ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: HƏRƏKƏTSİZLİKDƏKİ HƏRƏKƏT

Qəlbinizi yox, qəlbinizdəkini sınmağa qoymayın!

8331    |   2018-02-23 17:04
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Təbii ki, hər hansı bir hərəkət ilk addımdan başlayır. İstəyir fiziki mənada olsun, istəyir məcazi. Və o addım da özü ilə birlikdə həmin o hərəkətin qatarını çəkib gətirir, daha doğurusu, vaqonlarını. Axı o, lokomotivdi! Deməli, həyatımızın özü də hardasa günlər baxımından vaqonları xatırladırdı mənə. Yəni hər günüm bir vaqon olaraq qoşulur bir-birinə. Öndə gedən isə təbii ki, arzuların, istəklərim, əqidəm, məsləkim, inancım və bir də ki, təbii ki, sevgim! Bax, bunlar məni hərəkətə gətirən, məni nizamlayıb mənə yaşam stimulu verən gerçəkliklərdi.

Doğrudur, bu gerçəkliyin acı, ürək sıxan, könül bulandıran məqamları da olur. Bir də ki, vaqonlardakı bütün sərnişinlər hamısı şirindil olmur ki... Bir də görürsən ki, kimsə bütün vaqonun əhvalını pozur. Və bu pozulan əhval da qarşısı alınmayanda vaqonların hamısına keçir. Bir də baxıb görürsən ki, günün özü dilxorçuluqla başa çatır. Neyləmək olar, elə həqiqət də budur da. Hər gün toy-bayram olsa ondan da bezərik. Çünki insan bir varlıq olaraq həmişə narazıdı, həmişə nəyinsə ardınca qaçan, gedəndi. Yəni günü-gündən maraqlı, günü-gündən uğurlu olmasını, məhz günün onun istəyinə uyğun ölçülüb-biçilməsini istəyir. Ona görə də rəngarənglik çıxır ortaya - bizi həm sevindirən, həm də dilxor edən rəngarənglik...

Mən zaman-zaman düşünüb sonda elə bir nəticəyə gəlib çatdım ki, "hər kəs öz gününün sahibidi” ifadəsi o qədər də doğru deyil. Çünki hər kəsin öz gününə sahib olması istəyi başqa kəslərdən də keçir. Və bir fərd ətrafında olan camiyənin içərisində özünün bütün istəklərini gerçəkləşdirə bilməz. Olar ey, ayda-ayanda bir dəfə. Ya hamıya qarşı getməklə, ya da hamının könlünü ələ almaqla. Bu da əvvəldə dediyim kimi, üç ayda, beş ayda bir dəfə ola, ya olmaya. Necə deyərlər, "Üç gündən bir, beş gündən bir" mahnısında olduğu kimi. Və...

Hə, bütün bunları ona görə xırdalayıram ki, son vaxtlar yaşadıqlarım məni özüm də istəmədən müəyyən addımlar atmağa, müəyyən hərəkətləri etməyə yönəldib, istiqamətləndirib. Bunun damarında daha çox zor dayanıb, təzyiq dayanıb. Yəni mən istəmədən, arzu etmədən məcburi bir formada həmin addımları atmışam, həmin qərarları qəbul etmişəm. Təbii ki, özüm qəbul etdiyim, özüm atdığım addımların acısı, da şirini də mənim özümə aid olub. Bu acılı-şirinli ömrün həmin o acılı-şirinli parçası da gözlərim önündə elə məqamları sərgiləyir ki, onlar bəlkə də mənim heç xəyalımdan da gəlib keçməmişdi. Və mən heç yuxuda da görməmişdim ki, nə vaxtsa bu addımları atmaq zorunda qalacam. Görünür, elə bu səbəbdəndir ki, müdrik bir kəlam söyləyiblər. Dədələr deyib ki, sən saydığını say, görə fələk nə sayır!..

İndi mənə aydın olur ki, çiling-ağac oynadığım fələk məndən daha güclüdür. O, istədiyi məqamda, istədiyi hökmü verə bilir, istədiyi yazını silir, cırıb atır, əvəzində istədiyi rənglə istədiyi yazını yazır. Deməli, bunu bilənlər öz həyatlarının gerçəyinə söykənib deyiblər gör fələk nə sayır. Mən isə görə bilməmişəm həmin o son məqama qədər, son yaşantılara qədər fələyin saydıqlarını. Ona görə də içimdə bir qırıqlıq yaşamışam... Ürəyimin çat verdiyi fikrimin, diqqətimin pərən düşdüyünü yaşayandan sonra gec də olsa ağ bayraq qaldırmışam fələyin önündə. Amma bütün ümidlərimi qırmadan, öldürmədən... bütün istəklərimin üzərindən xətt çəkmədən. Axı mənim güvəncim, daha doğrusu, güvəndiklərim daha güclüdü, daha qətiyyətli və daha ədalətlidi. Bunlar uca Tanrım və bir də sevgimin ünvanı olan Sənsən! Ona görə də qaldırdığım ağ bayrağın dalğalanması məni növbəti günə o qədər də sızıltılarla, sarsıntılarla aparmayıb. Bilmişəm ki, qarşıda ümid var. Elə o ümid də mənə güvəncli bir səslə "Yaşa!" deyibdi. Mən də o deyilənə söykənib bu misraları kağıza köçürmüşəm,


Gör necə xəyala dalıbdı yenə

Kədəri üstünə salıbdı yenə...

Ürəyim, baş-başa qalıbdı yenə -

Şaxta qoxusuyla, qar havasıyla...


Günüm gün olmayıb, burda, orda da

Əkdiyim, biçdiyim qalıb ortada...

Ümid gəzdirmişəm bir boş torbada -

Çiçək tökümüylə, bar havasıyla...


Bilirəm kökümdən laxlamışam mən

Ömür kitabımı bağlamışam mən...

Özümü asılı saxlamışam mən -

Hər an partlayacaq şar havasıyla...


Aylarım, günlərim çıxıb vərindən

Sonuncu "ah"ımı çəkib dərindən...

Dikəlib, elə bil qopub yerindən -

Qollarım oynayır yar havasıyla...


***

Hə, bütün havalar insan üçün çalınır. Amma təbiətin də bütün havaları insan üçündü. Deməli, hər iki mənada hava sümüyə düşdü-düşmədi, öz işindədi. Onu dəyişmək bizim ixtiyarımızda deyil. Həm də hardasa sevinmək lazımdır ki, bu ixtiyar biz insanlara verilməyib. Yoxsa bir-birimizin havasını korlaya-korlaya məclislərimizin də, dünyamızın da havasını bərbad günə salardıq. Onsuz da toylarda hamı bir-birinin havasına elə oynayır ki, aləm qarışır bir-birinə. Sümüyə düşdü-düşmədi, sifarişçi qalır bir kənarda, toyda hamı oynayır. Buna ironiyayla həmrəylik də demək olar. Kaş, bütün havalarda belə həmrəy ola biləydik. Axı, bizim elə qayğılarımız, elə dərdlərimiz var ki, orda həmrəylik hava, su kimi lazımdı. Amma neyləyək ki, orda həmrəylik göstərə bilmirik. Onda hər kəs daha çox öz istəyinin, öz havasının ifaçısına çevrilir. Və yeri gəlmişkən, xatırladım ki, elə bu məqamların birində mən yazmışam ki:


Qəribədir qəmin də

Gözlərini yaş tutur...

Qəm də sanki ovcunda -

Vurmaq üçün daş tutur...


Dərdlərin görükəni

Qoru, sən bu görkəmi...

Gözlərə də kölgəni -

Kiprik, bir də qaş tutur...


Hər kəs tale ovudur

Bu, şair söz-sovudur...

Kimi ürək ovudur -

Kimi isə baş tutur!..


Bəli, bu da gerçəkdi. Və elə bir gerçəkdi ki, ondan nə üz çevirə bilərik, nə də yan keçə bilərik. Ümumiyyətlə isə gerçəklik, həqiqət bunlar qaçılması, gizlənilməsi mümkün olmayan meyarlardı, qaydalardı, hadisələrdi, məqamlardı, bütövlükdə həyatdı. Ona görə də onların gözünə dik baxmaq, onlarla anlaşmaq hər Allah bəndəsinin işi deyil. Və hər Allah bəndəsinin işi olmayan həqiqətin etirafı bəzən ömür bahasına başa gəlir. Bəzən də ömrü mənalandırır.

Bütün bunlar mənim yaşadıqlarımın, şahidi olduqlarımın, oxuyub eşitdiklərimin özümünküləşmiş ifadəsi olsa da, mən bunları özəlləşdirmək hüququna malik deyiləm. Lakin mənim bu özümünküləşən anlayışım, yanaşmam kimlər üçünsə də tam mənasında qanun sayılmaya bilər. Axı, hərənin öz baxış bucağı var. Mən də hər kəsə və hər kəsin baxış bucağına sayğı ilə demək istəyirəm ki, hərəmiz bir iynə ucu boyda həqiqət keşikçisi olsaq, onda üst-üstə toplanıb və yaxud bir-birinə calanıb dünya boyda bir həqiqətin şahidinə çevrilərik. Və dünya boyda olan etiraf edilmiş həqiqət də bizim ilk addımımızdan tutmuş, bütün hərəkətimiz daxil olmaqla günümüzə, ömrümüzə stimul verər, məna və bu mənanın içərisində də yaşam enerjisinə, mənbəyinə təkan olar...

Doğrudur, bu günün özündə də gerçək, həqiqət kimi görünən, amma əslində isə görüntü olan çox hadisələr, çox faktlar var. Bunların üstünə getmirəm. Çünki hamının bildiyini söyləmək, yazmaq heç də nə qəhrəmanlıq deyil, nə də müdriklik. Sadəcə, bir ilməylə onu demək istəyirəm ki, daha doğrusu, naxış vururam ki, həyatın həmin məqamını da yaddan çıxarmayaq. Axı, biz unutmağa meylliyik. Özü də bu meyl gendən gəlir, milli gendən. İtirdiyimiz Göyçə, Dərbənd, Borçalı, Təbriz və digər ərazilər buna əyani sübutdur. Elə bir sübut ki, qarşısında ancaq hələki susuruq!..

***

Bəli, mən bu yazının ana xəttini, yəni onun ifadə edəcək əsas fikrini lap sona saxladım, özü də bilə-bilə. İstədim ki, hərəkətsizliyin içindəki hərəkəti də görək, hərəkətin içində hərəkətsizliyi də. İndi düşünə bilərsiniz ki, bu da hardasa söz oyunudu, sözü sağa-sola fırlatmaqdı. Yox, elə hərəkətin içərisindəki hərəkətsizliyin özünə diqqət yetirsəniz dediyimlə razılaşarsınız. Görərsiniz ki, biz evdən çıxıb harasa gediriksə, bu, ilk baxışdan hərəkət kimi görünür. Amma getdiyimiz nöqtədə heç nəyi yerindən tərpədə bilmiriksə, heç nəyə təsir etmək gücümüz olmursa, lap dəqiqi nəyisə ölü nöqtədən qaldırmırıqsa, (ya istəyərkdən, ya da gücsüzlükdən - Ə.M.) bunun özü artıq məhz həmin hərəkətin içərisindəki hərəktsizlikdi. O ki, qaldı hərəkətsizliyin içərisindəki hərəkətə, bu artıq virtuallaşıbdı. Ya mesajla, ya internet vasitəsilə, son vaxtlar isə daha çox facebookla gündəmə gəlmək mənə görə hərəkətsizliyin içərisində hərəkətdi. Onunla özünü hərəkətdə göstərirsən, onunla özünə diqqət çəkirsən, onunla özünü həm reklam, həm də antireklam edirsən. Bəziləri buna qara piar da deyir. Amma adı nə olur-olsun, bir sözlə, bir fikirlə hərəkətsizliyin içərisində hərəkət etməkdi, yaratmaqdı bu.

Elə mən də bu yazıyla həmin o hərəkətsizliyimin içərisində hərəkətimi ifadə etməkdə qərarlıyam. İstəyirəm ki, indi bir şeirlə sizi və xüsusilə onun yaddaşını bir balaca silkələyim. Bir iynə ucu işıq saçım həmin o düşüncələrə. Və siz də, xüsusilə, mənim hərəkətdə olduğumu hiss etdin, duyun və bilin.


Bu sabahı açmağa

Qucağına qaçmağa...

Lap quş olub uçmağa -

Bil, ürəyim təşnədi...


Örpək ucu didməyin

Nazla gəlib getməyin...

Sinəmi yol etməyin -

Kor bəxtimə düşmədi!..


Çox istərdim gün görək

Soruşmağa nə gərək?!

Sənin üçün bu ürək -

Bilirəm ki, heç nədi!..


Bax, belə! Mən indi tam mənada anlayıram ki, istənilən fikrə qulp qoymaq, istənilən fikri yönəltmək və ən vacibi isə istənilən qəlbi sevindirmək və yaxud sındırmaq mümkündür. Bax, bu əminlik hissiylə də, hətta qəlbimi sındıranlara da qəlbinizi "qoruyun!" deyirəm. Axı, o qəlbdə siz kimlərisə yaşadırsınız. Qəlbinizdə olanların sınmağından qorxun!..




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK