( Kəramətin...Vüqarın  ruhuna)

Çevrəm seyrəldikcə  gücüm  azalır        
Hamı görə-görə  budanıram  mən... 
Əllərim, ay  Allah, sənə  uzanır - 
Bu  günkü  halımdan utanıram  mən!

Yer  qaçır  , elə  bil, ayağım altdan 
Fələk çəkib  salır  durduğum   qatdan... 
Beşəlli  tutmadım mən kiu, həyatdan - 
Niyə açıq-aşkar  oddanıram  mən?!.

İçində  olduğum  bu  cismim - qəsir,  
Yarpaq  tökümüdü,  küləklər  əsir...  
Həmi  gözüm  görür, həm ağlım  kəsir -        
Oxunub  bitmədən  qatdanıram  mən...

Gözləyə  bilməyib  xoruz  banını
Əbülfət  qaşığa  qoyur  qanını...
Zaman  öz  hökmünün  bilir  anını -
Demə,  çay  gəlməmiş  atlanıram  , mən...