ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ÜÇ SƏTİRLİK MƏKTUB

Dərdimə şərik olanlara sayğılarla

14156    |   2018-03-30 17:50
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İnsan adətən tək qalanda, öz dünyasına çəkiləndə və bir də nəyisə, kimisə itirəndə özüylə danışır, özünü qınayır, özündə günahlar axtarır, özünə bəraət verir. Necə deyərlər, hakim də özü olur, müttəhim də. Bu son 20 gündə mən də belə oldum. Və anladım ki, həyatımın ən böyük güvəncini, ən böyük dayağını, ən böyük köməyini, bütövlükdə sinəsinə sığına biləcəyim DAĞI fələk əlimdən aldı.

Və əlimdən aldığı DAĞla da ürəyimə dağ vurdu. Mənim bu sözlərimi, təbii ki, oxuyanlar müxtəlif cür qəbul edəcəklər, müxtəlif formada qarşılayacaqlar. Amma tam əminəm ki, ata itirənlər, valideyn itirənlər məni anlayacaqlar. Heç olmasa, mənim nə çəkdiyimi, nə düşündüyümü dinləyəcəklər, hiss edəcəklər, sözlərim onlara yamaq kimi görünməyəcək. Bax, bunun özü təsəlli olacaq valideyn itirənlərə. Çünki mən atamı itirən günü, onu son mənzilə tapşıran an yetim olduğumu hiss etdim, yetim qaldığımı anladım. Həmin ana qədər, o bir çimdik torpaq məzarı üstünə atılana qədər mən onu anlamamışdım.

O məqamda sözüm havada qaldı... o məqama qədər kimsə, təbii ki, evimin içində, ailəmin əhatəsində sözümü qəribçiliyə salmamışdı. Və mən həmin məqamda dediyim sözün bir külək kimi keçib getdiyini duyanda bildim ki, atasız qaldım... bildim ki, o dağ uçdu... bildim ki, onun baxışları, onun həniri, onun hökmü artıq xəyaldı, yuxudu, xatirədi... Və bax, onda özümü nə qədər toplasam da bacara bilmədim. İnanın ki, o ana qədər ağlamamışdım. Özümü sıxıb saxlamışdım. Məhz o an ağlamışdım atam üçün. Özü də təkcə atam üçün yox, həm də özüm üçün ağladım. Axı, mən özümü də, özümün güvəncimi də dəfn edirdim. Beləcə, başladı mənim yetimliyim. Və o başlanan yetimliyin bir şeiri də doğuldu. Yazdım ki:

Bitib qurtarmı ki, bu uzun gecə

Sonu görünmür ki, bu qaranlığın...

Dərd qoşdu axır ki, məni bu köçə -

Əlində saxlayıb öz tiranlığın!..


Uçdu söykəndiyim zirvə kökündən

Həzm edə bilmirəm bu yetimliyi...

Səndən ayrılmağın lap ilk günündən -

Duymağa başladım mən çətinliyi...


Sözümün söykəyi göyə çəkildi -

Başıma qoyulan ağılla birgə...

Dünyamın ölçüsü itdi, kiçildi -

Uşaqlıq adlanan nağılla birgə...


İndi ata sözü dilə gələndə

Rəhmət kəlməsi də qoşulur ona...

Mənə elə gəlir ata öləndə -

Bir kişi hökmü də yetişir sona!..


Bəli, atamı dəfn etdiyim həmin günün bir ifadəsi olan bu şeiri elə ertəsi günü hamının şirin yuxuda olduğu vaxt məzarı üstünə gedib özünə pıçıldadım.

Yəqin ki, duydu, dinlədi məni. Çünki ondakı hövsələ, ondakı səbr ölçüsüz idi. O yerə qədər ki... Bax, onda kükrəyərdi. Hətta ən əziz adamına belə iradını deməkdən çəkinməzdi. Və hər dəfə də vurğulayardı ki, sözü üzə demək lazımdı. Tərifi də, lap iradı da, qoy sahibi özü eşitsin. Mən də onun özünə oxudum bu şeiri. Bilmirəm hansı reaksiyanı verdi, necə qarşıladı, amma həmin günün sübh yeri qızarmamış mən onun məzarı üstündə "sabahın xeyir" deyib oxudum bu şeiri. Sonra...

Sonra başladı onsuz günlərim. O günlərin içərisində nəvələrin xatirinə bir bayram ovqatı yaratmaq istədim. Nə qədər cəhd etsəm də, yarada bilmədim həmin ovqatı. Çünki bu ovqatın yaranmasına 4 yaşlı Nigarım mane oldu...

Onun bircə kəlmə sözü dünyamda təkrar bir uçqun yaratdı. Nəticənin "qoca baba" deyib üstünə qaçdığı bir insanın ölümünə reaksiyası çox təsiredici oldu. Mənə sığınıb "baba, sən də öləcəksən? Axı, sən də qocalmısan" - dedi.

O gündən Nigarın yaddaşında insanın qocalanda öləcəyinə bir qəribə yanaşma formalaşıb. Ayıra bilmirəm onu həmin o ölüm deyilən bir fikrin aurasından. Eləcə hər dəfə üstümə yüyürəndə o qorxunu nəvəmin gözlərindən oxuyuram. Hətta bayram gecəsində də oxudum həmin o təlaşı, o nigarançılığı. Və çəkilib bir küncə həmin bayram gecəsində atam üçün ikinci ağını yazdım. Yazdım ki:


Bu axşam

kimsəni gözləmirəm,

harasa tələsmirəm -

belə bir istəyim də yox

bir qara qələmin

qara nöqtəsi öldürdü

altmış illik vərdişimi

yəni

sənin yanında olmaq

adətimi..

istəyimi...

ona görə də

gözlərim

göz yaşımdan tox

indisə...

hər biri

öz damının altında

yəni

həyətində

və həyatında

olan övladların

səni evində,

yanında,

başının üstündə görür

bu axşam -

sən yanan şam

ruhsan axı!..

Bəli, mən bir insan, bir övlad olaraq valideyn qarşısında, cəmiyyətdə günahsız olmadığıma əminəm. Bilirəm ki, çox şeylər edə bilərdim. Amma gah müəyyən səbəblərdən, gah biganəlikdən, gah da sabah edərəm istəyimdən əl çəkə bilmədim və ona görə də edə biləcəklərimi etməmək günahı qaldı boynumda. Sən isə üzümə vurmadın heç vaxt. Hərdən başını buladın, hərdən üzünü yana çevirdin, hərdən də eləcə dediyin bircə kəlmə söz bir kitablıq yük oldu mənə... töhmət oldu mənə... ağırlıq və əzab gətirdi mənə... Beləcə, arxada qaldı başlanan yetimliyin böyük bir zaman kəsiyi. Və bu zaman kəsiyinin içərisində ilk dəfə gəldin yuxuma. İlk dəfə səni son görüşümdə gördüyüm çöhrəndən əsər-əlamət yox idi. Dəyişmişdi hər şey. Elə bil ki, tamam başqalaşmışdın, gəncliyində olduğun kimi... Və mən də bunun səbəbini yuxudan oyananda anladım. Və anladıqlarımı misralara köçürdüm.

Bu gün

dostlar yığışmışdı

təsəlli üçün

sən də gəlib oturmuşdun

gülürdü üzün...

hiss edirdim

sevinirsən

və gözlərinlə deyirsən

tək deyilsən! -

bu cümə axşamında...

dostlarla bahəm

sən də yanımda...

az qalmışdım

inanım da

yuxarı başda

ruhun deyil

özün əyləşmisən...

sadəcə

ağrılı çöhrən

tamam nurlanıb

dəyişmisən.

Atam,

vallah, mən də sevindim

demək

ağrılardan

canını qurtarmısan

bu cümə axşamında...

mən dostların

əhatəsində,

sən ürəyimdə,

gözümün önündə

həmişəki kimi də

əlin üstümdə...

məni tək qoymursan

bu günümdə

və günündə...

inanmağa başlayıram

çox şeyə

sənsizlik yarası

anbaan işləsə də

dərində

hələ də

gücüm çatmır özümə

keçib oturum

Ata yerində -

bu cümə axşamında...

Bəli, bu yazını özümə təsəlli üçün yazmadım. Bu yazını heç sizə də, dostlarıma da, oxuyanlara da, nələri yaşadığımı demək üçün bilgisayara diqtə etmədim. Eləcə içimdən gəldi ki, bilgisayar önündə dayanıb o kədərli anlarımda məni telefonla arayıb atamı soruşan hər kəsin, xüsusilə Gülər qızımın, eləcə də digərlərinin qarşısında bir anlıq susub deyim ki, yanımda olduğunuza görə, dayaq durduğunuza görə sağ olun! Və bir də...

Hə, mən bu yazını yazdığım və ümumiyyətlə, bu yazının yazılışına qədər yaşadıqlarımın hamısını içimdə bir-bir ipə-sapa düzmüşəm. Bilirəm ki, ömrüm boyu ipə-sapa düzdüyüm bu olanlar və olanların sözlə ifadəsi məni tərk etməyəcək. Həm yuxumda, həm aşkarda məni izləyəcək. Onu da bilirəm ki, mən bir övlad olaraq günahlarımı da heç nəylə yuya bilməyəcəm. Çünki bu günahları etiraf edəcəyim insanın özü artıq günahsızların məkanındadı. Ora isə heç kimin əli çatmır, ünü yetmir. Mən də əl və ün çatmayan o yerə ən münasib, ən layiqli bildiklərimin hər birinin ruhu qarşısında baş əyməkdən özgə bir yol tapa bilmirəm. Ona görə də köksümə əyilmiş başımda mənə rahatlıq verməyən fikirlərlə baş-başa qalanda sənə həmişə olduğu kimi üz tuturam.

Kirpiklərdən asılmış

Yuxu çatmır hayıma...

Allah dərd boğçasından -

Bol ayırıb payıma!


Dan yerinin ağaran

Gözünə qan süzülüb...

Səndən başqa hər kəsdən -

Ümidlərim üzülüb...


Bir azan sədası tək

Hopur mənə pıçıltın...

Məni ovudan ürək -

Sən içimdə hıçqırdın!..


Gülümsə qoy aldanım

Tapım ümid - dəfinə!

Gəlişinə inanım -

Bir dərdimin dəfninə...


Bax, mən indi itirdiyimin acısı, ağırlığı altında olsam belə, sizlərə mənəvi borcumu yaddaşıma yazmışam. Siz də mənə olan diqqətinizi halal edin! Axı bu dünya ölüm-itim dünyasıdı. Sizin hər birinizə sonsuz sayğılarla yetimliyimə şərik olduğunuz üçün "sağ olun!" deyirəm.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- Ədə, dünən məni evə kim gətirib?
- Mən apardım qaqa, amma eşşək qədər içmişdin haa.
- Ay lom, biz 5-ci mərtəbədə qalırıq, mən səhər 4-cü mərtəbədəki xalaşkanın evində oyanmışam.
- Dəlisən sən? Qapını atan açdı axı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK