Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Adalet.az | ATLAR BİLMİR Kİ... Adalet.az | ATLAR BİLMİR Kİ... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ATLAR BİLMİR Kİ...

Guya adamlar bilir ki?..

92997    |   2013-07-06 00:26
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Az qala bir ay ötüb. Dəqiq tarixi xatırlaya bilmirəm. Daha doğrusu, o tarixi xatırlamaq imkanımı kimsə əlimdən alıb və mən də o imkanın dalınca da getmək fikrində deyiləm. Don vurmuş adam kimi, eləcə hər tərəfə sakit baxışlarla baxmaqdan başqa indi nəyinsə qulpundan yapışmaq istəmirəm. Bu istəyimi də əlimdən alıblar. Özü də xəlvət yox, hamının gözləri qarşısında, günün günorta çağıg alqışlar altında, göz yaşları içində. Və mən bu alqışların, bu göz yaşlarının içərisindən süzülən işıqdan başqa hələ ki, heç nə görmürəm...g
Allah bütün canlıları yaradarkən onların hər birinin də özünə görə missiyasını müəyyənləşdirib. Bu mənada ən böyük vəzifə, ən böyük yük mənim düşüncəmə görə, atların və adamların çiyninə düşür. Təəccüb etməyin, bu mənim qənaətimdi. Siz fərqli düşünə bilərsiniz, o da sizin qənaətiniz olacaq. Amma mən yenə deyirəm, bu günlərdə ən böyük yük atların və adamların çiynindədir. Çünki atlar muraddır... çünki adamlar o murada can atanlardı... Hə, düşünməyin ki, filosofluq etdim. Xeyr, mən atlarla bağlı kifayət qədər məqalələr gözdən keçirmişəm, yazılar oxumuşam. Ən çox yadımda qalanı mərhum xalq şairimiz Bəxtiyar Vahabzadənin "Qarabağ atları" şeiri olub. Bəxtiyar müəllim o şeiri ilk dəfə mənə özü öz evində, öz iş otağında yana-yana oxudu. Mən də o şeiri Bəxtiyar müəllimin icazəsi ilə "Ədalət" qəzetində çap etdirdim. Onda anladım ki, atların da bəxtlisi, bəxtsizi var. Elə adamların da. Bəxtli atların bəxtli adlamlara qismət olması yəqin ki, təəccüb doğurmaz. Elə bəxtsiz atların da bəxtsiz adamlara qismət olması kimi. Təəccüblü odur ki, bəxtli atlar bəxtsiz adamlara və yaxud bəxtsiz atlar bəxtli adamlara qismət olur...
Əvvəldə dedim ki, atlar barədə məlumatlıyam. Hətta televiziyalarımızın ara-sıra nümayiş etdirdiyi, Xəzər dənizinin adsız adalarında vəhşi atlarla bağlı çəkilmiş film də mənim üçün maraqlı olub. O marağı isə üstələyən, bax elə indi barəsində danışacağım atlar və onların taleyi oldu. Film atların kişnərtisi ilə başlayır. Odun-alovun içindən keçən, başlarına tökülən mərmilərdən, qradlardan yayınan atlar hara gəldi, necə gəldi qaçırlar və bu atların ləpirləri altında bir yazı diqqəti çəkir. O yazının müəllifi Mirzə Fətəli Axundovdu. Orada yazılıb ki, "atlar bilmir ki, dünyada nə qədər otlaqlar, biçənəklər, çayrlar.... var. Bilsəydilər, gedib o otaları, o çiçəkləri, o çayırları... otlayardılar...". Mən atların nalından qopan o səslərin içində böyük Mirzə Fətəlinin də səsini eşitdim. Və ilk dəfə onda anladım ki, ilahi, gör atlar nələri bilmirlər və görəsən bu nələri bilməyən atlar bilmədikləri üçün nələr çəkiblər? Hələ bilmədikləri o nələri, onların taleyini necə dəyişdiyini, necə onları gülləyə, məhrumiyyətlərə apardığını bilsəydilər, görəsən onda nələr olardı? Yenəmi çapıb gedərdilər? Yoxsa, elə olduqları yerdəcə daş heykəllərəmi çevrilərdilər?..
Atın cilovundan tutub atdan danışan atın baxıcısı, səsin qarabağdakı səs deyil... səsinin kəsəri yoxdur... səsin elə bil ki, tumarladığın atın tərifi yox, onun mərsiyəsidir, onun ağısıdır. Çünki sən də, sənin sığallayıb tumarladığın at da əslində siz deyilsiniz, siz Qarabağda qalmısınız. Siz Qarabağda qaldığınızdan kökündən uzaq düşmüş kəslər kimi səsiniz də kökdən düşüb. Siz sadəcə danışmaqla olduğunuzu, olacağınızı diqqətə çatdırırsınız...
Kadrlar dəyişir və birdən xalq şairi Bəxtiyar Vahabzadənin şeirinin qəhrəmanı ekranda görünür:

Kraliçaya hədiyyə olunmuş Qarabağ atı!!!

Bunun ardınca yenə yad bir ölkədə hər kəsə meydan oxuyan Qarabağ atı ekrana gətirilir. Atın üzərində Azərbaycan gözəli! Atla birlikdə Azərbaycan rəqqasları da meydana çıxırlar. İlahi, bu rəqsi elə-belə izləmək mümkün deyil. Rəqqaslar da oynayır, at da oynayır. Hiss edirsən ki, nə bu rəqs , nə bu alqışlar onların gələcəyini işığa çıxarmayacaq, işığa aparmayacaq. Çünki durduqları torpaq, üzərində oynadıqları torpaq yaddır. O alqışlar, o publika, hətta kraliçanın ömrünün ahıl çağında özünü toparlayıb əl çalması da Qarabağ atının həsrətinə son qoymur... Mən bu rəqsin aurasından çıxmamış ikinci bir zərbəni alıram. Nərgiztəpədə ucaldılmış abidə, o abidənin yaxınlığındakı yol nişanları, o nişanlar üzərindəki rəqəmlər və bir də türk dünyasının dəyərli şarkıçısı, yazarı və ən vacibi böyük ürəkli, böyük adamın - Əhməd Şəfəqin səsi! Əhməd bəy oxuyur:

Gələcəyik, görəcəyik
Qarabağa dönəcəyik!
Şuşaya dönəcəyik!!!

Sanki bu səs, bu ifa, bu səsin və bu ifanın Əhməd Şəfəqin sifətində ifadəsi, Şuşaya tuşlanan barmağındakı ox, nizə olmaq qətiyyəti, gülləyə çevrilib hədəfə dəymək yanğısı insanı elə havalandırır ki, elə həmin andaca durub getmək istəyirsən, yüyürmək istəyirsən, uçmaq istəyirsən, Şuşa deyib, Qarabağ deyib nərə çəkmək keçir könlündən. Təkcə bir dəli ağlamaq, bir dəli sevda deyil, bu həm də bir qəhrəman, bir qazi olmaq odudu, alovudu, harayıdı... Canında-qanında iynə ucu boyda , göz yaşı boyda, su damlası boyda, lap elə ürəyin ilk səsi boyda yürd sevgisi, Vətən sevgisi olan hər kəs o atların kişnərtisindən, o atın rəqsindən, Əhməd Şəfəqin ifasından sonra mütləq ayağa qalxmalıdır. Çünki bu dediklərim bir hökmdu, bir əmrdi. Ona yalnız əməl etmək lazımdı. Ona yalnız "OLDU!" - demək lazımdı.
Film davam edir. Əslində film yox, bizim içimizdə, bizim ruhumuzda bir Qarabağ vərəqlənir, bir tarix çözülür. Bu çözülən, bu vərəqlənən tarixdən möhtəşəm xanəndəmiz Mənsum İbrahimovun səsi boy göstərir, "Qarabağ şikəstəsi" oxuyur. Qarabağsız "Qarabağ şikəstəsi"ni təqdim edir Mənsum İbrahimov. Mən onun "Qarabağ şikstəsi"ni bu cür ifa etdiyini ilk dəfə dinləyirəm, ilk dəfə seyr edirəm. Sanki bu film Mənsum İbrahimova da Qarabağ atlarının, Qarabağ adamlarının, Qarabağ torpağının durumunu, ağrı-acısını, yaşamını yenidən nöqtə-vergülünə qədər diktə edir. Sanki Mənsum İbrahimov Ağdamı, Şuşanı məhz indi itirdiyni, indi işğal olunduğunu eşidib, gücü ancaq səsinə çatırdı...
Filmdəki misralar, filmdəki görüntülər bir-birini elə tamamlayırdı ki, onları ayırmaq, onları fərqləndirmək insafsızlıq olar. Xüsusilə, Azərbaycanın çox dəyərli mədəniyyət adamı Siyavuş Kəriminin Qarabağa, Şuşaya səfəri ilə bağlı söylədikləri... Həmin söylənin fikirlərin fonunda kadrlardan gəlib keçən Qarabağ, Şuşa həsrətimiz, dərdimiz, nisgilimiz, qələbəyə ümidimz - bunlar hamısı musiqiylə, kardlarla, jestlərlə tamaşaçıya çatdırılır. Burda heç kim ermənidən danışmır, burda heç kim erməninin nə qədər qaniçən, nə qədər əzazil, nə qədər murdar olduğunu dilə gətirmir. Burda yalnız gəzinti var, burda yalnız tamaşa var, burda yalnız görüb-götürmək var...
"Xocavəndlilər təqdim edir" layihəsinin ideya müəllifi Eyvaz Hüseynovdur. Filmi araya-ərsəyə gətirən dəyərli Bəxtiyar Qaraca və onun komandası 45 dəqiqə ərzində bir dəfə də olsun ekrandan öz səsini, öz sözünü tamaşaçıya çatdırmır. Əksinə, susmaqla, öz içinə çəkilməklə Qarabağı önə çəkir, özü də kadrlarla, fraqmentlərlə, Üzeyir bəyin fikirləri ilə. Filmi izlədikcə görürsən ki, danışmadan da çox şeyi demək mümkündür. Burada şairə Sona Vəliyevanın misraları o qədər kadrlarla qaynayıb-qarışıb ki, onlar sadəcə film kimi yox, həm də bir danışan dil kimi, bir canlı şahid kimi həqiqətləri açıb sərgiləyir. Zənnimcə, bu filmin ən böyük uğuru onun danışması yox, göstərməsidi. Bir az da adi formada ifadə etsəm, "Ya Yarabağ, ya ölüm!" filmi heç bir tanınmış aktyorun iştirakı olmadan, sadə Azərbaycan insanlarının, Qarabağdan olan qaçqınların baxışları ilə, hərəkətləri ilə, jestləri ilə çox böyük mətləbləri tamaşaçıya çatdırır. Hələ səsinə vurğun olduğumuz, səsinin tonu adamın içini silkələyən Şəmistan Əlizamanlının ifa etdiyi "Oğlum" şarkısı bu filmin cəngisinə, qələbəyə çağırış əmrinə bənzəyir. Şəmistan öz səsinin sehri ilə "Gəl!" deyir Qarabağa, Şuşaya... "Gəl!" deyir torpağı xilas etməyə... "Gəl!" deyir muradına çatmağa... "Gəl!" deyir Qarabağ atlarını Qarabağa qaytarmağa...
Və bir də "Sarı gəlin"in Əhməd Şəfəq ifasındakı sonluğu... daşlaşan qəhrəmanın örpəyi yerdə qalmış sevgilisinin örpəyini qaldırmaq... bu məqama bəlkə də Mənsum İbrahimovun "Mən Qarabağın Məcnunuyam!" sözləri ilə elə bil ki, bir damğa kimi, bir möhür kimi adamın ürəyinə yapışır, adamın varlığını sıxıb yumruğa çevirir. Çünki Mənsum müəllimin sevə-sevə ifa etdiyi "Leyli və Məcnun" da bir yer var - Məcnunun atası oğluna xitabən deyir: "Durun gedək evimizə..."
Bax, bu kadr Məcnunun timsalında bizim hamımıza ünvanlanan bir çağırışdı: durun gedək! Bu çağırışı Füzuli edir, bu çağırışı Üzeyir bəy edir və bu çağırışı bizə Mənsum İbrahimov təkcə səsi ilə yox, həm də baxışlarıyla çatdırır... bu çağırışı bizə Bəxtiyar Qaraca və onun komandası "Ya Qarabağ, ya ölüm!" filminin diliylə bəyan edir.
Bu filmdə Qarabağ atlarının bəxtsiz taleyi, torpağı işğal olunmuş insanların bəxtsiz taleyi ilə paralel yol gedir. Filmi izlədikcə atlarla adamların harda, necə dil tapacağını fəhm etməyə çalışırsan. İstəyirsən bir az qabağa gedib bu qovuşma nöqtəsini görəsən. Çünki səni buna səsləyən, buna vadar edən filmin yaratdığı mühitdi, filmin səni havalandırmasıdı. Amma xəstənin istəyilə, tələsməsiylə deyil ki, meyvə vədəsində yetişir. Bax, bir tamaşaçı kimi, mən nə qədər tələssəm də, Qarabağ atlarının, o yurd-yuvasız insanların harda, necə qovuşmasını görmək istəsəm də, səbirli, son dərəcə dözümlü yaradıcı kollektiv Qarabağla İsmayıllı coğrafiyasının paralelləri fonunda mənə də nəfəs çəkmədən filmi axıra kimi izləməyə, gözləməyə səbr verir. Və görürəm ki, Ağdamda Ali baş Komandana Qarabağ atı bağışlanır. O atların Qarabağa, Şuşaya öz süvariləri ilə birlikdə getməyə hazır olduğu vurğulanır. Bu nöqtə təkcə filmin qələbə kulminasiyası deyil, bu nöqtə həm də bəxtsiz atların bəxtsiz adamlarla öz bəxtləri uğrunda döyüşə getməyə hazır olduqlarını xəbər verən real bir görüntüdür, gerçək bir həyat kadrıdır...
Yazının əvvəlində filmin ilk anlarında diqqətimi çəkmiş böyük Mirzə Fətəlinin "Atlar bilmirlər ki..." fikirlərini oxucuya təqdmi etmişdim. Özü də bilərəkdən. Yenə həmin fikrə qayıdıram. Bəli, atlar bilmirlər. Bəs adamlar necə? Adamlar bilirmi ki, Şuşa var?... Ağdam var?.. Füzuli var? Cəbrayıl var, Zəngilan var, Qubadlı var, Laçın var, Kəlbəcər var, Xocavənd var, Xocalı var, Ağdərə var, Malıbəyli var, Kərkicahan var, Daşaltı var, Minkənd var, Qarakeşiş var, Qaradağlı var, Tuğ var, Muğanlı var, Qarğabazar var, Mərcanlı var, Mehdili var, Süleymanlı var, Quşçular var, Ağkənd var, Əlyanlı var, Başarat var, Eyvazlı var, Axullu var, Govşadlı var, Qacar var, Qırmızıbazar var...? Adamlar bilmirlər, doğrudan bilmirlər... Adamlar bilsələr, o kişnəyən atları minib, heç nə fikirləşmədən, heç nəyi göz önünə gətirmədən gedərlər, çaparlar, öldürərlər, alarlar o yerləri. Atları o yerlərdə su içər, o yerlərdə otlayar, o yerlərdə kişnəyər...
Yox, adamlar bilmirlər. Amma deyəsən atlar bilirlər. Elə ona görə də atlar dəli kimi kişnəyirlər.
Bax, elə bu notlarla atlara və adamlara pıçıldayıram:

Yer də tapa bilmirəm
Durub nəfəs almağa.
Mən ki doğulmamışam -
Arzuma qəfəs olmağa?!

Fikrimi tarazlayıb
Özümü cəmləyirəm
Mən bu qəfəs içində-
Ruhumu dəmləyirəm...

Kimsə görmür, ya baxmır
Külək qovur yarpağı
Canımla yarpaq boyu
Qaldıracam torpağı...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı
SON XƏBƏRLƏR
2018-12-10


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Gəlin günahkardır, yoxsa qaynana?

Gəlin (64.29%)
Qaynana (35.71%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Tibb bacısı əlində iynə palataya daxil olur:
- Əliş dayı, oyan... xahiş edirəm oyan...
Xəstə güclə şirin yuxudan ayılıb gözünü ovxalayır:
- Nolub a bala, nə deyirdin?!
- Heç, yuxu iynəsi gətirmişəm, onu vurum, gedirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK