ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MONOLOQ

(çat verən dostlara)

16126    |   2010-04-24 01:18
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

...Məni daha yaxından tanıyanlar bilir, ufultulu, giley-güzarlı adam deyiləm. Olsaydım, ən azından bircə dəfə yazılarımda bu cür görünüb bu sarıdan diqqət çəkərdim. Və məni ürəkdən qəbul edənlər, münasibətlərin normal sərhədlərində səmimiyyət quranlar belə bir halıma əvvəl inanmazdılar, duymuş olsaydılarsa irad tutardılar. Hər dəfə əllərindən öpəcək qədər rəğbət bəslədiyim, inandığım və çox-çox uca tutduğum bir dostumsa, bunu mənə heç bağışlamazdı.
   
   Şükürlər olsun ki, ən acı sınaqlar da məni sındıra, kimlərinsə yanında sızlada bilmədi. Bu sınaqlar bu gün də öz norma və qanunları ilə sağımda-solumdadır. Oxucularım, daha çox tez-tez görüşdüyüm oxucularım, mənə deyirlər ki, köşələri qəliz yazıram. Bəziləri bunu zarafata salıb söyləsə də, müəyyən qədər razılaşmalı oluram. Bir müddət yazmayanda da dərhal səbəbini soruşurlar. "Nə olub, nə baş verib?" mənasında. Nə gizlədim belə münasibət məni razı salır, hətta qürurlandırır da. Bu məmləkətdə beş-on daimi oxucusu olmaq özünü gerçək jurnalistikaya bağlayan hər bir yazar üçün əsl xoşbəxtlikdir.
   
   İndi isə, əziz oxucular, mən bu kiçik köşəni yaradıcılığımda ilk dəfə giley üzərində qurmaq səviyyəsinə enməli oldum, üzrlü sayın. Özü də söylədiyiniz kimi, qəliz yazmıram, eləcə aydın, bəlkə də yaxşı oxuyan orta məktəb şagirdinin "Sevdiyim ədəbi qəhrəman" mövzusunda qələmə aldığı inşa dilində. İstəsəniz lap kəndçifason formada.
   
   Qulaq asın, əziz oxucular!
   
   Mən əmək fəaliyyətinə tez başlamışam. Çünki orta məktəbi bitirdiyim ilk illər universitetə qəbul ola bilmirdim. Sonralar tələbəlik illəri, komsomol işi, yeni həyat, yeni sevdalar, yeni dostlar... Allah mənə elə bir xasiyyət, elə bir bacarıq vermişdi ki, dost bildiyim bütün insanların yanında ən lazımlı anlarda olurdum. Sevincə, kədərə qəlbən şəriklik o qədər də asan məsələ deyil. Mən dost dediyim adamlarla ömrümü belə yaşamışam. Bacara bildiyim qədər. Adamın özünü tərifləməyi xoşagələn əlamət deyil. Ancaq mən heç bir qınaqdan çəkinməyərək xatırladıram ki, hələ ilk gənclik illərində sevimli dost kimi məşhurlaşmışdım. Dostluqda, əliaçıqlıqda, vətənpərvərlikdə, inqilabçılıqda... Bütün bunları indi mənim təxmini yaşıdlarım olan (yəni yaşca məndən böyük və ya kiçik) bir çox dostlar təsdiqləyərlər. Elə indinin özündə də tez-tez nümunə göstərirlər, sağ olsunlar. Onların çoxu tanınmış və məşhur adamlardılar. Vaqif Bayatlı Odər, Aqil Abbas, Fəxrəddin Manafov, Fəzail Ağamalı, Xanlar Zeynalov, Ramiz Rövşən, Azər Abdulla, Elxan Qasımov, Şöhrət Vəkilov... Bu sıralamanın hardasa qırılacağından da yaman qorxuram. Çünki...
   
   ...Sonradan qazanılan dostlar da olub. Çətin günlərin, təlatümlü, anlaşılmaz situasiyaların sınaq məqamları da yaşanıb. Elə dostlar olub ki, onlara verdiyim məsləhətlər, göstərdiyim köməkliklər həyatlarında həlledici rol oynayıb. Eləsi olub ki, türmənin qapısından geri qaytara bilmişəm - indi çox böyük mənsəb və var-dövlət sahibidir. Eləsi olub ki, silahı gicgahına dirəyib intihar etmək istəyərkən onu ucuz ölümdən çəkindirib qələbəyə inandırmışam və o da çox yuxarılardadır indi. Eləsi də olub bütöv nəslini biabırçılıqdan qurtarmışam - deyiblər ömrümüz boyu sənə borcluyuq.
   
   Bəyan edirəm, bütün bunlara baxmayaraq, heç kəsin mənə borcu yoxdur. Dostlar, tanışlar, bütün insanlar bir-birinə kömək əli uzatsa yaxşıdır. Başqa cür məntiqlə gərək onda mən ömrüm boyu Vaqifin və Aqilin köləsi olaydım. Çünki hər ikisinin həyatımda çox ciddi, can qurban ediləsi münasibətləri qalır. Onlar o qədər böyük və ağayana insanlardı ki, bunu heç zaman zərrəcə sezdirməzlər də. Hələ layiq olub-olmamağın qalsın bir tərəfə.
   
   Mən də həyatlarında rol oynadığım dostlara heç zaman özümü göstərmədim. Ancaq son 4-5 ilin müəyyən çətinlikləri, iradəmdən asılı olmayan təlatümləri bəzi dostların yanında məni bir növ yazıq vəziyyətə saldı. Onlardan yüksək vəzifəli və rütbəli olan 3-4 nəfər ayrı-ayrılıqda hərəsi bir qovluq hazırlatdırıb dedi: "Bağışla, bilməmişəm vəziyyəti, bu işi mən görməyəndə bəs kim görəcək ki?..". Xeyli vaxt keçsə də o dostların heç biri onlar üçün asan, mənə görə isə artıq çox çətin işə çevrilmiş həmin məsələ həll olunmayıb. İlin əvvəlində o dostlardan birinə utana-utana məsələni xatırlatdıqda mənə nə desə yaxşıdır: "O hansı iş, hansı söhbət idi elə?".
   
   Buyurun, məni bəzən qınayan, bəzən başıma ağıl qoyan dostlar! Baxın, mən belə bir münasibətlə necə sevimli dost ola bilərəm ki?.. Çətin və məsuliyyətli işimin ağırlığı (yaxşı mənada) bir yandan, doğmaların istəkləri, çoxusu da reallıqdan uzaq tələbləri bir yandan, xəstələrimin həkimlərdən daha çox məndən imdad diləmələri, fiziki və mənəvi mənada paralanmış ürəyin ağrıları da bir yandan...
   
   Ürəyim kimi çat verən dostların da xəcalətindən başımı heç qaldıra bilmirəm.
   
   Qəliz yazmadım ki?..


YAZARIN ARXİVİ

2017-08-04 : VAMPYRUM
2017-06-16 : DINIŞKA
2017-05-19 : Qarik
2016-06-25 : QARTALI SEVMƏK
2015-09-19 : NOSTALJİ
2015-08-15 : ŞOTA
2015-08-09 : MAFİOZLAR
2015-07-07 : QARTALI SEVMƏK
2014-12-06 : KANYON
2014-08-26 : REGİON
2014-08-23 : REGİON
2014-08-09 : DAHİ
2014-08-02 : QARTALI SEVMƏK
2014-05-31 : SPARTAKiada
2014-03-20 : Novruz küləyi
2014-03-15 : ŞARJ
2014-02-15 : SVOBODA!
2014-01-11 : MİRAJ
2014-01-09 : KARDELEN
2013-09-18 : NEOVENDETTA?
2013-09-14 : I I I İSGƏNDƏR
2013-09-07 : XORA
2013-08-24 : TATUİRİZM?
2013-08-03 : SFİNKS
2013-07-27 : PSİTTAKİFORMES
2013-04-02 : SÖZÜN ŞƏKLİ
2012-10-20 : YUXU
2012-10-18 : STADİON
2012-08-25 : ALDIRMA, KÖNÜL!
2012-08-23 : PİS ADAM YOLDA
2012-05-01 : MAY GÜNÜ
2012-03-03 : VAMPYRUM
2011-08-13 : İki Koşevoy
2011-04-30 : VENDETTA?
2011-03-16 : SADƏCƏ...
2010-10-02 : ATA QATİLLƏRİ
2010-08-14 : YUXU
2010-07-17 : ALDIRMA, KÖNÜL!
2010-06-12 : VAMPYRUM
2010-05-01 : MAY GÜNÜ
2010-04-24 : MONOLOQ
2010-04-03 : SPARTAKiada
2010-02-20 : DERBİ
2009-12-19 : ÇƏTİN SÖHBƏT
2009-10-31 : İMLA QONAQLIĞI
2009-10-10 : SEZARIN QAYITMASI
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-19
2018-01-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (73.33%)
Yox (26.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Mollaya xəbər verirlər ki, qayınanasını su aparıb. Molla gəlib girir çaya, başlayır su yuxarı axtara-axtara getməyə. Görənlər soruşurlar ki:
- Ay Molla, bu necə axtarmaqdı? Cənazə su axan tərəfə gedər, ya yuxarı dırmaşar?
Molla deyir:
- Siz onu tanımırsınız. O, elə bir tərs adam idi ki, hökmən yuxarı gedib. Sizin işiniz olmasın, mən bu saat onu tapacağam.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK