ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: Ömrümdəki işıq

Onun adı HƏYATDIR

13603    |   2018-04-20 15:39
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu yazını bilgisayara diktə etmək üçün özümü bir qədər ötən günlərə, illərə çəkib aparmağa çalışdım. Çünki yaşadığım hadisələr, eşitdiyim söhbətlər məni elə bir ovqatın içinə atmışdı ki, ordan çıxmaq üçün nə nərdivan tapa bilirdim, nə də ipucu. Ona görə də qalmışdım qırx arşınlıq qaranlıq quyunun dibinə düşmüş naçarlar kimi bir vəziyyətdə. Şükür ki, bu çox uzun çəkmədi. Yəni mənim ovtaqımın sözün qapısına doğru yönəldən bir Tanrı lütfü var. Yəni Allahın könlümdə, ruhumda cücərtdiyi sözlər, fikirlər, duyğular yardımçım oldular. Və mən də kökləndim həmin o mənə yardımçı olan duyğulara...

Həyat həm rəngarəngdi, həm də mənə görə adamı sıxan, canından bezdirən, hətta bəzən intihara tərəf çəkib aparan bir guşə. Yəni hər birimiz içərisində olduğumuz, üzərində dayandığımız, eləcə də özümüzü həsr etdiyimiz həyatın yaxasından elə yapışırıq ki, sanki əbədiyik. Amma əbədi olmağın kimə aidliyini, kimə məxsusluğunu unutmaq və unutduğumuza görə də özümüzü hardasa sığortalamamaq bizə baha başa gəlir. Bir az da sadə formada fikrimi ifadə etsəm, hər bir insana bir dəfə verilən həyat Tanrıya bəlli olan zaman kəsiyini əhatə edir - o zamanın olum və ölüm aralığı fərdlərin, eləcə də mənim, sənin həyatında. Bu həyatın da gecəsi, gündüzü, xeyri, şəri, gülü, çiçəyi, lap elə həşəratları da elə paylaşılıb, elə bölünüb ki, ondan hər bir fərdin qarşısına, payına, taleyinə, lap elə yazı-pozusuna nə isə düşür. İnsan bu dünya nemətlərinin demək olar ki, hamısının dadını bilir... İnsan bu həyatın gözlə görünməsi mümkün olan bütün gözəlliklərini və eybəcərliklərini izləmək haqqından yararlanmaq gücünü özü ilə daşıyır. Burda bir məqam da var. O da kimin nəyi necə görmək istəyidi. Yəni gözəlliyi eybəcərlik kimi, abadlığı bərbadlıq kimi görmək istəyənə ancaq Allah öz hökmüylə təsir edə bilər. Bax, elə bu yerdə də mənim ağlımdan gəlib keçir ki, insanın ən böyük xəstəliyi elə yaxşını pis, gözəli eybəcər, abadı bərbad görməkdi. Bu xəstəliyi sağaltmağın da yeganə yolu... məlumdu...

Hə, indi kökləndiyim ovqatın ipucundan tutub getdikcə gözümün qabağında həmin o mənzərə canlanır. Mənzərə həqiqətən bir gerçəklikdi. Yəni bölgələrimizin birində şahidi olmuşam buna. Bir məzarlıqda mərhumənin məzarı üstündə ev tikilib. İçərisinin bütün əşyaları ilə birlikdə həmin mərhumənin guya rahatlığı təmin edilib. Mən sevginin pik həddini Füzulidə, onun Məcnununda görmüşəm. Və Məcnun Leylinin qəbri üstündə dünyasını dəyişib haqqa qovuşduğundan da xəbərim var. Amma məzarlıqda qəbir üstündə ev tikənin, ora əşyalar daşıyanın, orda normal insanların evlərində olan şəraiti yaratmağın nə demək olduğunu heç cür anlaya bilmirəm. Bunun nə boyda sevgi olduğunu bəlkə də o evi tikən özü bilir. Amma bu sevgi mənə çatmır. Və hətta mənim üçün 70-80-ci illərin ən böyük sevgi şairi Nüsrət Kəsəmənlinin bir misrası həmin o evin bütün əşyalarından, bütün mənzərəsindən və o evin ifadə etdiyi sevgidən milyon dəfələrlə böyük, möhtəşəm və güclü sevgidi.

İndi siz fikirlərimə görə məni qınaya bilərsiniz. Amma mən yenə deyirəm, daha doğrusu yazıram ki, bu cür sevgilər yapışmır mənə, qondarma görünür. Və ...

Hə, bu qondarma görünənin gerçək tərəfini mən sənə yazdığım misralardan hər kəsə bəyan etmək istəyirəm.


Bu gecəm yenə də dərdlə yükləndi,

Aldı duyğuların üstünü bulud...

Bir az da yolumun yönü dikləndi -

Bir az da azaldı, kiçildi ümid...


Əyildi üstümə, qondu qaranlıq

Səssizcə içimi yondu qaranlıq...

Dünyam başdan-başa oldu qaranlıq -

Ağlayıb sızlama, gözünü qurut...


Həyat hekayəsi sanma, sən bunu

Ötəri duyğu tək anma, sən bunu!..

Heç kim duymayacaq yanmasan bunu -

Rahat ol, yuxu tək sən məni unut...


***

Bəli, indi elə bir zamandı ki, hər gün maraqlı, qeyri-adi və yaxud da adamı əsəbləşdirən, adamın nifrət hissini ayağa qaldıran məqamlarla rastlaşmaq çox sadə bir hal alıbdı. Bu da təbii ki, həm elmi-texniki tərəqqini, həm də informasiyanın sürətindən qaynaqlanır. Kim harda, nə ilə qarşılaşdısa, dərhal onu telefonun yaddaşına köçürüb müxtəlif formalarda paylaşır, müxtəlif saytlarda yayımlayır. Ona görə də harda, hansı məkanda olmasından, baş verməsindən asılı olmayaraq, bir anın içərisində az qala bütün dünya hər şeydən xəbər tutur. Bunu deməkdə məqsədim odur ki, indi təəccübləndirmək və köhnə kişilərin dediyi bir sözü "qulaq hər gün təzə bir söz eşitməsə kar olar" - deyimini təzə saymaq mümkün deyil. Ona görə ki, indi qulaq hər dəqiqə təzə söz eşidir, təzə fikrə qapısını açır...

Bax, mənim bölgədə görüb təəccübləndiyim həmin o məqamın yerli sakinlər üçün heç bir önəmi olmadığını və onlar da bunu adi bir hal kimi yanaşdıqlarını müşahidə edəndən sonra bildim ki, doğrudan da təəccüb zamanı ötüb getməkdədi. Onun yerini indi başqa məqamlar, daha çox da ağına-bozuna baxmadan yaydığımız dadsız-duzsuz xəbərlər tutur. Bu xəbərlərin içərisində də manyaklıkla bağlı hallar daha çoxalıbdı. Elə məni də bir az haldan çıxarın, bir az sözə hörmətsizlik edənlərin ünvanına fikir söyləməyə məcbur edən də bərbad, bu əttökən, bu dəhşət saçan bilgilərin ictimailəşdirilməsidi. Sanki kimlərsə bu yolla reytinq qazanmaq, gündəmi əlində saxlamaq istəyir. Amma bilmir ki, bu kötəyin bir ucu da nə vaxtsa onun özünə də dəyəcəkdi...

Heç kimə sirr deyil ki, olmuşlar nə vaxtsa gün işığına çıxır. Yəni hansısa bir yolla, vasitə ilə məlum olur. Hətta ən böyük, ən ağır qətillərin də üstü nə vaxtsa açılır. Amma ürəkdə, ruhda, bir də əxlaqda baş verən qətllər, qətliamlar ən yaxşı halda yazıya köçür, bədii əsərin mövzusuna çevrilir. Mən öz ruhumda, öz dünyamda çəkdiklərimi, yaşatdıqlarımı, üstəlik mənə yaşadılanları, çəkdirilənləri həmişə həyatımın təkcə bir hissəsi, bir parçası yox, bəzən elə özü bilirəm. Və düşünürəm ki, bu çəkdiklərimi qazanmışam, ona layiq olmuşam. Ona görə də heç vaxt Səndən gələn acını, Səndən gələn zərbəni qabaqlamaq, ona sərhəd çəkmək fikrində olmamışam. Axı, bu gələnin canındakı od, alov Səndən başlanğıcı götürüb, qığılcımını Səndən alıbdı. Onu Sən tuşlamısan, Sən ünvanlamısan. Və mən də üzümü Sənə tutub pıçıldayıram:


Bu yaz səhərinin tumurcuq vaxtı

Qəfil şaxta kimi aldın üstümü...

Bir anın içində çevirdin taxtı -

Bir anın içində saldın büstümü -

ürəyindən...


Nədə günah etdim, harda yol azdım

Bütün gücün ilə könlümü sıxdın...

De, nəyi mən kiçik hərflə yazdım

Acığa sən mənim özümü çıxdın -

ürəyindən?!


Həyat hekayəmin baş qəhrəmanı

Həm də ki, ilk gündən həm yazarımsan...

Mənə yaşatdığın qəhərli anı

Mənim şəklim kimi sən asarmısan -

ürəyindən?!


***

Hər bir yazının kağıza köçməsi və oxucu qapısına gedib çıxması təbii ki, müəllifin ən böyük arzularından biridi. Heç kim istəməz ki, sözü ortalıqda qalsın, kimsə onu duymasın. Amma hərdən bu ortalıqda qalan sözə, ayaq altına düşmüş yazılı dəftərə, kitaba, qəzetə, bir sözlə, mətbu nümunələrə baxanda içimdən çox ağrılı bir hiss gəlib keçir. Hətta bir dəfə böyük Füzulinin kitabını zibilliyə atılmış gördüm. Və o kitabı ordan götürəndə bilmədim nə deyim, bilmədim ağlıma öncə hansı fikri gətirim? Sonra kimsə mənə təsəlli verdi ki, indi zibilliklərə nə qədər çörək atırlar, sən də kitabın dərdini çəkirsən?!

Doğrusu, mənə təsəlli verəni anlaya bilmədim. Bu insan mənəviyyatla mədəni fərqləndirə bilmir. Onun üçün mədəyə gedənlə ruha hopanın heç bir fərqi yoxdu. Məhz burdan qaynaqlanır bizim sözə sayğısızlığımız, yazıya hörmətsizliyimiz. Amma unuduruq ki, bizim alın yazımız var. Bax, elə bütün yazılar da o alın yazısının üstündə pərvazlanır, üstündən mənə görə dünyaya boylanır. Təbii ki, bu da ziddiyyətli, mübahisəli fikir kimi görünə bilər. Bütün hallarda xoşməramlı mübahisələr, elmi müzakirələr uğura gətirib çıxarır. Düşünürəm ki, həyatın, əvvəldə dediyim kimi, ölçüsü, çəkisi, önəmi insanı özünüdərkindən, ruhunun qidalandırmasından daha çox asılıdır. Əgər ruh öz ehtiyaclarını, öz istəklərini vaxtında və gərək olduğu qədər qəbul edə bilirsə, onun kimsəyə bir xətası toxuna bilməz. Və deməli, ruhun şad olması bax, bu yerdə özünü təsdiq etmiş olur.

Mənim bütün bu yazı boyu qabartmağa çalışdığım, diqqətə təqdim etmək istədiyim fikirlərin canında, qanında da bir ruh rahatlığı istəyi var. Yəni düşüncəm, çalışmam, hətta pıçıltılarım belə Sənə könül rahatlığı, Sənə iş avandlığı gətirmək üçündü. Bilmirəm, bunu bacarıram, yoxsa yox, amma həqiqətən də dünyanın bütün gözəllikləri, bütün uğurlu, işıqlı olanları Sənin varlığından süzülüb gəlir mənə tərəf. Ona görə də nə yazsam, nə desəm, nə düşünsəm, onların hamısında baş qəhrəman Sənsən! Hətta Sən bütün bunları inkar etsən də, üstündən, yanından ötüb keçib getsən də... Bu laqeydliyini, biganəliyini nümayişkaranə şəkildə göstərsən də. Mən bütün bunları üzülə-üzülə izləyib yenə kağıza, qələmə tərəf əyiləcəm. Və yazacam ki:


Gecikdim mən yenə həmişəki tək

Arxanca bir ovuc su çiləməyə...

Mənsiz başladığın bu səfərində -

Sənə bir uğurlu yol diləməyə...


Gecikdim, amma ki, bu gecikmənin

Səbəbi bil, səni ləngitmək idi...

Bir az istəyinə təsir eləmək -

Bir az həvəsini səngitmək idi...


Gecikdim, düşündüm bir az yubansam

Yəqin nəsə olub! - deyib getməzsən...

Məni özün qədər sevib inansan -

Mənim yoxluğumu geyib getməzsən...


Gecikdim, sən bunu sayğısızlığa

Hətta ayrılığa işartı saydın...

Susdum, ürəyimdə bu haqsızlığa -

Sən isə susmağı razılıq saydın...


Hə, bütün hallarda nə dünya sevgisiz, nə həyat yazı-pozusuz, nə də ruhlar qidasız qalmayacaq. Bu, danılmaz bir gerçəklikdi. Amma mənim bildiyim və inandığım bütün həqiqətlərin, bütün istəklərin fonunda bir məqam var. O da ölməyən, itməyən, işıq kimi hər yerdən görünən sevgidi. Bunu bilə-bilə görməmək, onun üstünə getmək ən yaxşı halda küləklə vuruşmaqdı. Olsun! Bunun özü də hardasa sevginin bir naxışıdı. Mən isə öz istəyimdə, öz düşüncəmdə, öz məntiqimdə qalıram. Hətta məzarlıqda ev, qəsr tikməyin özündə də müəyyən sevgi var. Neyləyək, qoy o da olsun! Təki həmişə sevgi qalib gəlsin!




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- Ədə, dünən məni evə kim gətirib?
- Mən apardım qaqa, amma eşşək qədər içmişdin haa.
- Ay lom, biz 5-ci mərtəbədə qalırıq, mən səhər 4-cü mərtəbədəki xalaşkanın evində oyanmışam.
- Dəlisən sən? Qapını atan açdı axı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK