Ümidliydim  ümidlərim  çiçəklər
Ümidsizlik  ümidimi  qaraltdı...
Mən  ümidlə  göyərtdiyim  diləklər-
Ümidsizlik  sizi  sıxtı, saraltdı...

Həm  gecəni, həm  gündüzü  tən tutdum
Hətta  qəmi , iki əlli - şən tutdum!
Ömrüm  boyu,  göz  yaşından   dən tutdum -
O da  mənə  bu  səhranı  yaratdı!..

Əlim  cibdə  kasıblıqdan donanda
Tumurcuqlar, kipriyimə  qonanda...
Hamı  mənə  daş  atanda- son  anda -
Gülü  mənə,  gülə gülə , yar  atdı!

Ahı  hördüm  ötən  çənə, buluda
İstədim ki, nəm  yanağı  quruda!
Ay  Əbülfət, iş ki  qaldı  umuda -
Umud  özü ,iç  dünyamı  daraltdı!