa bir hissəsindən oxunan fikirlərin dəryasına qərq olurlar. Üz-gözlərindən yalançı xoşbəxtlik tökülür. Bu saxta həmrənglik (həmrəylik yox ha – Ə.M.) ansamblı tamamlayır. Və nəticədə adamın çevrəsində yaranan mühit o qədər cansıxıcı, o qədər lüzumsuz və heç bir məna ifadə etməyən boşluğa, necə deyərlər, "ölü dünyaya" çevrilir. Bilmirsən ordan necə çıxasan, necə qurtulasan. Əslində bilirsən və bildiyin də bundan ibarətdir ki, sən hər şeyi alt-üst etməli və nəhayət həmin o hər şeyin sifətinə tüpürüb (ifadəyə görə üzr istəyirəm – Ə.M) çıxıb getməlisən, özü də arxaya baxmadan. Amma bu anda da sual yaranır:

- Hara gedəsən? Gedəcəyin yerin ayrıldığın yerdən fərqinin nə olacağı, nə qədər olacağı bilinmir axı.

Burda yadıma toz basmış bir atalar sözü düşür. Atalar deyib ki, "köhnə yurdun qədrini təzə yurdda bilərlər”... Bəli, mən bütün bu dediklərimi bilgisayara birnəfəsə söyləyirəm. Zaman, məkan, həyat, çevrə, elə yaşamın özü, hətta yazılanlar belə o qədər bayağılaşıb, o qədər boşluğa üfrülən sözə çevrilib ki, adamın özünə yazığı gəlir. Adam adamlıqdan çıxdığına görə, özünə və onu adamlıqdan çıxarana lənət oxuyur. Nə isə...

Bu məqamda köməyə çatan Allahın bir adı olan və bizə qismən təsəlli verən səbr olur. O səbr də bizi çəkir içimizə ağrılarımızla birlikdə, dərdlərimizlə birlikdə...Qayğısını çəkməyə məhkum olduğumuz ailəmizlə birlikdə. Yəni onları gözümüzün qarşısına gətirib "ya səbr!” deyirik. Təbii ki, mən bu məqamda həm də səni düşünüb sənin adını çəkirəm. Axı, bu dünyanın bütün çirkablarından uzaq durmaq, bütün yalançı fikirlərdən, aktyorluqlardan yayınmaq üçün köməyimə çatan bir əl varsa, o da sənin əlindir. Və mən də o əli, o əlin sahibini düşünə-düşünə yazıram:


Ürəyimin şəklini

Özümlə gəzdirirəm...

Nə vaxtdı böyütmüşəm –

Gözümdə gəzdirirəm...


Hər gün ruhən oxşayıb

Təbəssümün içirəm.

Hətta bəzən gizlicə

Belinə qol biçirəm...


Qayğılı anlarımda

Çökürəm qarşısında...

Ruhumun yaxasını –

Sökürəm qarşısında...


Baxışlarımla saçın

Öpürəm sayıb tək-tək...

Həyatımdı, sirr açım –

Mənə, bu şəkil – ürək!

***

Bəli, insan bir cana, bir yaşama borcludu. Təbii ki, biz o canı övladlarımıza da, sevdiklərimizə də, vətənimizə də qurban deyirik. Amma bu qurbanlığın qəbul olunub-olunmamsı Tanrı işidi. Yəni Yaradan, canın sahibi Tanrıdı. O da qərarı özü verir. Biz kiməsə ömrümüzdən kəsib pay vermək gücündə deyilik. Bu, sadəcə istəkdi, arzudu. Amma gerçəkləşməyən, söz olaraq qalan bir arzu. Və bu məqamda mənim içimdən gəlib keçən bir fikri də diqtə etdiklərimin ardınca söyləmək istəyirəm. İnsan gərək elə arzunun ardınca getsin, elə arzunun uğrunda əzmkarlıq göstərsin ki, onu gerçəkləşdirə bilsin, onun real olduğuna özü də inansın. Yoxsa söz xatirinə yaxına, uzağa, dosta, lap elə sevdiyinə "ömrümdən kəsib sənə verirəm” demək sadəcə pafoslu bir ifadədir. Düzdür, bu bir az səmimiyyət artıra bilər, hardasa məqama bir az şirinlik qata bilər. Amma bütün hallarda bu, yalnız və yalnız pafoslu sözdür. Çox təəssüf ki, insanlar bəzən süni, saxta gözəlliyin girovuna çevrilirlər. Yəni gözəl kimi qəbul etdiyin parikli, makiyajı, nə bilim nəli-nəli birisi mətbəxdə və yaxud o bər-bəzəyi unutduğu anda qarşına çıxanda özünü hansı durumda hiss edəcəyini mən təxmin edirəm. Yəqin sən də təxmin etmiş olarsan. Ümumiyyətlə, Allahın yaratdığı öz görkəmində, öz bütövlüyündə daha diqqətçəkəndir. Deyə bilərsiniz ki, söz də bəzək götürür. Onu cilalamaq, təravətləndirmək mümkündü.

Bu fikirlə razılaşıram. Amma onu da birmənalı şəkildə xatırladıram ki, bütün bəzəklər qədərində olmalıdı sözünkü də, gözəlinki də! Bu yerdə Şeyx Nizaminin "Artıq içiləndə dərd verir su da” kəlamı mənim dediklərimin təsdiqi kimi çox real səslənir...

İndi bilgisayar qarşısında dayanıb son günlərin qarmaqarışıq hava durumundan tutmuş iş yerimdəki boz ayı xatırladan hava durumuna qədər hər şeyi özüm üçün çanlı bir varlığa bənzədirəm. Tutaq ki, hansısa bir dar ağacına yarpaqlar yaz gəlməsinə baxmayaraq hələ görünmür, tumurcuqlar tək-tək hiss olunur, açılan çiçəklər şaxtadan qorxur, külək, yağış qılınc kimi oynayır bu ağacın başının üzərində. Adamlar da ki... daha nə deyim, onsuz da hamı öz kimliyini bildiyi kimi, onun da kimliyini hamı bilir. Çox təəssüf ki, bu bilinən, bu bəlli olan gerçəklik həmin o yazının əvvəlində vurğuladığım "xorun” sayəsində malalanır, həddindən artıq bər-bəzəyə bürünür... Nə isə... Onsuz da hələ boyası qurumamış sifətlərə su dəyəndə lap göz yaşı olsun belə, rənglər bir-birinə qarışır. Çətiri götürməyi unudanlar bu boya qarışmasının nə demək olduğunu az-çox təsəvvür edə bilərlər. Mənim isə bu aprel ayının ovqatına uyğun olan bir boyalı fikrim var. O fikrin mahiyyəti-məramı zarafat üzərində qərar tutmuş şeirin ünvanlandığı səndə özünü tapmasıdı. Əgər tapa bolsə, demək boyasını qədərindən artıq etməmişəm. Və yazmışam ki:


Heç kimi sevməmisən

Məni sevdiyin qədər...

İnanmırsan ki, bizi –

Görüşdürübdü qədər...


Nazıma da dözmüsən

Qəm dolu halıma da...

Sən fikir də çözmüsən –

Mənim tək zalıma da...


Haqdan gəlib odur ki,

Pozulmazdı bu qədər...

Bizə nə yaşatsa da –

Sevinc olsun, ya kədər...


Hər misranın sözünü

Tutiyətək yığmısan...

İmzamı, həm özümü –

Ürəyimə sıxmısan...


Çatıb sən öyündüyün

Dadıma şairliyim...

Unudulub gördüyün –

Mənim və sairliyim...

***

Özünü hamədan ağıllı saymaq mənim düşüncəmə görə, əxlaqlı adama yaraşan iş deyil. Ümumiyyətlə, adam balası adam düşünməlidir ki, onun qarşısındakı da, onun yanındakı da bu dünyadakı adam balası adamlardan biridi. Və həmin adam balası adamı da Allah yaradıbdı. Onu da düşünmək, dərk etmək, görmək, çalışmaq, yaşamaq, sevmək haqqı və imkanı veribdi. Əgər bütün bu dediklərim bütün adam balası adamlara xas olan keyfiyyətdirsə, niyə mən özümü başqasından üstün tutmalıyam, ağıllı saymalıyam.

Bilirəm ki, məntiqə söykənənlər bu sualla bağlı azı bir kitablıq şərhlər yaza bilərlər, fikirlər söyləyə bilərlər. Və mən də bunların hər birini normal qarşılayaram. Çünki hərənin öz baxışı, öz yanaşması, öz dünya görüşü var. Və adamlar da məntiqlərindən, düşüncələrindən, görüşlərindən çıxış edirlər. Lakin hər zaman söykəndiyim və inanaraq özüm üçün qəti bir qərara çevirdiyim fikir bundan ibarətdir ki, mən kimsədən üstün deyiləm. Həmçinin kimsə də adam balası adam kimi məndən üstün deyil. O ki, qaldı gördüyümüz işə, əmək əmsalımıza, bu artıq məsələnin başqa tərəfidir. Bütövlükdə biz hamımız ADAMıq. Adamlar da anlaşmalıdır. Bir-birini dərk edib, bir-birinə dayaq durub, bir-birini yola verib ömür payına ADAM kimi baş vurmalıdır.

Nə etmək olar ki, hamı öz fikrində qalır və mən də öz fikrimdə qala-qala həm də düşünürəm ki, kiməsə məsləhət vermək hüququm da yoxdur. Və olmayan hüququma nəyisə yükləmək, yaraşdırmaq özü də ağıllı addım deyil... İndi gördünüzmü, bu təzadların, bu tərəddüdlərin içərisində hamı kimi mən də özümü axtarıram. Axtardığım özüm məndən çox uzaqda və yaxud da iynə ucu boyda məsafədədir. Bunun dəqiq ölçüsünü tapmaq isə mənə iynə ilə gor qazmaq qədər çətindir. Çünki mənim istəyim SƏN tərəfdən qarşılığını almır. Sözüm, diləyim havada qalır. Elə bil ki, xəyalla havalanmış kimi danışıram. Və bu da sənə bəzən yorucu gəlir, təkrar kimi görünür. Hətta irad da bildirirsən. Deyirsən ki, adam bir sözü nə qədər deyər, nə qədər yazaq? Və mən də sənin sualına cavab olaraq elə adam kimi də susuram. Ancaq ürək öz işindədi. Ürək dediyindən, sevgisindən dönmür. Bir iynə boyu da olsa geriyə addım atmır. Əksinə, özü-öz içində pıçıldayır:


Sən Dan ulduzu kimi

Göy üzündən qopmusan...

Tanrı sevgisi kimi –

Varlığıma hopmusan!


Doğradığın hər dilim

Anım, günüm və ilim...

Sən varlığım, mən kiməm!-

Deyirsən ki, nə bilim...


Qibləm, andım, inamım

Sənsən dinim, imanım...

Tənhalığa düşəndə -

Sənsiz olur il, anım!


Bu ağıl, bu düşüncə

Sonunda hər an nida...

İşıq kimi düş incə -

Ayrılığa et vida!

Bəli, biz özümüzün özümüzə deyəcəklərimizi nədənsə başqasından eşitməyə daha çox meylliyik. İstəyirik ki, nə çəkdiyimizi, nə etdiyimizi, nə düşündüyümüzü özümüz-özümüzə hesabat kimi təqdim etməyək. Bunu bizə kimlərsə etsin. Və bununla da biz kimlərinsə nəzər-diqqətini çəkək. Amma inanın ki, bu doğru bir yol deyil, yanlış seçilmiş istiqamətdir. Və bir də inanın ki, bütün adam balası adamlar bir sonda görüşür. Həmin o bəlli son hamını gözləyir və hamıdan da qalan rəhmət və lənətdi. Bu mənada mən haqqı yeyilən, səsi boğulan, sözü kəsilən adamların nə çəkdiyini düşünə-düşünə, bilə-bilə adam balası adamlara adam olmağı tövsiyə edirəm. Əgər eşidib duyurlarsa, hələ gec deyil, qoy adam olsunlar – həm özləri üçün, həm cəmiyyət üçün, həm də hamını gözləyən o SON üçün!



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-24
2019-05-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (66.66%)
"Qəbələ" (20%)
"Sumqayıt" (6.67%)
"Zirə" (6.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK