Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | MƏN SƏNİ SEVƏCƏM... Adalet.az | MƏN SƏNİ SEVƏCƏM... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MƏN SƏNİ SEVƏCƏM...

Bəs sən?..

24472    |   2010-01-23 03:28
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yəqin ki, bu şeir parçasını hamı bilir. Hamı da bilməsə, sözlə yaşayan, qələmlə nəfəs alan, poeziya vurğunu olan hər kəsin şübhəsiz ki, xəbəri var. Bilməyənlər üçün xatırladıram. Həmin misra belədir:
   
   
   
   Səni sevəcəyəm, sən sevməsən də!..
   
   
   
   Bəli, bir qəribə zamanda, bir qəribə ovqatda və bir qəribə istəkdə olduğum anlarda, ən çox ağlıma gələn, ən çox düşündüyüm və məni ən çox özünə cəlb edən fikirlərdən, düşüncələrdən biri də budur:
   
   -Məni sevməyəni sevmək?..
   
   Sizə gülməli gələ bilər. Düşünərsiniz ki, ya şairliyim tutub, ya da o sözg anladınız də, baş məsələsini deyirəm. Amma inanın ki, hələ bunların heç biri baş verməyib. Mən sadəcə, cəmiyyətin durumunu, abu-havasını və çevrəmdə baş verən hadisələri gözümün önündən keçirə-keçirə, saf-çürük edə-edə istəyirəm ki, mənim üçün qaranlıq olduğu qədər də maraqlı olan bu fikrin ip ucunu tapım. Axı necə ola bilər ki, səni sevməyəni dəli kimi sevəsən. Özü də billə-bilə ki, o səni sevmir, sənə nifrət eləyir, ən azı səni görəndə əhvalı pozulur, məclis-mərəkəni tərk edir və yaxud sən olan xeyrə-şərə getmir. Bir sözlə, sənin varlığın ona həmişə mənfi aura yaradır, mənfi ionlarla yüklənirg Bax, bütün bunları billə-bilə sevmək olarmı?
   
   Kimlərsə mənim məhəbbət tarixçələrimi danışa bilər, onu sevməyəni necə aldığını, necə dilə tutduğunu, necə onun sevgisini qazandığını sübut-dəlillə ortaya qoya bilər. Hətta böyük sevgilərin işığında bu cür sevginin də böyüklüyünü, dastanlara layiq olduğunu birmənalı şəkildə ortaya qoya bilər. Ammag
   
   Amma mən bütün bunların hamısını dinləyə-dinləyə Məcnunun, Kərəmin, Fərhadın, Sənanın, Valehin və digər kimlərin sevgisi yanında həmin o səni sevməyənin sevgisini çox bəsit, bəlkə də yarımçıq görürəm. Bu heç də mənim gözümün, düşüncəmin kasadlığı, zəifliyi deyil. Sadəcə, bu mənim qavradığım, mənim özümünküləşdirdiyim duyğuların bəhrəsidir. Özü də bunu fərdlərdən başqa cəmiyyətlərə də, hətta dövlətlərə də aid etmək mümükündü. Tutaq ki, Amerika İranı sevmir, İran da Amerikanı. Artıq hər iki tərəfin mövqeyi bəllidir. Biz isə yarımız İranı sevirik, yarımız Amerikanı (bölgü təxminidi - Ə.M.), bir yarımız da Rusiyanı. İndi mən əgər Amerikanı və yaxud da Rusiyanı sevmirəmsə, o da hər gün mənim şəxsimdə dövlətimə bu sevgini qazanmaq üçün min cürə münasibətlər bəsləyir, min cürə torbalar tikirsə, deməli son ucda sevgi ortaya çıxsa, o qarşılıqlı olmayacaq. O görüntü olacaq, ötəri olacaq, məqsədli olacaq. Nə isəg Nə olacaqsa, onu heç kim bilməyəcək, amma sevgi olmayacaq.
   
   Bax elə ailə də, el-oba da, çalışdığın kollektiv də, təhsil aldığın müəssisə də belədi. Kimisə sevirsən, özü də burda söhbət insanı sevgidən, yəni hər kəsə şamil edilə biləcək sevdigən gedir. Amma qarşılığında biganəlik, laqeydlik və bəzən də turş alçanın yaratdığı təbəssümü hiss edirsən. Onda öz sevgin öz gözündən düşür. Elə özün də sevginin gözündən düşürsən. Çünki, sən onu uca tuta bilmədiyin kimi, o da səni ayağa atır.
   
   Hə, sevgidən danışırdım axı. Özü də elə-belə söz xatirinə yox, qarşılıqlı sevgidən.
   
   
   
   od ola bilmədim
   
   isidim səni
   
   qor oldum,
   
   qaldım mən
   
   öz içimdə, qor!
   
   indi xatirələr -
   
   dindirir məni
   
   bir üzü beşikdi,
   
   bir üzü də gor.
   
   bütün ümidlərim
   
   düşdü şaxtaya
   
   nələr düşünmüşdüm
   
   barəndə sənin
   
   çətin bir də məni
   
   nəsə bağlaya
   
   solan varlığına
   
   aləmdə səning
   
   
   
   ***
   
   
   
   Hə, söhbət sevgidən gedirdi. Elə bir sevgidən ki, onun iki tərəfi, amma bir üzü var. Əslində o iki tərəf də sonda bir üz kimi birləşməli, bir qəlb, iki can olmalıdı. Təbii ki, həqiqi sevgidisə. Amma neyləyək ki, bəzən biz özümüz ya bilərəkdən, ya da etinasızlıqdan, bir az da loru desək, başısoyuqluqdan həmin o böyük sevgini ya öz mərtəbəsindən endiririk, ya da kor-peşiman bir durumda sahibsiz buraxırıq. Nə yazıqlar ki, belə olanda Allahın qəzəbi həmin anda, həmin yerdə atılanların və atanların cəzasını, haqqını özünə vermir. Çünki səbri böyükdü. Hətta ahıllar deyirlər ki, Allahın səbrinin müddəti 40 ildi. Nə bilim vallah, deyiblər, mən də eşidib yadımda saxlamışam.
   
   Bu günlər səhhətimlə, həyat durumumla bağlı müəyyən sıxıntılar yaşadım və bu sıxıntıların içərisində mənim üçün ən önəmlisi həmin o insani hissin hansı durumda olması, hansı səviyyədə qalması, yaşaması, boy göstərməsi idi. Və mən də sadəcə, diqqətimi ona yönəltmişdim. İstəyirdim ətrafımdakıların, çox istədiklərimin, sevdiklərimin mənə olan təmiz, çılpaq istəklərini, sevgilərini görüm, duyum. Çünki, insan bəzən özü də bilmədən gah elə-belə, gah da ürəyinin tələbi ilə bir sınaq keçirmək istəyir. Dostun sınağını, sevginin sınağını, yoldaşın sınağını, həmkarın sınağını, həmfikirin sınağını. Acı da olsa, etiraf etməliyəm. Bu sınaq mənim gözlədiyimdən çox-çox ağır və üzücü oldu. Sən demə, dağ bildiklərim heç təpə də deyilmişlərg Çinar boylu düşündüklərim adicə çayır boyda da qalxmaq qüdrətində deyilmişlərg Görəsən niyə? Bəs, onda bu görüntüləri yaratmaq, bu mühitə uyğun rənglərə düşmək, təbiətin ahənginə qoşularaq həmahənglik yaratmaq nə üçün imiş? Deyəsən, suallar qəliz oldu. Amma həyatdan gələn suallardı. Gündən, olduğum, yaşadığım yerdən, məqamdan gələn sualdı. İstər-istəməz arxada qalan illərə, keçən aylara, onların yaddaşımda buraxdığı izlərə yazığım gəldi. Əslində həmin durumda elə ən böyük yazıq mən özüm idim. Çünki, dünyaya, daha çox isə həmin o dediyim duyğulara gözüyumulu yanaşmışam, hisslərə üstünlük vermişəm, reallığa yox. Sən demə, ağılla duyğu birləşəndə nəticə daha uğurlu olurmuş, nəinki duyğuların sevdası, hisslərin sevdası.
   
   
   
   öldü, bir kövrək ümid-
   
   öldü, səssiz-səmirsiz.
   
   dəfn elədik sakitcə
   
   başdaşısız, qəbirsiz.
   
   
   
   nə yas məclisi oldu,
   
   nə də ki, bir fatihə
   
   göz yaşıyla bərabər
   
   qəm də axdı batilə.
   
   
   
   sadəcə, ağlım qaldı
   
   gözlədiyim bir zəngdə.
   
   mənə "başın sağ olsun"-
   
   çətin imiş, demək də..!
   
   
   
   ***
   
   
   
   Deməli, sevgidən danışırdım. Təmiz, halal, pak sevgidən. Günəş işığı qədər parlaq, bulaq suyu qədər şəffaf, dağ havası qədər saf bir sevgidən. Neynəyim ki, indi bizlərə, daha doğrusu, bizlərdən sonra gələnlərə "Leyli - Məcnun" sevdasını danışmaq gülüş doğurur və maddiyat mənəviyyatı o qədər üstələyir ki, bu sevginin böyüklüyü, mahiyyəti də Ərəbistan səhralarının qumu kimi bir şeyi xatırladır. Çünki, indi sevgi məktubları da yazılmır, sevgi iztirabları da yaşanmır. Sevgi də bir növ kompüterləşib, robotlaşıb, mesaja, internetə çevrilib. Hətta, bir-birini görmədən bu internet sevgisi ilə ailə qurmağa meyl göstərənlər də var. Nə bilim vallah, mənə çatmır bunlar. Nə qədər qınayırsınız qınayıng
   
   Mənə çatmayan məqamlardan biri də bir kollektivdə işləyib bir-biri üçün yad olmaqdı, bir-biri üçün darıxmamaqdı, bir-birinə badalaq vurmaq, quyu qazmaqdı. Heç cürə qavraya bilmirəm, insan da hər gün salamlaşdığı, az qala tərcümeyi-halını əzbər bildiyi həmkarına, iş yoldaşına qarşı niyə bu qədər saxta məhəbbət yaşadır içində. Onun yerində, yəni o "məhəbbətin" qərar tutduğu yerdə adicə bir xatirə yaşada bilməzmi? Və yaxud da bu saxtakarlığı sadəcə sevgisizliklə əvəz edə bilməzmi? Bu suallarda qəliz oldu, hə?
   
   Son vaxtlar mənə elə gəlir ki, bütün bu süniliklər təkcə zamanın yox, həm də insanların qəbul etdiyi qildaların günahıdı. Müxtəlif ölkələrin, müxtəlif kimyəvi məhsullarının qatqısı olan həmin ərzaqlar qanımıza, şüurumuza aşkarca hücumlar edir, təxribatlar törədir, zəhərləyir bizləri. Və biz də bilərəkdən, ya da zorən o qidaları qəbul edərək, öz duyğularımızı da, insani xüsusiyyətlərimizi də xaotik hərəkətlərə, qatmaqarışıq məhlullara çeviririk. Elə bir məhlula ki, onun hər kəsə baş ağrısından başqa özgə bir faydası yoxdur. Elə yalançı sevgilər də belədir. Bax ona görə də mən əvvəldə dediyim fikrə qayıdıram. Məni sevməyəni sevdiyim qədər, məni sevəni sevə bilsəm, onda dünyanın ruhu da inciməz, tarazlığı bərqərar olar. Amma, bu nəticə də ziddiyyətlidir. Çünki, tarazlıq həm də hərəkətsizliyə gətirib çıxarır axı. Sükunət isə ölü kimi bir şeydi. Və deməli, bütün hallarda böyük Füzulinin sevgisinə ehtiyac duyulur. Bu mənada:
   
   
   
   mən bu yaşanılan sevgiyə yadam
   
   dəyişir sürətlə zaman, vaxt ötür
   
   mənim qibləgahım - Füzuli babam,
   
   qayıt, məhəbbətdən imtahan götür!
   
   
   
   yaman cılızlaşıb hisslər, duyğular,
   
   ehtiras hakimdi indi hər ana.
   
   elə bil adamlar sevib doyublar,
   
   ürəklər dağılıb, qalıb viranəg
   
   
   
   nə qoşa addımda bir bəxtəvərlik,
   
   nə gizli baxışda həsrət od tutur.
   
   yuxusuz gecənin, xəlvət öpüşün,
   
   yerində bayağı sevgi oturur!..
   
   
   
   gmən bu yaşanılan sevgiyə yadam,
   
   dəyişir sürətlə zaman, vaxt ötür
   
   mənim qibləgahım - Füzuli babam
   
   qayıt məhəbbətdən imtahan götür!..
   
   
   
   g Bəli, tükənməyən bir varlıqg tükənməyən bir mövzug tükənməyən bir dünyagtükənməyən əzab, əziyyət, amma, şirin bəhrəg şirin xəyallar, ovqatlar, yuxular, arzular. Bütün bunlar və bütün bunlardan kənarlar hamısı, böyük sevginin zərrəcikləridir. O sevginin ki, məni - məni sevməyəni də sevməyə məcbur edir. Bəs sizi necə..?


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK