1933-cü ilin yaddaşlara həkk olunmuş çağında dünyaya göz açan Qənbər Qurbanov ömrünü təkcə yaşamadı, həm də yaşatdı. Kəlbəcərin uca dağları kimi vüqarlı, bulaqları kimi təmiz, obasının ruhu kimi xeyirxah bir insan idi. Uzun illər hökumət və dövlət işlərində çalışaraq həm rayonun, həm də xalqın etimadını və sevgisini qazanmışdı.

Qənbər müəllim təkcə dövlət işçisi deyildi o, böyük kişi, təbli şair və el ağsaqqalı idi. Onu tanıyan hər kəs bilirdi ki, sözü – söz, imzası – imza, məsləhəti isə istiqamət idi. Ondan bir kəlmə eşidən, bir tikə çörəyini bölən, bir dərdini danışan insan özündə bir rahatlıq tapardı. Çünki onun qəlbi geniş, niyyəti düz, əli-halalı idi.

Ömrünün 87-ci baharında haqq dünyasına köçdü. Böyük insanlar isə ölmür onlar xatirələrdə, dualarda, öyrətdikləri dəyərlərdə yaşayırlar. Sizin ona olan sevginiz və hörmətiniz, bu gün dilinizdə çəkdiyiniz həsrət Qənbər müəllimin necə bir insan, necə bir ata olduğunu hər kəsə göstərir.

Onun adı, xatirəsi və qoyduğu irs nəsildən-nəsilə keçəcək. Çünki belə insanlar zamanın axarını deyil, zamanın yaddaşını dəyişirlər. Mən isə belə böyük bir kişi ilə bərabər onun övladı olduğum üçün fəxr edirəm. Sizlərin hər birinə etdiyiniz dualar və yazdığınız xoş sözlər üçün dərin minnətdarlığımı bildirirəm.

Allah rəhmət eləsin. Allah sizin də dünyadan köçən yaxınlarınızın ruhunu şad, məkanlarını cənnət eləsin.

Hörmətlə,

Cavid Qurbanov