Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Adalet.az | YAĞMAYAN YAĞIŞLAR Adalet.az | YAĞMAYAN YAĞIŞLAR Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

YAĞMAYAN YAĞIŞLAR

Bu da bir taledi...

70472    |   2013-04-06 10:10
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Həmin gün ovqatım heç yerində deyildi, özümə heç yer tapa bilmirdim, içim göy üzü kimi qapqara qaralmışdı... ürəyimin sıxıntısından nəfəsi kəsilmiş bir duruma düşmüşdüm. İnanın ki, günün bu cür ovqatla açılması mənə bir uğursuzluq kimi təsir edirdi. Elə bilirdim ki, indicə hər şey sona çatacaq, indicə hər şey uçub dağılacaq. Ona görə də iş otağımda da qərar tutmur, eləcə gah dəhlizə çıxıb onun boyunu ölçürəm, gah da pəncərə önündə dayanıb fərqinə varmadan gəlib-gedənləri seyr edirəm. Əslində bu heç seyr etmək də deyil. Bu daha çox həmin an gözümə kölgə kimi görünən adamları saymaq kimi bir şeydi.
Düşünməyin ki, bütün bunlar həm də bekarçılığın əlamətidi. Xeyir, bu heç də belə deyil. Çünki yazı-pozu adamı həmişə nəiləsə məşğul olur. Doğrudur, bəzən deyirlər ki, "əlim nə işdədi, nə boşda", amma buna baxmayaraq mənim düşüncəmə görə, sözlə məşğul olan həmişə hansısa bir yazını yazır, hansısa bir sözün cığırına düşüb gedir. Ona görə də onun əli həmişə işdə olur. Bax, bu mənada pəncərə önündə dayanıb adamları saymağım da içimdəki sıxıntını, göyü üzü kimi qaralmış iç dünyamı çalxalamağa, bir işıq ucu tapmağa istinad yeri idi. Mən istəyirdim ki, qurtulum bu sıxıntıdan, azadlığa çıxım, nəfəs alım. Lakin mümkün olmurdu...
Belə məqamda dostlara üz tuturam, ruhuma doğma olan insanların üstünə qaçıram. Yenə belə etdim. Nəşriyyatın 4-cü mərtəbəsinə, "Azərbaycan" qəzetinə, daha doğrusu, bacım Flora Xəlilzadənin iş otağına getdim. Həmişəki səmimiyyətlə, həmişəki doğmalıqla qarşılandım və yenə həmişəki kimi ədəbiyyatdan, günün ədəbi hadisələrindən danışdıq. Necə deyərlər, özümüz öz içmizə işıq salmağa cəhd göstərdik. Məhz həmin məqamda Flora xanım sözü Ənvər Məmmədxanlıya gətirib çıxardı və bildirdi ki, onun barəsində yaxşı bir yazı işləyib. Elə həmin o yazıdan mənim üçün oxuduğu bir neçə cümlə sanki içimi alt-üst etdi... göy üzündəki qara buludları qovmağa başladı. Çünki o söz göydəndüşmə oldu. Özümdən asılı olmadan dedim:
- Bacı, bu sözlərin növbəti yazımda əlimdən tutacaq.
O da yenə səmimiyyətlə:
- Halal xoşun olsun! - dedi.
Flora xanımdan ayrılıb otağıma gəldiyim yol boyu həmin sözü öz-özümə təkrarlayırdım:
- Yağmayan yağışlar...
Hə, doğrudan da indii mənim içim yağmayan yağışların buludları ilə dolub, o buludlar sıxır məni... o buludlar ildırıma, şimşəyə çevrilə bilmir... o buludlar  ləpələnmir, dalğalanmır... o buludlar elə bil ki, ölüb... o buludların elə bil ki, nəfəsi, canı yoxdu. Amma o buludlar mütləq ləpələnməlidi... o buludlar mütləq nəfəs almalıdı... o buludlar mütləq yağmalıdı, bunun başqa yolu yoxdu. Əgər nəfəs almasa, əgər yağmasa, əgər ləpələnməsə, onda deməli, mənim içimin sonu gəlib çatıb... mənim ürəyimin dizi qatlanıb, gözü tutulub...
Yazı masamın arxasında əyləşirəm. Yağmayan yağışları düşünə-düşünə özüm də hiss etmədən əlimi qələmə uzadıram. Əlim qələmə doğru uzandıqca hiss edirəm ki, içimdəki o qaranlığın, o sıxıntının hansısa bir yerində, hansısa bir nöqtəsində iynə ucu boyda işartı görünür - gün işartısı, həyat işartısı... Getdikcə o işartı böyüyür, o işıq artır və ürəyim də nəfəs almağa, içim də işıqlanmağa başlayır. Məhz o işığın ucundan tutub yazmağa başlayıram:

Gəlib döydüm qapını
Açmadın, canın sağ olsun...
Üstümə həmişəki tək
Qaçmadın, canın  sağ olsun...

Üzümə bağlanan qapı
Qırılan bir ömrün sapı...
Xəncərsiz tökdün bu qanı-
Sancmadın - canın sağ olsun...

Susub, qurudum yerimdə...
Canı ağrıdı yerin də!
Qəm etmə, günün birində-
Deyərlər, başın sağ olsun!..

***
Bir yaxşı deyim var, onu hamımız bilirik. Yeri gələndə də onu dilə gətiririk. Elə mən də o hamının bildiyi, bəzilərimizin yeri gələndə dilə gətirdiyi həmin o yaxşı deyimi, məşhur deyimi xatırlatmaq istəyirəm. Müdriklər deyiblər ki, "deyirəm dilim yanır, demirəm içim". Doğrudu, bu deyimin başqa bir forması da var. O da belədi: "Desəm öldürərlər, deməsəm ölləm...".
Bax, hər ikisi əslində eyni mənanı, eyni fikri ifadə edən bu deyimlər indi  mənim üçün sözün həqiqi mənasında bir reallıqdı, bir gerçəklikdi. Çünki düşdüyüm durumun, yaşadığım sıxıntının bir ucu da gəlib bura çıxır. Mən artıq yaşımın elə dövründəyəm ki, axirəti daha çox düşünməyə vaxt ayırıram. İstəmirəm ki, kiməsə borclu gedəm... kiminsə minnətini özümlə aparam... kiminsə qarğışını, nifrətini özümlə götürəm. Ona görə də  içimi yandıran həmin o nələrsə varsa, onu müəyyən priyomlarla, sözün mənə verdiyi imkanlar vasitəsi ilə deməyə, yazmağa çalışıram. Təəssüf ki, bu da bəzən ifadə etdiyim, dediyim, yazdığım kimi qarşılanmır. Çünki qulp qoymaq, harasa yozmaq kimlərinsə şakəridi. Arada özünü "yaxşı" kimi, "canıyanan" kimi göstərən "adamcığazlar" sözün gerçək üzünü, gerçək mənasını qara rəngə boyayır, tünd formada təqdim edirlər. Bu da təbii ki, gerçəyi arxa plana keçirir, onu kölgədə qoyur. Neyləmək olar, görünür onlar da bu dünyaya məhz bu "missiyanı" yerinə yetirmək üçün gəliblər. Necə deyərlər, hər kəs bacardığını edir, hər kəs olanını xərcəlyir... Bu da belə...
Hə, mən güvəndiyim və mənə güvənən insanlara həmişə ya özümlə bərabər bir yerdən dayanıb baxmışam, ya da onları əlçatmaz hesab etmişəm. Və sevinmişəm ki, bu adamlar həmin mərtəbədə olduqlarına baxmayaraq, məni qəbul edirlər, məni öz yanlarında görürlər, ya da görünməyimə şərait yaradırlar. Bax, bunun üçün həmin insanlara özümü həmişə borclu saymışam, bu gün də sayıram, əgər yaşasam sabah da belə sayacam... Bu, mənim öz inancım, öz xarakterim və öz yolumdu. Ona görə də bu gün evimdə yeyilən çörəyə, işlədiyim yerə və nəhayət mənə açılan qapıya görə minnətdar olduğum adamın haqqına xəyanət etmək, haqqına göz yummaq mənim əxlaqımdan çox-çox uzaqdı. Və mən bundan sonra da bu cür yaşayacam, bu cür düşünəcəm. Kim nəyi hara, necə yozur, babalı öz boynuna...
İçimdəki sıxıntıların ip ucunu çözə-çözə həftənin sonuna çatıram və baxıb görürəm ki, dünən də, bu gün də tündləşən, sıxılan və həyatıma sıxıntı gətirən məqamların ən böyük səbəbi hamıya açıq olmaq və bir də duymaq, anlamaqdı. Ona görə də kimlərisə qınadığıma görə, özüm özümdən xəcalət çəkirəm, özüm özümdən utanıram. Axı, duymaq, anlamaq mənim bəlamdı, mənim xəstəliyimdi. Burda başqalarını suçlamaq, buna görə kənarda günahkar axtarmaq yolverilməzdi. Təəssüf ki, mən də hissə qapıldım... mən də mənim üçün indiki məqamda gerçək olan bir həqiqətin fərqinə varmadım. Yəni qaranlıq otaqda qara pişik axtardım...
Deməli, insan nə qədər özü özünə  qapılsa da, sonda yenə kiməsə və yaxud kimlərəsə üz tutmalı, ürəyini  bölüşməli, fikirlərini paylaşmalıdır. Əks halda, təklənmək, tərki - dünya olmaq və sonda yalqızlığın içində əriyib getmək qaçılmazdı. Ona görə də bu ana, bu sözə qədər yazdıqlarımın vərəqini qatlayır, daha işıqlı, daha ümidli fikirlərə qapı -pəncərə açmağa çalışıram. İstəyirəm ki, nə vaxtsa  yazdığım və hərdənbir də özüm üçün təkrarladığım bir şeirimdəki məqamı unudum. Unudum ki, ayrılmaq, təklənmək, yalqızlaşmaq və nəhayət, atılmaq kimi məqamlardan uzaqlaşım... Həmin şeirdə yazmışdım:

niyə ağladığını
soruşmuram
niyə susduğunu da...
sakitcə
izləyirəm
nədən küsdüyünü də
bilirəm...
ağlamağın
susmağın
lap elə küsməyin də
bir səbəbi var-
o da ayrılıqdı!
axı
etiraf etməsək də
dünyada
ən çox
ayrılıqdan ağlayır
adamlar!..

***  

Mənim bütün yazılarımın baş qəhrəmanı ürəyimdi. Orda nə varsa, mən adatən onları yazıram. Və birmənalı olaraq yazmağa başladığım gündən dərk etmişəm ki, ürəyimdə olanları, ürəyimlə etdiyim söhbətləri yazıya köçürəndə ürəyim də rahat olur, özüm də. Bu yazıları oxuyanlar da adətən daha çox könül söhbətinə, yəni sənin özünə həmsöhbət olduqları üçün o qədər də narazı qalmırlar. Çünki onlar da bu söhbətdəki səmimiyyəti görür, səmimiyyəti duyur, səmimiyyəti qiymətləndirirlər...
Dəfələrlə  yazılarımla bağlı dəyərli oxucuların fikirləri ilə qarşılaşmışam, dinləmişəm, oxumuşam. İnanın ki, həmişə də, hətta onların iradları da mənə sözün yaxşı mənasında qol - qanad verib. Çünki bu insanlar öz qiymətli vaxtlarını mənim yazımı oxumağa və sonra da oxuduqlarına münasibət bildirməyə həsr ediblər. Deməli, kimsə özünün ömür payının bir dəqiqəsini mənə həsr edirsə, deməli, o, paralel olaraq mənim də ömrümün bir dəqiqəsini artırır. Bundan böyük qiymət yazan adam üçün məncə yoxdu və olmayacaq da!
Bax, bu mənada bir neçə dəfə çox dəyərli alimimiz, çox sevilən ziyalımız, hələ orta məktəb illərindən "Altı il Dəclə - Fərad sahillərində"  əsərini sevə-sevə oxuduğum Qəzənfər Paşayevin barəmdə dediyi xoş sözlər mənim üçün təkcə ağsaqqalın qiyməti yox, həm də bir söz dünyasında ilk addımlarını atan yazı adamına uzadılan əldi. Mən bu qiyməti necə doğruldacağımı düşünə-düşünə uzadılan bu əl üçün təkcə Qəzənfər müəllimə deyil, həm də Allahıma minnətdaram. Görünür, Tanrının hansısa bir xoş anda mənim də barəmdə nə isə fikirləşməsi olubdu. Məhz Tanrı həmin o xoş anda məni də işarələyib. Bax, o işarələnmə də həyatımdakı özəl anların sevincli, işıqlı məqamların çeşidini, sayını artırıb. Düşünürəm ki, bütün hallarda, bu yazdıqlarım təmtəraqlı, pafoslu sözlər kimi qəbul olunmayacaq, əvvəldə dedyim səmimiyyətlə qarşılanacaq. Özü də  mütləq belə də qarşılanmalıdı. Çünki bu mütləq olanın səbəbi var. O səbəb də öncə bu gün hamımızın ehtiyac duyduğumuz diqqətdən, qayğıdan ibarətdi. İndi insanlar daha çox diqqətin acıdılar. Diqqət göstəriləndə qurumaqda olan ağac da yenidən puçurlayır, yenidən pöhrə verir. Bax, ona görə də mən hörmətli Qəzənfər Paşayevə sönsuz minnətdarlıq duyğularımı yazmaya bilməzdim... Dağlıq Qarabağdan didərgin düşmüş, müharibənin, qaçqınlığın bütün əzablarını yaşamış, obrazlı desəm, vətəndə vətənsiz olan mənim o diqqətə, o ayrılan vaxta görə nə qədər daxili bir qürur yaşadığımı yəqin ki, mənim durumumda, mənim düşüncəmdə, mənim əxlaqımda olanlar anlayar və nə demək, nə yazmaq istədiyimi təbii qarşılayarlar...
Yazının əvvəlində ürəyimin, daha doğrusu, içimin necə sıxıldığını, necə qaraldığını söyləmişdim. Amma yazımın sonunda yavaş-yavaş hiss edirəm ki, Flora xanımın mənə verdiyi ipucu, hörmətli Qəzənfər müəllimin göstərdiyi diqqət yandırılmış şama çevrildi. Bu şam mənim içimdə, mənim dünyamda, mənim yazıdığım bu yazıda yavaş-yavaş özünü göstərməyə başladı. Hiss etdim ki, yazımın sonuna çatdıqca onun işığı da artır, onun mənası da, demək, yazmaq istədiyim  çalarları da daha aydın görünür. Ola bilsin ki, bu, mənim fəhmimdi. Amma hər halda, mən duyduğumu, hiss etdiyimi yazdım. Siz də necə duyacaqsınızsa, elə də qiymət verin, inciyən deyiləm. Bir də ki, inciyəsi bir yerim qalmayıb. Olan-qalan bir ürək, o da...

Bir tüstü burum-burum
Qalxır başımdan göyə...
Qarşımda bir uçurum-
Açıb qolun - gəl! - deyə...

Tənhalığın, təkliyin
Dibi qaranlıq  gecə...
Bilirəm nə çəkdiyin-
Qoşulandan bu köçə!

Əlimin yaddaşı da
Kütləşir, heydən düşür...
Mənə yerdən zaval yox-
Gələnlər göydən düşür...

Qalmışam ortalıqda
Yer qovur, göy götürmür...
Məcnunların taleyi
Heç bir yerdə gətirmir...

Bəli, düşünməyin ki, taleyimdən, bəxtimdən gileyliyəm. Yox, bu günə şükür, bu taleyə şükür... və bir də məni duyanlara, mənə vaxt ayıranlara şükür. Tanrı onları qorusun!
Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-12-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Neftçi"?

"Qarabağ" (79.38%)
"Neftçi" (20.62%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

- Ay Ənvər səni niyə əsgərliyə aparmadılar?
- Gözüm zəif görür, ona görə. Bax misal üçün sən o divara vurulmuş xırda mismarı görürsən?
- Hansı mismar?
- Bax o sarı divara vurulmuş mismar.
- Hardadı, mən görmürəm.
- Əşşi, yaxşı bax da. Düz bax görəcəksən .
- Hə,hə indi gördüm .
- Ay sağ ol. Amma mən o mismarı görmürəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK