Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: DÖZÜMÜN MƏLHƏMİ Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: DÖZÜMÜN MƏLHƏMİ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: DÖZÜMÜN MƏLHƏMİ

Onu torpaqdan soruş

8825    |   2019-07-16 10:44
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

... Məclis sükut içərisində idi. Adamların üz-gözündən hiss olunurdu ki, çiyinlərinə bir ağırlıq çöküb. Ürəkləri o ağırlığın caynağındadır. Elə bil ki, barmaqlar sıxıldıqca ağrı da artır...

Düşünməyin ki, bu hansısa bədii yazıya girişdi. Sizi kökləmək, sizi mövzunun ovqatına qatmaq üçün bu üsulu seçmişəm. Xeyr! Doğrudan-doğruya məclisin hüznü hər andan, hər hərəkətdən, hər rəhmət diləyindən bir daha yaşanır, bir daha təkrarlanır. Mən bu məclisdə tək deyildim. Yəni fərd kimi bir bucaqda çəkilib durmamışdım. Mən də olanların içərisindəydim və mən də yaşananları yaşayırdım. Üstəlik həm də özümün, öz dünyamın, öz çevrəmin sızıltılarını da yenidən ürəyimin daşlaşmaq bilməyən həssaslığına yük edirdim. Ona görə də mənim üçün daha çətin, daha ağır idi – itirilən və itən! Bu həm həyəcandı, həm də hardasa sualdı. Ona görə ki, bunun damarında, canında günah da var, tale yazısı da, biganəlik də və bir az da hər şeyi öz axarına buraxmaq da. Belə olan halda həyəcanı və sualı seçmək, bir-birindən ayırmaq, hər birini öz axarına, öz məcrasına yönəltmək adamdan hünər istəyir. Təəssüf ki, indi adamlarda hünər qalmayıb. Səbəb çoxdur. Yəni burda qidalardan tutmuş depresiyalara, streslərə qədər hər şeyi səbəb kimi görmək olar. Mən bu fikrin dərinliyinə baş vurmuram. Sadəcə, indiki anda mənə daha çox inandırıcı görünən biganəlik və bir də hər şeyi zamanın axarına buraxmaqdı...

Bəzən deyirlər ki, "saxla samanı, gələr zamanı”. Bu deyimi ədəbiyyatşünaslardan tutmuş aqillərə və adillərə qədər hər kəs bu və ya digər formada şərh edir, onun qatlarına işıq salır. Mən aqil və adil olmasam da, özümə görə bir azacıq anlayışım var. Yəni xatırlatdığım atalar sözünün arxasında mən daha çox israfçılığı görürəm. Mənə belə gəlir ki, həmin fikri səsləndirmiş müdrik "saxla” deyəndə, artıq olanını qoruyub saxlamağı, ehtiyat tədarükü görməyi nəzərdə tutur. Çünki elə bir məqam gələr ki, bir saman çöpü də bir qarışqanı xilas edər. Daha başqa mənalarını mən heç yaxınıma da buraxmıram. Ona görə ki, çəkdiklərim, yaşadıqlarım mənə bunu diqtə edir... Bunu hər an kino lenti kimi gözümün önündə fırladır. Ekrana baxmaqdan gözlərim artıq yorulub. O yorğunluq saxlaya bilmədiklərimin həsrətini də, acısını da, yanğısını da özünə çəkib, hopdurub. Ona görə də zamanın nə vaxt gələcəyinə, samanın nə vaxt istifadə olunacağına xüsusi bir diqqət ayırmağa özümdə maraq görmürəm. O ki, qaldı...

Bəli, iştirakçısı olduğum məclis, yaşadığım həyat mənim əlimdən tutub bir küncə yönəldir. O künc həm sığınacaqdır, həm düşünmək yeri, həm də yaşananların üst-üstə yığılıb mənə suallar ünvanlandırdığı hücrə. Mən öz hücrəmdə yaşadıqlarımın yarısı ilə ortaq oluram. Yarısı isə...


Tanrı qarşısında başım aşağı

Kirpikdən boylanır yaşım aşağı...

Vaxtsız diyirləndi daşım aşağı –

Söndü xəfif mehdən şam yarısında...


Mənə nə veribsə dərddi damarı

Çeynəyə bilmirəm sərtdi damarı...

Elə büdrədi ki, sərpdi damarı –

Seçdiyim bu yolun, tam yarısında...


Ötüşən illərim – sümbül ovuldu

Cicək çırtlamadan barı sovuldu...

Vurhavur, qaçhaqaç, qovhaqov oldu –

Kam ala bilmədim, kam yarısında...


Güzgüdə baxıram bu üstə başa

Dən ayaq açıbdı saqqala, daşa...

Gəlib yetişmişəm mən altmış yaşa –

Yuxulu yarısı, xam yarısı da...


***

Adətən düşündüklərimi bilgisayara diqtə etməmişdən öncə onu özüm özümə, dörd divar arasındakı dünyama pıçıldayıram. Və mənə elə gəlir ki, həmin o dörd divar məni dinləyir. Əgər yazdığımı divarlar sükutla qarşılayırsa, onu kağıza köçürmürəm. Yox, divarların əhvalında hansısa bir dəyişiklik hiss edirəmsə, onda ürəklənirəm, pıçıltılarımı köçürürəm bilgisayarın yaddaşına. Sual verə bilərsiniz ki, divarların məgər dili var? Və yaxud özünün münasibətlərini ifadə etmək qabiliyyəti var ki, ağlına gələn hər mənasız fikri oxucuya ünvanlayırsan. İnanın ki, yanılırsınız. Bu dünyada Tanrı yaradan nə varsa, o cümlədən də Tanrının iradəsilə bəndənin ortaya qoyduğu nə mövcuddursa, dili də var ifadə üsulları da. Bax, bu mənada mən divarlarla danışanda elə bilirəm ki, canlıdılar. Və o divarlar mənim oxuduğum şeiri, pıçıldadığım yazını dinləyəndə məni şövqləndirirsə, mən özümdən asılı olmadan səsimin tempini müxtəlif formalara salıramsa, deməli, divarlar məni dinləyir, deməli, yazdığım alınıbdı!.. Hətta bəzən kimlərsə qapı arxasında məni dinləyib içəri daxil olanda otaqda kimsəni görməyib çox qəribə baxıbdı mənə. Bəzən soruşan da olubdu:

-Telefonla danışırdın?

Demişəm :

-Yox!

- Bəs onda kimlə?

- Divarlarla!

Məni sorğuya tutan başını bulayıb və mimikasından tutmuşam ki, "bu yazıq da dəli oldu” fikrini tutmuşam. Heç nə deməmişəm. Çünki o, məni duymaq iqtidarında olmayıb. Divarı necə duydun?!.

Hə, yazımın bu nöqtəsində sizin də dodağınızın ucundan bir təbəssüm keçdiyini hiss etdim. Bunu mənə dizaynerimiz Şamxal bəy də hiss etdirdi. Özündən asılı olmadam dedi ki, Allah şəfa versin”.

- Nə deyirəm Şamxal bəy, şəfa diləmək də xoş məramdı. Amma inan ki, mənimki nə şəffalıq deyil, nə də...

Bəli, bu dünyadakı ən böyük sıxıntım elə özümdən və Səndən başqa kimsənin bilmədiyi, təkcə Allaha bəlli olub və Allahdan gələn sevginin yaşantılarıdı. O elə bir yaşamdı ki, o səndən hamını bezdirir. Bəzən sən özün də özündən bezirsən. Ona görə ki, səni anlamırlar və yaxud da anlamaq istəmirlər. Belə olan halda mən yenə üzümü dörd divara tuturam:

Mən hərdən

özümdən də bezirəm

və onda

məndən bezənləri

daha yaxşı

dərk edirəm...

həmin anda

susub

sadəcə

içimdəki xəcaləti

götürüb

yaddaş kartıma ötürüb

tərk edirəm

olduğum məkanı,

adamları

ağrımasın,

sıxılmasın deyə

kimsənin canı

mən həmişə

və hətta

hərdən də

bezəndə özümdən

yapışıb dörd əlli

verdiyin dözümdən

görüş yerimizə

gedirəm

çünki

bu dünyada

bir Allaha

bir də Sənə

inanclıyam

sizə ərk edirəm

bağışlayın məni...

***

Doğurdan da insanların bir-birinə qarşı anlayışlı olması müəyyən mənada sizin ironik yanaşdığınız daşa-divara da dil verir... onlarla da danışmaq, fikir bölüşmək olur. Və həmin o dediyim anın içərisində insana ən çox lazım olan ürəkdi. Çünki daşı-divarı ancaq ürəklə dinləmək mümkündü. Bax, elə hərdən mənim mövzumun qəhrəmanı olan Sənə irad bildirənlər unudurlar ki, onlar sadəcə olaraq ürəklərini işə salmırlar... ürəklərini dincə qoyublar... İstəmirlər ki, o ürək sevgidən, həsrətdən bir balaca ağrısın, bir balaca özünü unutsun... Başa düşmürəm onları. Elə ona görə də birbaşa ağlımdan gəlib keçən, daha doğrusu, birbaşa ürəyimin diqtəsiylə ağlımda şeirləşmiş misralara üz tuturam.


Kiçik bir kürəyəm hey fırlanıram

Özüm öz içimdə qıfıllanıram...

Hər gün təzələnib – sıfırlanıram –

Dərdimin üzünü güldürmək üçün...


Dilverən, gözverən çəkib araya

Duz səpib qaysaqsız qanlı yaraya...

Hərdən də qatıpdı ağı qaraya –

Mənə kimliyimi bildirmək üçün...


Durduğum nöqtəni – yeri daraldıb

Oduma su səpib - közü qaraldıb...

İndi anladım ki, onu yaradıb –

Məni gülə-gülə öldürmək üçün...


***

Həqiqətən bu yazını yazdığım gün çox ağır bir məclisin stresində və həm də o stresin necə yaşandığını görüb dərk etmək zorunda qaldım. Gördüm və anladım ki, dünyada ən dözümlü "nədir”, "kimdir” sualının cavabı birmənalıdı.

- İNSAN!

Bu fikrə ona görə xüsusi diqqət ayırıram ki, daşın ovulduğunu da, ağacın kökündən qopduğunu da, budağın sındığını da bu və ya digər şəraitdə müşahidə etmişəm. Amma sınan budağın, ovulan daşın öz dözümünü ifadə etmək gücünü görməmişəm. İnsan isə canından artıq sevdiyi, necə deyərlər, sinədə ürək, ağızda dil bildiyini itirəndə göz yaşıyla ovunur, danışıb yüngülləşir. Ən vacibi isə torpaq onun sərpini alır. Yarasına sanki məlhəm çəkir. Və beləcə, itirdiyinin 3-ü, 7-si, 40-ı, nəhayət ili... sonra yavaş-yavaş həmin o məlhəm öz işini görür. Sadəcə, ürəkdə bir yara hansısa məqamda, hansısa təsadüfdə özünü hiss etdirir. Bax, buna görə də ən dözümlü yenə də İNSANdı!

Bəli, bütün yazı boyu mən nə yaşadım, fikirlərim harda düyün, harda pərən düşdü bir özüm bildi, bir də Allahım. Yox, üzr istəyirəm oxucularımızdan, bilgisayar yazarımız Gülər xanım da xəbərdar oldu baş verənlərdən. Bir az mən ona istinad edib dözdüm, bir az da o mənə. Məqsədimiz kimsəni təkləmək yox, nəyisə anlatmaq idi. Bilmirəm, necə alındı, amma həqiqətən daş-divarla danışmaq daha məqsədə uyğundur. Çünki o, səni rahat dinləyir. Və mən də yazımın mövzusuna uyğun olaraq sənə üzümü tuturam:


Sönən bir işıq üçün, 

Kipriklərini sıxma...

Xəyalını qurduğun, 

yolun sonuna çıxma...


Getsən özünlə birgə, 

sevgini də apar, get –

İçindəki ümidi, 

Toz olmaqdan xilas et!..


Sadəcə dodağının,

 ucunda bir ad göyərt...

Hər dəfə o adı de – 

və ürəyini kövrəlt...


... Hə, gördünüzmü necə çətindi dözmək?! Gördünüzmü mən nə çəkirəm?! Və bir də gördünüzmü necə ağırdı anlayışlı olmaq?!

P.S. Sizə dözüm, anlayış və bir də hərdən dörd divarla danışmaq gücü arzu edirəm.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
SON XƏBƏRLƏR
2019-10-16
2019-10-15


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (83.33%)
Pullsuz (16.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Millət vəkili Elman Məmmədov bir tədbirdən çıxanda bir xanım ona yaxınlaşaraq:

- Müəllim, səhv etmirəmsə, siz mənim uşaqlarımdan birinin atasısınız.

Elman müəllim təlaşla:

- Məəən?

Xanım:

- Müəllim, təlaşa düşməyin, mən müəlliməyəm, dərs dediyim uşaqları nəzərdə tuturam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK