adalet.az header logo
  • Bakı -°C
17 Mart 2026 13:47
68
ƏDƏBİYYAT
A- A+

Barat Vüsalın ŞEİRLƏRİ

 VAR

 

           Elə-belə danışmıram, dinmirəm,

                                   Nəfəsimdə ordan gələn diqtə var.

                                   Maldan, puldan nəzir vermək asandı,

                                   Can deyilən töycü, xərac, iqta var!

 

                                   Yalan-palan danışmağa nə varmış,

                                   Arada vur sola-sağa, nə varmış.

                                   Belə aşkar danışmağa nə varmış,

                                   Biləydiniz, neçə gizli nöqtə var.

 

                                   Tökə-tökə, içə-içə min qanı,

                                   Ya çuvalda gizlədərək cidanı,

                                   A çirkinlər, bürüməyin dünyanı,

                                   Öyünməyin, aranızda saf da var!

 

                                   Gözüm qaldı o əvvəldə, o ilkdə,

                                   Bir zamanlar ocaq olmuş küllükdə.

                                   Allah verən könül adlı bu mülkdə

                                   Əzab da var, o əzaba tab da var!

 

                                   Ərənlərdi mizanların mizanı,

                                   Haqdan qaçan tez-gec tapar cəzanı.

                                   Dünyalaşan dünyaları qazanır,

                                   Yoxdu Barat, müftə sərvət, müftə var!

 

                                   

                                   NƏSİMİNİN TÜRBƏSİ ÖNÜNDƏ

                       

                                    Mən də yanındaydım “Bəzmi-Əzəl”də,

                                    Ruhkən söylədiyin “Bəli”nəm babam!

                                    Məniydim  “Nəsimi mənəm!” deyən gənc,

                                    Onda da varıydım bəli, mən babam!

 

                                    Türbənin önündə daim durmuşam,

                                    Amanat deyiləm, qaim durmuşam.

                                    Olub yeddi qatı Göyün, durmuşam,

                                    Yerin təki qədər dərinəm, babam!

           

                                    Həmişə yanında olmuşam sənin,

                                    Yanında kamala dolmuşam sənin.

                                    Balanam...balanam...bilmişəm sənin,

                                    Göyərən qolunam, əlinəm, babam!

 

                                    Mən şeir yazmıram, səni gəzirəm,

                                    Mən Dan içindəki Danı gəzirəm.

                                    Mən sənin dediyin dini gəzirəm,

                                    Mən Elməm, mən Eşqəm, Təliməm, babam!

 

                                    Dözüb könüldə qəm, dözüb  gözdə nəm,

                                    Gərək gizlənməyəm, gərək gizlənəm.

                                    Mən gizlin Aşkaram, aşkar Gizlinəm,

                                    Açılmaz açımın...sirrinəm, babam!

 

                                    Səni elə duydum, qüvarlanıram,

                                    Ah, sənə kim qıydı...qubarlanıram.

                                    Səni elə sevdim, ölsəm, sanıram,

                                    “Nəsimi!” söyləsəm, dirilləm, babam!

 

                                    Adı bir olanın min adı mənəm,

                                    O Kəbədi, mənəm Minadı, mənəm,

                                    Bütün həyatların həyatı mənəm,

                                    Bütün ölümlərə ölüməm, babam!

 

                                    Gəlmişəm, görsünlər çıxmayıb  canın,

                                    Saralıb...sönməyib Günəşi Danın!

                                    Gəlmişəm, kəsilsin tökülən qanın,

                                    Dur, geyin, soyulmuş dərinəm, babam!

 

 

           

ALPLAR

 

                                    Sanırsan gördüyün adicə dağdır,

                                    Qayası hədərdir, daşı hədərdir.         

                                    Alpların tarixi sarp qayaların

                                    Tarixi qədərdir, yaşı qədərdir!

 

                                    Bacarsan torpağın dərinliyindən,

                                    Altun əvəzinə qaya tap, çıxar!

                                    Axtarsan, dünyanın hər qarışından

                                    Alp-qaya göyərər, qaya-alp çıxar!

 

                                    Haradan gəliblər, hara gediblər,

                                    Çaşıb durmayıblar alplar yarıda.

                                    Hər yanda, hər yerdə izləri qalıb,

                                    O Alp kişilərmi Alp dağları da?!

 

                                    Quranda könüldə taxt qurubdular,

                                    Çıxıbdı beləcə qayalar taxta.

                                    Ən qədim dastanlar kimlər haqdadı?

                                    Alp-qaya haqdadı, qaya-alp haqda!

 

                                    Sevmir mən bildiyim tarix yanlışı,

                                    Deyim, xəbər tutsun dünya alplardan.

                                    Alpoud elləri tarix danışır,

                                    O Alp-qayalardan, qaya-alplardan!

 

`                                  Qayadır ümmanlar, okeanlar da,

                                    O axan bulaq da, nəhr də nədir?

                                    Qayı oğuzları dedikləri də

 Qaya oğuzları deyil də, nədir?!

 

                                    Alp-qaya xəncərdir, qaya-alp tiyə,

                                    Alpların haqqını itirən üçün.

                                    Başdaşı bülövdür, itiləməyə,

                                    Məzarı qılıncdır- götürən üçün!

 

                                    Biləmməz ölsə də, bilməzlər, məni,

                                    Suyum çəkən zaman çəkib Altaya.

                                    Adımı dəyişə bilməzlər mənim,

                                    Mən də qaya- alpam, mən də alp-qaya!

 

           

                                   

                                         MƏNƏM

 

                                    Beşikdəki körpəyəm,

                                    Gordaki indi mənəm.

                                    Yenə nardaki şeytan,

                                    Nurdaki indi mənəm.

 

                                    Altımda boz köhlənim,

                                    Adım Xızırdır mənim.

                                    Musa  adı köhnəlib,

                                    Turdaki indi mənəm.

 

                                    Demə ki, hanı,aşiq?

                                    Bu can canana aşiq!

                                    Nəsimi Dardan düşüb,

                                    Dardakı indi mənəm!

 

                                    Nə ki, bu suda  axır,

                                    Butadı, buta, axır.

                                    O Əvvəl, bu da Axir,

                                    Burdakı indi mənəm!

 

                                    Harda bəndə yaşayır,

                                    Ölür, həm də yaşıyır.

                                    O yar məndə yaşıyır,

                                    Yardakı indi mənəm!

 

İz də həqdi, yol da həq,

                                    Ağacda həq, kolda həq.

                                    Orda həq var, orda həq,

                                    Harda ki, indi mənəm.

           

           

                                              

                                           BÖYÜDÜB

 

                                                     Sönməzdir ocağımız,

                                                     Közü nənəm böyüdüb.

                                                     Süfrəmizdə çörəyi,

                                                     Duzu nənəm böyüdüb.

 

                                                     İstəyəndə götürüb,

                                                     Evə aşıq gətirib.

                                                     Beşiyimdə yatırıb,

                                                     Sazı nənəm böyüdüb,

 

                                                     Dönübdü baş tacıma,

                                                     Acıyıbdı acıma.

                                                     Paylayıb beş bacıma,

                                                     Nazı...nənəm böyüdüb.

                                                    

                                                     Gülür, sevinir hər gün,

                                                     Qəlbtək döyünür hər gün.

                                                     Niyə böyüyür hər gün?

                                                     İzi nənəm böyüdüb!

 

                                                     Dalda yox, öndəyik biz,

                                                     Birdəyik, mindəyik biz.

                                                     Nə xoşbəxt bəndəyik biz,

                                                     Bizi nənəm böyüdüb!

 

                                                     Niyə mail olmayım,

                                                     Sözə dair olmayım?

                                                     Necə şair olmayım,

                                                     Sözü nənəm böyüdüb!

 

 

 

                                                          

                                        QORUDUĞUM  UŞAQ

 

                                        Deyirlər balaca uşaq kimisən,

                                        Bu sözlər yalan yox, düzdü haqq üçün.

                                        Çünki yaranmışam yarınmağa yox,

                                        Kiməsə, nəyəsə yaramaq üçün!

 

                                        Özümlə vuruşub hərb eyləmişəm,

                                        Özümü ümmana qərq eyləmişəm.

                                        Az qala bir ömür sərf eyləmişəm,

                                        Özümü axtarıb aramaq üçün!

 

                                        Əldən verməmişəm öz sağlığımı,

                                        Hamıya çox yaxın uzaqlığımı.

                                        Üzündən öpmüşəm uşaqlığımın,

                                        Nəyim var, qurbandı o uşaq üçün!

 

                                        Möhtac olmamışam sənə, ay gədə,

                                        Öz odum-ocağım olub hər vədə!

                                        Mən ömür sürmədim kimlərdənsə də,

                                        Alov ummaq üçün, od ummaq çün!

 

                                        Yaman hallanıram uşağam deyə,

                                        Yaman  şellənirəm uşağam deyə.

                                        Yaman aldanıram uşağam deyə,

                                        Neynim, zirehim yox qorunmaq üçün!

 

 

                                        Hərdən orda-burda şeir yazıram,

                                        Deyimmi nə adla şeir yazıram?

                                        Bu qoca Baratla şeir yazıram,

                                        O uşaq Baratı qorumaq üçün!

 

 

 

                                                 EHTİRAM

 

                                        Özüdür Yaradan... yaratdığı da,

                                        Bircə bir var,         

                                        Başqa bir yoxdu, gördüm.

                                        Həyatla ölümün arasındayam,

                                        Belə beşik yoxdu, gor yoxdu, gördüm.

 

                                        Sən Ona vararsan ha varsan Eşqə,

                                        Suvarsan ata yox, suvarsan Eşqə!

                                        Nə varsa Gizliymiş nə varsa Aşkar,

                                        Nə varsa srr imiş...

                                        Sirr yoxdu, gördüm?!

 

                                        Yermi var hər kəsin öz yeri kimi,

                                        Ocaq yeri kimi, köz yeri kimi?

                                        Dünyada Allahın nəzəri kimi,

                                        Ocaq yoxdu,gördüm, pir yoxdu, gördüm.

                                       

                                        Barat, Allah nə var, bizə veribdi,

                                        Ürəyə veribdi, gözə veribdi,

                                        Qalxıb öz yerini Sözə veribdi,

                                        Özü oturmağa yer yoxdu, gördüm!

 

                                                          

                                    GÜL  BAXÇASI

 

Arada  döyüşə gedir, 

Arada bax, gül əkirəm.

Mən çıxmışam öz əlimlə,

Dara da,  bax, gül  əkirəm.

 

Əkir, sözü oxşayıram,

Könlü-gözü oxşayıram.

Sənə  özüm  oxşayıram,

Yaradan, bax, gül əkirəm!

 

Mən Abbasam,Gülgəziynən,

Gəl, iyləyib gül, gəziynən!

Mən gülşəndə gül gəzmirəm,

Xarabada gül əkirəm!

 

Atsan göyə, nə düşməyir,

Nə dönməyir, dəyişməyir?

Ətri beyinə işləyir,

Harada bax, gül  əkirəm!

 

Haqdandı bil, yaşam, haqdan,

Heç artarmı yaş, nahaqdan?

Bezməmişəm yaşamaqdan,

Hələ də bax, gül əkirəm!

 

Sanma burda qarşındayam,

Orda-pirdə peşimdəyəm.

Niyə zirvə başındayam,

Dərədə bax, gül əkirəm!

 

Gələcək yazım, gələcək,

Güləcək arzum, güləcək.

Öləndə lazım gələcək,

Gora da bax, gül əkirəm!

 

Dostam çiçək-güllər ilə,

Gül bəsləyən ellər ilə.

A könlüm, könüllər ilə,

Barata bax, gül əkirəm!

 

 

 

                                      BOZ  ATLI  OĞLAN

 

                                                                       Ay Barat oğlan,

                                                                                              Dağları dolan!

                                                                                              Altında Boz at,

                                                                                              Qızdara söz at!

                                                                                              (Nənəmin oxşamalarından)

                                      Necə gözəl demisən,

                                      Nənə, olsam baş olum.

                                      Boz ata mindirmisən,

                                      Xızıra yoldaş olum!

 

                                      İstəmisən Xızırtək,

                                      Hamıya kömək edim.

                                      Ölümü də sevməyə

                                      Qorxmayım, ürək edim.

                                     

                                      Uğurlar söyləmisən

                                      Ömrümə, həyatıma.

                                      Dualar eyləmisən

                                       Həm mənə, həm atıma!

 

                                      Kimsəsizin hayına

                                      Öz atımla getmişəm.

                                      Yetmişəm harayına,

                                      Bozatımla yetmişəm.

 

                                      Buyruğuna  hazıram,          

                                      Nənə, bax qarşındayam.

                                      Dünyanın bu başında

                                      Sanki o başındayam!

 

                                      Öz işimdə-gücümdə,

                                      Qurğu-busatımdayam.

                                      Heç kimin atında yox,

                                      Nənə, Boz atımdayam,

                                      Nənə, öz atımdayam!