ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

İSİNİŞMƏ...

Özünü öyrətmə mənə

22280    |   2013-12-21 00:07
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Dilimizdə bir söz var, bu söz çox mənaları özündə əks etdirir. Amma mən onun bir mənasından yapışacam, daha doğrusu, onu təqdim edəcəm. Çünki son günlər həmin o məna məni daha çox özünə çəkir və elə mənim də ona ehtiyacım daha çox artıb.
Öncə sözün özündən başlayıram. Deməli, bu, "isinmək" sözüdü. Amma bu sözün çalarları çoxdur. Yəni isinmək, isindirmək, isinişmək və sairə. Bax, indi mənim isinməyə, isindirməyə yox, isinişməyə daxili bir ehtiyacım var. O elə bir ehtiyacdır ki, onu maddiyyatla almaq mümkün deyil... ona hökm etmək də mümkün deyil. Sadəcə, bunun dilini tapmaq, onun ürəyinin qapısını döymək, pəncərəsini, bacasını açmaq lazımdır. Yalnız bu yolla həmin o isinişməyə isinişmək olar... Təbii ki, "olar" da burada tam qəti hökm deyil. Bunun da içində bir şübhə yeri, bir mücərrədlik, bir ümidsizlik var. Olsun...
Bəli, həyat boyu çarpışır, vuruşur, oddan-közdən keçib hansısa məqsədə doğru yol gedirik. Bu yolda qolumuzdan tutan da olur, qolumiuzu burub badalaq atan da... lap elə biz özümüz də kiminsə yoluna çıxırıq, kiməsə problem yaradırıq. Və bütün bunlar da bir həyat gerçəkliyidir. Əgər insan bütün məqamlarda yalnız arzulandığı, ehtiyac duyduğu yerdə olsaydı nə vardı ki, onda elə cənnət, cəhənnəm adlanan dünyaların cənnətini burda görmüş olardıq. Təəssüf ki, biz həmişə arzulanan və olmaq istədiyimiz yerdə ola bilmirik... heç olmalı olduğumuz yerdə də bəzən heç dayana bilmirik... Bütün bunlara da bir həyat qanunauyğunluğu, bir alın yazısı, bir qədər kimi baxır, qiymət verir və ən yaxşı halda bir köks ötürməklə, bir "ah" çəkməklə unutmağa çalışırıq. Əgər bacarsaq?..
Hər şeyi bacarmaq bəlkə də qəhrəmanlıqdı, bəlkə də qəhrəmanlığın yarısıdı... bəlkə də heç nədi... Hökm verə bilmirəm. Amma hərdən hər şeyi bacaranlara bir az maraqla, bir az təəccüblə, bir az da elə-belə desək, həsədlə baxıram. Bu yerdə yadıma orta məktəbin zoologiya dərsliyi düşür. Həmin vaxtlar indiki kimi yadımdadı. Müəllimimiz bizə suda-quruda yaşayan canlılardan danışırdı və biz də ona bir az maraqla, bir az da qınaq hissi ilə baxırdık. Çünki kənd uşaqları idik. Görürdük ki, qurbağalar suda da yaşayır, quruda da. Və bizə qəribə gəlirdi ki, hamının bildiyini niyə kitaba salıblar, burda qeyri-adi nə var ki? Bunu bizə müəllimimiz tədris edir, öyrədir... Amma sonra gördüm ki, yanılmışam. Sən demə...
Burda bir zarafat da edim:
- Dalğıcları tanıyırsınız da. Yəqin dərhal gözünüzün qarşısına gəldi. Axı dalğıclar da bəzən saatlarla suyun altında qalırlar. Nəyisə axtarırlar, nəyisə öyrənirlər, nəyisə tapırlar... və sonra da bütün bunlar böyük-böyük elmi əsərlərə, bilgilərə çevrilir. Bax, biz orta məktəbdə oxuyanda sinfimizin dəcəl uşaqlarından biri yerdən əlini qaldırmadan müəllimimizə dedi ki, müəllim, onda belə çıxır ki, dalğıclar da suda-quruda yaşayanlara aiddi?..
Təbii ki, bu sual sinifə bir gülüş gətirdi. Müəllimimiz halını pozmadan həmin uşağa:
- Yox, mən elə bilirdim ki, sənin dünyadan bir az anlayışın var. Amma indi görüb inandım ki, sən nə suda yaşayansan, nə də quruda yaşayan...Təbii ki, buna da güldük...
Bəli, mən yazımın əvvəlində bəlli bir sözü xüsusi vurğulamışdım. Yenə qayıdıram həmin sözə. Mənim anlamıma, inamıma görə, dünyada vərdişlə öyrəşməklə yanaşı, isinişmək də insan həyatında müəyyən bir yer tutur. Biz insanlar isinişdiyimiz hər nədisə, istər ev-eşik olsun, istər yurd-yuva olsun, istər kollektiv olsun, ondan ayrılmağa çox çətinlik çəkirik. Mən əvvəl elə bilirdim ki, vərdiş, öyrəşmək, bizə bunu problem edir, ona görə ayrıla bilmirik. Amma sonra dərindən çək-çevir edəndən sonra gördüm ki, sən demə, məsələnin mayasında isinişmək dayanırmış. Yəni biz bir-birimizin odunda, bir-birimizin nəfəsində isinirik. O istilik, o hərarət qanımıza-canımıza hopur. Hətta ruhumuzu da diri saxlayır. Ona görə də isinişdiyimiz hər şey, hər kəs bizim üçün doğmalaşıb və bu doğmalıq da ayrılığın addım səslərini hiss edəndə üzülür, sarsıntı keçirir, təlaş keçirir. Çox təəssüf ki, biz bunu gec dərk edirik, gec anlayırıq və bəzən də bu gecikmə o qədər yubanır ki, biz artıq heç nə edə bilmirik. Bax, onda günahlarımızın boy sırası bir az da böyüyür...
Hərdən isinişdiklərimin nə vaxtsa məndən uzaq düşəcəyinə və yaxud da mənim onlardan ayrı düşəcəyimi ağlımın ucundan keçirəndə özümə yer tapa bilmirəm. Ən çox da bu işdə günahkar olduğum bəlli olanda daha çox sıxılıram. Hətta onda durduğum, dayandığım məqama da, yerə də isinişə bilmirəm və günahlarımın qarşısında susub sual işarəsi görkəmi almaqdan başqa heç nəyə gücüm çatmır. Bir şeirimdə yazdığım kimi:

etiraf etməliyəm-
bacarsan
bağışla sən...
məndən
çox şey umurdun
şipşirin
xəyallar qururdun
odur ki
etdiyim günahlara
özün də bilə-bilə
çox vaxt
göz yumurdun...
amma...
təəssüf ki
umduqların olmadı
xəyalında
qurduqların da...
uçub dağıldı
bircə göz yumduqların
oldu
özü də lap çox
sürətlə artıb çoxaldı-
günahlarım-
pərpətöyün toxumu kimi,
bağışla...

***
Hərdən dost-tanışlar mənə eyham vururlar. Həftəsonu yazılarımda əllaməçilik etdiyimi, filosofluq iddiasında olduğumu him-cimlə də, dolayı sözlərlə də çatdırmaq istəyirlər. Amma inanın ki, mən bütün bunlardan uzağam. Harda dayanamağı, yerimin hara olduğunu bilirəm və heç vaxt da unutmuram...
Doğrudur, bəzən yazı-pozu, söz adamı olmaq müəyyən məsələlərə münasibəti dilə gətirməyə səbəb olur. Yəni, loru dildə desəm, adamı qıdıqlayır ki, sən də dillənib hanısısa məsələ ilə bağlı hansısa bir fikri söyləyəsən. Hökm deyil ki, dediyin, söylədiyin dahiyanə bir tapıntı olsun. Yox, əsas odur ki, sənin sözün olsun, sənin dilindən çıxsın...
Bax, bu mənada mən də hərdənbir çalışıb yerinə, məqamına uyğun böyük Səməd Vurğun demiş: "uydururam". Yəni "az-az uydururam yeri gələndə". İndi necə alınır, qəlibə düşür-düşmür onu deyə bilmərəm. Bir də ki, hər oxuyan Molla Pənah olmadığı kimi, hər deyilən söz də təbii ki, qeyri-adi ola bilməz. Söz o vaxt qeyri-adi olur ki, o yerində deyilir, ünvanına tuşlanır və bir də sözü deyən o sözün arxasında durmaq iqtidarında olur. Çox təəssüf ki, indi söz deyənlər çoxalıb, sözün kölgəsində dolananlar artıb, amma arxasında duranlar barmaqla sayılır... Bu da bir həyat həqiqətidir... bunu da mən kəşf edib deməmişəm...
İndi isinişdiyim, gözümün, könlümün hər vaxt axtardığı doğma bir insanın özümdən iynə boyu uzaq düşmüş görəndə çox pis hallar keçirirəm... Saatlarla, bəzən günlərlə bu uzaqlığı aradan qaldırmaq və onun kökünə gedib çıxmaq, səbəbini qazıb ortaya qoymaq istəyirəm. Amma görürəm ki, mənim isnişdiyim mənə qarşı həmin o münasibəti ifadə etmir, göstərmir və mən də təkbaşına ilğımla döyüşə atılıram. İndi özünüz təsəvvür edin bu döyüşü və onun qəhrəmanını!..
Yəqin ki, çöhrənizə bir gülüş qondu. Bax, elə o gülüşdən yapışıb mən də həmin o isinişdiyim ünvana yazdığım şeiri sizlərə pıçıldayıram.

Sən -
səsimdə güldün
sən-
sözümdə güldün
sən-
gözümdə güldün-
səsimdə
sözümdə
gözümdə
saxladım səni!..

Sən -
səsimi öldürdün
sən -
sözümü öldürdün
sən -
gözümü öldürdün
səsimdə
sözümdə
gözümdə
ağladım səni!..

Sən -
səsimin ağ işığı
sən -
sözümün ağ işığı
sən -
gözün ağ işığı
səsimə
sözümə
gözümə
ağ aldım səni...

***
Bəli, bugünlər qarşılaşdığım bir çox məqamlar oldu ki, mən onların demək olar ki, hamısına nişangah oldum. Elə bir nişangah ki, atılan hər bir ox ancaq ürəyimdən keçib gedirdi... Əvvəl özümü qınadım, sonra nişangah olmağımı, daha sonra isə həmin oxları atanları. Lakin birinci ikisi ilə dil tapa bildim. Yəni özümlə, nişangah olmağımla anlaşdım, amma oxatanlarla yox! Çünki onların bəlli məqsədləri var və mən də onları həmin məqsəddən, həmin fikirdən daşındırmaq iqtidarında deyiləm. Ona görə də sadəcə susub öz ağrılarımı öz canımla birlikdə çəkirəm... heç kimi həmin o ağrıların əhatə dairəsinə yaxın buraxmıram.
Yeri gəlmişkən... Bu barədə çox yazmışam. Təkrar olsa da yenə xatırladım. Mən ağrılara, dərdlərə çox isinişmişəm. Ona görə də bir-birimizdən ayrı düşmürük. Ağrı olan yerdə mən oluram, mən olan yerdə təbii ki, ağrı...
Hə, bax elə isinişdiyim hər kəs məndən üz çevirəndə, mənə laqeydlik göstərəndə, mənim ruhumu alt-üst edəndə istər-istəməz aşıq Ələsgər demiş, sınıb, qol-qanadım yanıma düşür. Bax, sınıq qol-qanadla neyləmək olar?.. Mən də belə məqamda ancaq könlümü sözə verirəm, özümü kağız-qələmə tabe edirəm, azadlığım sözün əlində, kağızın, qələmin əhatə dairəsində misralanır, şeirə çevrilir. Bu gün də belədi, yəqin ki, sabah da belə olacaq. Ona görə də...

Hərdən özüm özümün
Cavabımı verirəm
Haqsız olduğum yeri
Gendən baxıb görürəm...

Etirafın yaxası
Heç vaxt çıxmır əlimdən...
Fikirlər söyləyəndə
Dişim sıxmır dilimdən!..

Düşündüyüm, duyduğum
Sözə çevrilir hər an
Özümü söz yolunda
Taran edirəm, taran!..

Hə, bütün hallarda hər kəsə ürəyinin diktəsinə qulaq asmaq, ürəyinin istəyi ilə isinişmək və ürəyinin istəyi yolnda tarana hazır olmağı arzu edirəm.

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- İki dost işdən evə qayıdır.
Biri:
- Mənim arvadım çox yaxşıdır. Gedən kimi çəkmələrimi qarşımda cütləyir, qəlyanım dolu olur. İndi qəhvəm və mətbəxdə bir vedrə isti suyum hazırdır.
- Hamısı çox gözəldir, ancaq o mətbəxdə bir vedrə isti su nə üçündür?
- Vallah, mən soyuq su ilə bulaşıq qabları yuya bilmirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK