ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

OTUZ SƏKKİZ İL…

Faiq QİSMƏTOĞLU

23543    |   2017-04-07 14:41
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

… O illər, o günlər, o aylar yadımıza düşəndə bir anlıq da olsa cavanlaşır, gəncləşir və qayğısız günlərimizə dönürük. O günlərə ki, bizim heç bir dərdimiz, qəmimiz, kədərimiz, həsrətimiz yox idi. Bircə qayğımız vardı: imtahanları verib qurtarmaq, bir də istirahət vaxtı yaxşı dincəlmək. Bir balaca imkanımız olanda, özümüzü yaxşı hiss eləyəndə, kefimiz kökələndə o dəqiqə ya Şamaxıya, ya Qubaya, ya da Lənkərana gedərdik. Orda da o qədər dost-tanış və doğma insanlar vardı ki, əlimizi cibimizə salmağa qoymazdılar. Nə başınızı ağrıdaq, yeyib-içər və gəzərdik…

Tələbəlik illər insan ömrünün ən yadda qalan anlarıdır. Tələbəlik həm də gəncliyin sınaq çağıdır. Bu illərdə biz çox şeyləri öyrənə bilmişik. Yəni nə öyrənməli yaxşı şey vardısa, elə bu illərdə əğz eləyə bilmişik. Bəzi tələbə dostlarımız yaxşı oxumaqla yanaşı, yaxşı da yeyib-içirdilər, zarafatlaşırdılar. Hər hansı biri məclisdə olmayanda o dəqiqə yeri görünürdü. Amma elə ki, imtahanlar yaxınlaşırdı, yavaş-yavaş qayğılarımız çoxalar və sıxıntılarımız da artardı. İmtahanları verdik ki, qırışığımız açılardı. Elə bil yaz gələndə insanın ovqatı, qırışığı necə açılırsa bizim də əhval-ruhiyyəmiz o cür durulardı. Duru yazın duru havasında dupduru dənizə baxmağın özgə ləzzəti vardı…

Axı tələbəlik illərindən danışıram. Bizim tələbəlik illərimiz 1974-1979-cu illəri əhatə edir. Həmin dövrdə biz Azərbaycan Dövlət Universitetinin (indiki BDU-nun) jurnalistika fakültəsində oxuyurduq. Uşaqlarımız indi də bir-bir yadıma düşür: Loğman, Səadət, Rəhman, Nizaməddin, Şünasib, Əhməd, Beydulla, Qismət, Azər, Əli, Ağalar… bir az bu yerdə kövrəlirəm. Çünki adını çəkdiyim bir neçə tələbə dostlarımız Allahın dərgahına qovuşublar. Heç Qismət Babayevi, Nizaməddin Rəfiyevi, Ağalar Mirzəni, Əli Səfəroğlunu, Vaqif Əliyevi… unutmaqmı olar? Onlar öz həyatlarını yaşadılar və bir gün də Allahın dərgahına köçdülər. Allah o dünyalarını versin! Tez-tez onları xatırlayırıq, yada salırıq. Çünki şairlər və yazıçılar heç vaxt ölmürlər. Əli Səfəroğlu da, Ağalar Mirzə də, Qismət də gözəl şairlər idi. Bu gün də onların şeirləri aşıqlar tərəfindən oxunur, müxtəlif televiziya kanalarında səsləndirilir.

Onda dünyanın yaxşı vaxtı idi. Səhv eləmirəmsə 3-cü kursda oxuyurduq. Mən də kəndə evimizə getmişdim. Evimizin çöldəki pilləkənlərində oturub kitab oxuyurdum. Bir də gördüm ki, həyətimizə bir «Jiquli» girdi. Sükan arxasında tələbə dostum Çingiz əyləşmişdi. Onun yanında yeznəsi və bir də fotoqraf Ağakişi oturmuşdu. Arxada isə mənim çox hörmət elədiyim və yaxın dostum İbrahim Mehdiyev əyləşmişdi. Onlar həyətə daxil olan kimi ayağa qalxdım və maşına sarı yeridim. Maşını saxlamaqları ilə hay-küyləri həyəti buruməkləri bir oldu.

Rəhmətlik atam ikinci mərtəbədən aşağı düşdü. Rəhmətlik anam dedi ki, a kişi, Faiqin tələbə dostları gəlib. Atam da çox ağayana və qonaqsevər bir kişi olub. Evdə qonaq olmayanda həmişə darıxırdıq. Qonaqları görəndə elə bil ki, atamın gözünə işıq gəldi. Onlar hamısı atamla öpüşüb görüşdü və biz ikinci mərtəbəyə qalxdıq. Bir göz qırıpımında atam göstəriş verdi ki, qapıdakı qara erkək kəsilsin. İki daşın arasında qəssab İrəvanı tapdılar, o da qara erkəyi kəsdi, yaxşı yerindən kabablar çəkdi. Bir qədər də buğlama bişirdilər. Atam rəhmətlik qardaşıma dedi ki, get təcili dayını gətir, de ki, Faiqin tələbə yoldaşları gəlib. Çünki o olmasa məclisi aparan olmayacaq. Nə olsun ki, bunlar jurnalist olacaqlar. Ancaq Hidayət həkimin ağzından dür tökülür. Qardaşım da Hidayət həkimi tapıb gətirdi, yemək hazır olana qədər o gəlib çıxdı. Və stolun arxasında gözəl bir tamadalıq da elədi. Yaxın qohumlarımız da tələbə yoldaşlarımın gəlişini eşidib bizə təşrif buyurdular. Həmin vaxt Ağakişi çoxlu şəkil də çəkdi. Qoyunun kəsilməsi anından tutmuş yeyib-içmək məqamına qədər hamısını lentə aldı. Həmin şəkillər bu gün də ata evimizdəki albomda durur. O şəkilərə baxanda kövrəlirəm, atalı-analı və qardaşlı günlərim yadıma düşür…

… Mən həmişə müəllimlərimi və tələbə dostlarımı çox istəmişəm. Onlardan ikisiylə – Rəhman Salmanlı və Loğman Rəşidzadə ilə tez-tez telefon əlaqəsi saxlayıram. Həmişə də danışanda ötən günləri xatırlayır, sevincli və kədərli anlarımızı yada salırıq. Bir az kövrəlirik, bir az gözümüz dolur, sonra da bu boşluq aradan qalxır və rəngimiz-ruhumuz durulur…

Elə tələbə yoldaşlarım var ki, düz 38 ildir görmürəm. Düz 38 ildir onlarla heç bir əlaqəm yoxdur. Elə hərdən bir eşidirəm ki, qazaxlı Nailə Almaniyadan gəlib Bakıya, bir-iki tələbə dostumuzla görüşüb və sonra da qayıdıb Almaniyaya. Abdulla Məcid bizim tələbə dostlarımız arasında bir körpü yaradır. Məni də tez-tez qınayır ki, sən uşaqlara qaynayıb qarışmırsan. Bəlkə də onun sözündə bir həqiqət var. Amma o həqiqəti də qəbul eləmək lazımdır ki, bu gün hər birimizin o qədər qayğısı var ki, başımız açılanda özümüzü çox rahat hiss edirik. Başımız açılanda deyirəm ha! Başımız da çox nadir hallarda açılır…

Aprelin 5-də təxminən saat 12 radələrində redaksiyamızın dəhlizində tanış səslər eşitdim. Gördüm ki, kimlərsə «Faiq, Faiq» deyirlər. Otaqdan dəhlizə çıxdım və Abdulla Məcidi gördüm. Sonra bir gözəl xanım gəldi. Abdulla dedi ki, bunu tanıyırsanmı? Təbii ki, müəyyən cizgilərindən az da olsa oxşatdım. «Nailədir»- dedim. Düz 38 ildir bu Nailə canıyanmışı görmürdüm. İndi tələbə vaxtından olduğundan daha da gözəl idi. Zarafat eləyirəm e, elə canıyanmış tələbə vaxtı da qəşəng idi. Qazaxlı olasan, şirin dilin olmaya? Onun şirin dili ilanı da yuvasından çıxarardı. Tələbə dostlarımızdan biri istədiyi qıza xəbəri onun vasitəsiylə göndərirdi. Nailə də o xəbəri olduğu kimi qıza çatdırırdı. Həmin tələb dostlarımız ailə qurdular. İndi də xoşbəxt yaşayırlar. Tələbə vaxtı Nailəni necə səmimi, necə sadə görmüşdümsə, elə indi də o cür idi. Çöhrəsindən nur yağırdı. Məni qardaşı bilib bağrına basdı. Elə mən də onu bacı kimi bağrıma sıxdım. 38 il bundan əvvəlin sevincini, fərəhini bir yerdə yaşadıq…

… Bir az keçdi Xavər gəldi. Xavər də çox zəhmətkeş və savadlı bir xanımdır. Tələbə vaxtı da hər bir əziyyətə qatlaşardı, öz gücünə, öz zəhmətinə imtahanları verərdi. Onsuz da bu həyat hərəmizi bir cür sınağa çəkir, bir cür öz imtahanından keçirir. Və Xavər xanım da həyatın bu imtahanlarından – qarından, çovğunundan, sıxıntılarından keçməyi bacaran ziyalıdır. O heç vaxt çətinlikdən, zəhmətdən qorxmayıb. Elə buna görə də həmişə hər şeyə üstün gəlib…

… Əkbər isə elə-belə oğlan deyil. Qarabağ müharibəsinin veteranıdır. 1992-ci ildə mən Müdafiə Nazirliyinin briqadası ilə cəbhə bölgəsinə getmişdim. Laçında olarkən Əkbərlə rastlaşdım. Gözlərimə inanmadım. Gördüm ki, Əkbər əynində zabit paltarı artilleriya komandiridir. Öpüşüb görüşdük. O isə heyrətləndi ki, mən Laçına necə gəlib çıxmışam. Dedi rəhmətliyin oğlu, canından bezmisən? Hər an burda ölüm ola bilər, Mən də dedim ki, qardaş, səndən artıq oğlan deyiləm ki, sən odun-alovun içindəsən, mən niyə kənarda qalmalıyam? Bax, onda Əkbərlə bir-iki saat bir yerdə olduq və bir stəkan da səngərdə çay içdik. O çayın dadı-tamı heç vaxt yadımdan çıxmayıb…

Tələbə dostlarımız təsadüfən bizim redaksiyaya təşrif buyurmamışdılar. Onlar bizim hamımızın sevimlisi və böyük qardaş saydığımız «Azərbaycan» qəzetinin əməkdaşı Rəhman Salmanlıya həyat yoldaşı Kəmalə xanımın vəfatından kədərlənərək başsağlığı verməyə gəlmişdilər. Rəhman bizim qrupun ağsaqqalı olub. Heç vaxt dərdini, kədərini, qəmini kiminləsə bölüşməyib. Amma birimizin sıxıntısı olan kimi, dərdi olan kimi yanımızda olub və bizə «qorxma» deyib. Biz tələbə dostları da Rəhmanın hüznlü anlarında onu heç vaxt tək buraxa bilməzdik. Çünki Rəhman çox böyük ürək sahibi, çox böyük qəlb sahibidi. Əgər desəm ki, Rəhmanın ürəyinə bu dünya sığar, səhv eləmərəm…

Bir anlıq o illərə qayıtmağımız, tələbəlik illərini yada salmağımız Nailəni də, Abdullanı da, Xavəri də, Əkbəri də, məni də gövrəltdi. Nə yaxşı onlar vaxt tapıb 6-cı mərtəbəyə mənim yanıma qalxdılar. Nə yaxşı biz görüşə bildik və tələbəlik illərini yada saldıq. Və nə yaxşı ki, bu çətin zəmanədə ağrılı-acılı günlərdə və aylarda dostlarımız bir-birini arayıb-axtarır. İnsan bir-birini arayıb-axtaranda daha böyük olur, daha güclü özünü hiss eləyir…



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : O BİR QAYA
2017-12-13 : PARTAPART...
2017-12-05 : UNA NƏ QATAQ?
2017-11-28 : O BALACA UŞAQ
2017-11-22 : QALXIN, OTURAQ!
2017-11-08 : O, BİR NUR İDİ
2017-08-31 : DUZSUZ ADAMLAR
2017-08-28 : İSRAFÇILIQ
2017-08-18 : MÜBARƏK ÖLÜM
2017-08-11 : AY İŞIĞI
2017-07-07 : NƏNƏ VƏ NƏVƏ
2017-06-23 : MÖCÜZƏ
2017-06-06 : ÖLDÜR MƏNİ...
2017-05-23 : ÖLMƏYƏN ÜMİD
2017-05-12 : QARA QOÇ
2017-03-30 : NANKOR OĞUL
2017-03-17 : TUT QURUSU…
2017-02-03 : ÖLÜ XORTLADI…
2017-01-06 : BU ÜRƏKLƏ…
2016-12-09 : SÖZÜN ƏTRİ
2016-11-05 : O YAZ YAĞIŞI...
2016-11-04 : O YAZ YAĞIŞI…
2016-10-15 : AĞ YUXU
2016-07-09 : ÇİNAR AĞACI
2016-04-23 : ŞEYTAN AĞACI
2016-03-08 : BALACA PADŞAHLAR
2016-02-20 : KÖPƏYƏ EHSAN
2016-01-16 : DÜNYA MALI...
2015-11-14 : EŞŞƏK SÜDÜ
2015-08-22 : ZƏRBƏ
2015-07-04 : AĞACLAR QURUYUR
2015-06-13 : QORXMA, OĞUL!
2015-06-02 : ALAÇATI...
2015-05-16 : BİR KƏLMƏ...
2015-05-15 : ARXAYA BAXANDA...
2015-05-01 : ENDİRİMLƏR...
2015-04-11 : YAZ YAĞIŞI
2015-04-03 : BOLLUQ OLACAQ?
2015-03-20 : ELÇİLİK
2015-03-14 : DƏYİRMAN DAŞI
2015-03-05 : "BARI NAXÇIVAN"
2015-02-14 : FALA BAXIRAM
2015-01-24 : GÖZƏL ÖLÜM
2015-01-16 : QARA ÇÖRƏK
2015-01-15 : QARA ÇÖRƏK
2014-12-31 : SƏBRLİ OLSAN...
2014-12-20 : KİRVƏ
2014-12-13 : DİLİN BƏLASI
2014-12-06 : CƏHALƏT QUYUSU
2014-11-29 : LOTU
2014-09-27 : SƏBR ELƏ
2014-09-25 : BELƏ TOY OLAR?!
2014-09-20 : BÖYÜK GÜNAHLAR
2014-09-13 : KÜPƏ
2014-09-06 : BEŞ CANAVAR
2014-09-03 : SU QITLIĞI...
2014-08-16 : BÖYÜK DAYAQ
2014-08-12 : LAQEYDLİK
2014-08-09 : SOYUQ ADAMLAR...
2014-08-02 : TÖHMƏT
2014-07-19 : YALAN...
2014-06-07 : ÇƏTİN GÜN
2014-05-28 : EHSAN
2014-05-17 : ƏLDƏN QALAN...
2014-03-08 : Təmiz adam
2014-03-01 : Qarınotaranlar
2014-02-28 : Yağmurlu hava...
2014-02-22 : GÜN KEÇDİ...
2014-02-08 : TOY GECƏSİ...
2014-01-25 : TAMAH
2014-01-18 : XƏCALƏT TƏRİ
2014-01-11 : YAĞIŞ...
2013-12-28 : DÖNÜŞ
2013-11-23 : SƏDR ATI
2013-11-16 : YURD YERİ...
2013-11-02 : PAXIL
2013-09-07 : BAŞ REDAKTOR
2013-08-31 : CADUGƏR
2013-08-17 : KOBRA
2013-08-03 : POÇTALYON
2013-07-27 : AYRILIQ...
2013-07-20 : SÖZGƏZDİRƏN
2013-07-13 : SƏNGƏR
2013-07-06 : QUDURĞAN
2013-06-22 : DƏMİRÇİ
2013-06-15 : GOPÇU KİŞİ
2013-05-25 : QOHUMLUQ
2013-05-18 : HƏSRƏT YAĞIŞI
2013-05-11 : ƏRİK AĞACI
2013-05-04 : AYRILIQ
2013-04-27 : ELÇİLİK
2013-04-20 : İLDIRIM
2013-04-13 : GÜN İŞIĞI
2013-04-06 : DÖYÜŞ
2013-03-30 : EHSAN
2013-03-20 : YARMARKA OYUNU...
2013-03-16 : ÜRƏK DÖZSƏ...
2013-03-08 : KOR ARVAD
2013-03-02 : YALTAQ
2013-02-23 : ZƏHRİMAR
2013-02-16 : SÖNƏN OCAQ
2013-02-02 : DÜYÜN
2013-01-26 : VƏZİFƏ
2013-01-19 : MƏRDİMAZAR
2012-12-22 : QORXU
2012-12-15 : TƏNHA QOCA...
2012-12-08 : ÜZÜK
2012-11-27 : GÖZ DƏYİB...
2012-11-27 : QAN DAVASI...
2012-09-15 : GECƏYARISI QƏTL
2012-08-18 : GÖZ YAŞI...
2012-08-04 : DAŞ HASARLAR...
2012-06-15 : TOY...
2012-06-02 : DURULAN DÜNYA...
2012-05-12 : KÖÇ...
2012-04-28 : POÇT QUTUSU...
2012-04-07 : ÜNVANSIZ EŞQ
2012-03-03 : ZƏHƏR TULUĞU
2012-02-18 : POLKOVNİK...
2012-02-11 : YALANÇININ...
2011-12-31 : Bir ovuc torpaq
2011-12-24 : DÜZ SÖZ...
2011-12-17 : O DÜNYALIQ...
2011-12-10 : QUTUDA İLAN...
2011-12-03 : ARTIQ TAMAH...
2011-10-22 : DƏRİN QUYU...
2011-08-13 : PARTLAYIŞ...
2011-08-06 : OD İÇİNDƏ...
2011-07-23 : AĞ DÜNYA...
2011-05-07 : QARA EYNƏK...
2011-04-30 : HAQSIZLIQ
2011-04-23 : MÜBARİZƏ...
2011-04-16 : GÜNAH...
2011-02-12 : HARINLIQ...
2010-12-31 : ATƏŞFƏŞANLIQ
2010-11-06 : BAHALIQ
2010-08-28 : DƏLƏDUZLUQ...
2010-07-10 : BƏDNƏZƏR
2010-06-12 : ÇƏTİN GÜN
2010-03-13 : YOLUNU AZANLAR...
2010-02-27 : YASİN PULU
2010-02-20 : ÇİY SÜD
2010-02-13 : YANAR ÜRƏK...
2010-01-09 : YAD QIZI
2009-12-31 : DÜNYA QOPUR
2009-12-19 : UZUN GECƏ...
2009-11-07 : ADAM OL...
2009-10-24 : QURDUN PAYI...
2009-08-15 : DƏLİXANA
2009-06-06 : NADAN
2009-05-09 : BUZ BALTASI
2009-05-02 : PULSUZLUQ
2008-10-30 : ÇİY SÜD
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-26
2018-04-25


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
“Bavariya”, yoxsa "Real" Madrid?

“Bavariya” (40%)
"Real" Madrid (60%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Arvad ərinə:
- Əzizim, işdə bizə zərərli işə görə 15% əlavə pul ödəyəcəklər.
- Sən getdin ordakıları da zəhərlədin?




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK