ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

YORULMAYAN ATALARI...

DİNLƏYİN!

40323    |   2014-04-26 07:38
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

...Əvvəlcə Əbülfət Mədətoğlunun redaksiyanın dəhlizində rastlaşıb sakitcə söylədiyi sözlərdən diksindim: "Nahid müəllim səni axtarır, imkan elə ağsaqqalla danış, ya da görüş..." Çünki özümdən yaşca böyük jurnalistlərin, yazarların hər hansı bir münasibəti mütləq tərəddüd yaradır, sual doğurur düşüncələrimdə. Ağsaqqal yazarımız Nahid Hacızadənin əsərlərinin və məqalələrinin əksəriyyətini oxumuşam və İradə Tuncayın yaradıcılığı haqqında bir-birini tamamlayan polemikamız da olub. Ancaq bütün bunlar o halda baş verib ki, biz bəzən uyğun bir şəraitdə üz-üzə gələrkən söhbət etmişik, daha bir-birimizi hansısa bir səbəbdən axtarmamışıq.
...İndi nə baş verib ki, AzTV-nin rəhbərliyində çalışmış ustad jurnalist mənə ismarıc göndərib? Təbii bir narahatlıq keçirirəm - nəsə səhv iş tutmuş olaram deyə. Tez də bu fikri özümdən qovuram. Mənim səhv edən yaşım, vaxtım deyil ki...
Axşam ev telefonuna zəng vurub hal-əhval tuturam. Xeyli söhbət edirik, təxminən 30-35 dəqiqə. Hətta bir neçə gündən sonra görüşüb bu söhbətin əsas mövzusunu davam etdirməyi də lazım bilirik.
Sonradan nəşriyyatda görüşürük. Ordan-burdan qısa xatırlamalar, nəşr etdiyi yeni jurnalın məramından, gələcək planlardan danışırıq, nəşriyyatın liftlərindən, havasından söz salırıq. Ağsaqqal onu incidən ayaq ağrılarından da nikbinliklə "şikayətlənir", düzələr yəqin, deyir. Çünki bu yaşında, bu əhvalında da fikri-zikri doğma işində, yaradıcılığındadır. Ağrımağa "vaxtı" yoxdur.
Əvvəllərdən fərqli olaraq, indiki halda bu ardıcıl görüş və söhbətlərin çox ibrətamiz məqamları var idi. Üstündən də bir ay yarım vaxt keçib. Yazmaq fikrim var idimi, yox idimi - bilmirəm. Hər halda bəzi səbəblərə görə bir sıra vacib məqamları oxucularımla bölüşməyi qərarlaşdırmışam. Təbii ki, mümkün qədər lakonik şəkildə.
Nahid Hacızadə məni nəyə görə axtarmışdı?
Əslində yazıçı ilə görüşümüz və telefon söhbətlərimiz müəyyən qədər özəl xarakterli idi, tələsik reaksiya tələb olunmurdu. Ancaq bu söhbətlərin iç qatlarında, nüvəsində o qədər səmimi və sürpriz nüanslar var idi ki, bütün bunları adi münasibət çərçivəsində saxlamaq da mümkün deyildi. Uzun bir yol gələn yaradıcı insanın xeyirxahlıqla söyləyərək sevincini gizlətmədiyi məqamlara laqeyd qalmaq olardımı?
Əvvəlcə məni izlədiyindən söz açdı. İndiki halda təvazökarlığın yeri də deyil, yazılarımı təriflədi. Mən təşəkkür edib onun kimi ustadlardan çox şeyi öyrəndiyimizi, onlara borclu olduğumuzu bildirdim. Heç vaxt rast gəlmədiyim qəribə etiraz! Yox, dedi, sizlər daha yaxşı yazırsınız. Nahid müəllim "sizlər" deyəndə orta nəsl jurnalistlərini və təbii ki, yaradıcılıqları onu qane edən yazarları nəzərdə tuturdu. Ancaq burada yaş prinsipi mütləq rol oynamırdı. Çünki onun bəyəndiyi orta nəsl jurnalistlərinin hamısı eyni yaşda deyildilər. Nahid müəllimin kumiri İradə Tuncay ağsaqqalın digər seçilmişlərindən 10-12 yaş kiçikdir. Və ya bu xüsusda başqa yöndən sezilən simpatiyalar...
Nahid müəllim arada mərhum Tofiq Abdindən, onun bənzərsiz istedadından və insanlığından da söhbət açdı - mənim bir portret yazımı əsas gətirərək. Abi İstanbulda yaşayarkən təsadüfən rastlaşdığı Nahid Hacızadəni böyük bir istəklə evinə qonaq aparmış, özünün və ailəsinin göstərdiyi yüksək qonaqpərvərlik mədəniyyəti yazıçını heyran etmişdir.
Amma biz Tofiq Abdinin qəfil ölümündən, ümumiyyətlə yoxluğundan danışmadıq... Yalnız bir məqamda "Ağ bir yalan imiş bu..." adlı yazıya görə bir az kövrək, bir az zəhmli, bəlkə də mənim tuta bilmədiyim Hacızadə özünəməxsusluğunda nəsə bir şeylər oldu. Məhz bu məqamda onun alicənablığını, ağayanalığını duyub təsirlənməmək sadəcə... elə ağ bir yalan olardı.
Nahid Hacızadə ilə bu görüş və söhbətlərin rəğbət və qayğıkeşlik empirizmi daha çox bir həqiqəti diktə edirdi: elə çalışmaq və yaşamaq lazımdır ki, tərif lovğalığa yox, məsuliyyətli olmağa çəkib aparsın.
Nahid Hacızadənin peşəkar jurnalistikaya, publisistik yaradıcılığa bu dərəcədə həssaslıq göstərməsi, real yanaşması təəssübkeş müəllim və əsl ziyalı örnəyidir. Yaxşını qısqanmamaq, təqdir etmək mədəniyyəti bizim hələ formalaşa bilməyən zəif yerimizdir. Hələ yaxşı ki, Nahid Hacızadə kimi ustadlar az qala altruist bir yanaşma ilə bu zəif bəndlərin qırılıb dağılmasının qarşısını alır, dürüstlük aşılamaqla cəfakeşlik nümunəsi də göstərirlər. Ömrün bu çağında hər gün bu qədər çalışmaq, yazmaq və oxumaq mətbuat cameəmizdə ən fəal gənclərin də həsəd aparası haldır.
İndi mən bir məsələni də diqqətə çatdırmaq istəyirəm. Nahid müəllimin orta nəsl publisistlərinə həssaslığı təsirsiz ötüşmür. Burada mən konkret olaraq öz adımdan danışası olaramsa, deyə bilərəm ki, jurnalistikada yüksəlişi duymaq və yaşamaq, dürüst qiymətləndirmək idealımdır. Mən mətbuatımızda mövzusundan asılı olmayaraq yüksək zövqlü, intellektual səviyyəli hər hansı bir məqaləyə rast gələndə sevincimin hüdudu olmur. Hətta o yazının müəllifinin məndən xoşu gəlməsə də, aramızda soyuqluq və ya digər müsəlmansayağı səbəblərdən doğan nələrinsə olması da məni aldığım zövqün sevincindən məhrum edə bilməz. Yaradıcılıq, bədii publisistika dosta-düşmənə bölünüb təqdim olunmamalıdır. Onda gərək biz böyük yazıçı Hrant Matevosyanı heç oxumayaq, oxuduqlarımızı da yaddaşımızdan silib ataq. Əgər bacara biliriksə...
...Bəzən mən gecə də olsa həmin gün gözəl köşəsini, məqaləsini oxuduğum müəllifə zəng vurub təbrik edirəm, xoş sözlərimi çatdırıram, yenilərinə ruhlandırıram. Bəzən heç şəxsən tanımadıqlarım da olur, ərinməyib telefonunu əldə edirəm və mütləq əlaqə saxlayıram. Etiraf edim ki, bəzən gənclərin uğurlarına sevincimin əvəzində pərtlik anları da yaşamışam. Sonra hər şeyi "onun" istedadına bağışlamışam, gələcəkdə daha yaxşı olacağına inanmışam.
Düşünmüşəm: təki yaxşı, gözəl yazılar olsun, təki jurnalistikamız zənginləşsin, özünün müsbət dəyərini qazansın, oxucuları nəcib və intellektual səviyyəyə cəlb etsin. Normal münasibət saxlaya bilmək və yaxşı adam olmağı bacarmaq kimi vacib keyfiyyətlərin də umulan fərdlərdə bir gün təzahür edəcəyinə inanmışam və inanıram da. Necə olur ki, lazımsızlar çoxluq təşkil etdiklərinə baxmayaraq birləşə bilir, yaxşılarsa bir-birindən uzaq düşürlər. Belədə hələ bir dönüb özünə, öz xarakterinə də diqqət yetirməyi unutmamalısan. Öz yaradıcılığın, dünya görüşün və intellektinlə, həyat tərzin və xaraketin büsbütün tamamlanırmı?
Həm də ki, istər yaxşı publisist, istərsə də bitkin şəxsiyyət olmağın özü də müəyyən şərtiliklərlə simvollaşır. Bu da etiraf olunmalıdır.

Məzahir ƏHMƏDOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-08-04 : VAMPYRUM
2017-06-16 : DINIŞKA
2017-05-19 : Qarik
2016-06-25 : QARTALI SEVMƏK
2015-09-19 : NOSTALJİ
2015-08-15 : ŞOTA
2015-08-09 : MAFİOZLAR
2015-07-07 : QARTALI SEVMƏK
2014-12-06 : KANYON
2014-08-26 : REGİON
2014-08-23 : REGİON
2014-08-09 : DAHİ
2014-08-02 : QARTALI SEVMƏK
2014-05-31 : SPARTAKiada
2014-03-20 : Novruz küləyi
2014-03-15 : ŞARJ
2014-02-15 : SVOBODA!
2014-01-11 : MİRAJ
2014-01-09 : KARDELEN
2013-09-18 : NEOVENDETTA?
2013-09-14 : I I I İSGƏNDƏR
2013-09-07 : XORA
2013-08-24 : TATUİRİZM?
2013-08-03 : SFİNKS
2013-07-27 : PSİTTAKİFORMES
2013-04-02 : SÖZÜN ŞƏKLİ
2012-10-20 : YUXU
2012-10-18 : STADİON
2012-08-25 : ALDIRMA, KÖNÜL!
2012-08-23 : PİS ADAM YOLDA
2012-05-01 : MAY GÜNÜ
2012-03-03 : VAMPYRUM
2011-08-13 : İki Koşevoy
2011-04-30 : VENDETTA?
2011-03-16 : SADƏCƏ...
2010-10-02 : ATA QATİLLƏRİ
2010-08-14 : YUXU
2010-07-17 : ALDIRMA, KÖNÜL!
2010-06-12 : VAMPYRUM
2010-05-01 : MAY GÜNÜ
2010-04-24 : MONOLOQ
2010-04-03 : SPARTAKiada
2010-02-20 : DERBİ
2009-12-19 : ÇƏTİN SÖHBƏT
2009-10-31 : İMLA QONAQLIĞI
2009-10-10 : SEZARIN QAYITMASI
SON XƏBƏRLƏR
2018-07-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirirsiniz?

Evdə (33.33%)
İşdə (66.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qubadlıda Qaçay müəllim və Azad müəllim birinci katibə Qaz İdarəsinin müdiri rəhmətlik Tahir Verdiyevdən şikayət edirlər ki, əşi, bir ədəbiyyat müəllimini gətirib Qaz idarəsinə müdir qoymusunuz, bəs bizdən yuxarıda yaşayan Mirzəxanın evinə qazı yaxşı verir, bizə isə çox zəif gəlir.
Katib Tahir müəllimi çağırır, soruşur ki, bu nə məsələdi? Tahir müəllim:
- Yoldaş katib, qaz yüngül olduğuna görə həmişə yuxarı qalxır. Mirzəxanın evi yuxarıda olduğuna görə ona qaz çox gedir, aşağıda yaşayanlara az gedir. Amma,vallah, gecələr Qaçay müəllimlə Azad müəllimin evinə gələn şeylərin heç yüzdə biri yazıq Mirzəxanın evinə gəlmir.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK