ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ŞARJ

E.Cəbrayıloğluna

19283    |   2014-03-15 10:02
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

... Bu həmin o vaxtlar idi ki, məqalələrimi hər dəfə istədiyim kimi qələmə ala bilmirdim, tərəddüd edirdim. Sanki məni başa düşmürdülər, qəliz yazırsan deyirdilər. Heçmi başa düşmürdülər? Güman ki, tamam belə olmazdı. Doğrusu, o vaxtlar tələbat başqa cür idi, estetik üslub ciddiyə alınmırdı. Bəlkə də müəyyən yazarlar üçün alınırdı. Sadəcə, mənim gücüm çatmırdı özümü təsdiq etməyə. Təhsilin, dünyagörüşün, intellektin də labirintlərdə azıb qalan məqamları olur.
Bu həmin o vaxtlar idi. O vaxtlar idi ki, mən həm də Səməd Behrənginin "Balaca qara balığı" kimi yosunların arasından ətrafı ürkək baxışlarla seyr edirdim. Və hərdən cürətə gəlib düşünürdüm: nə olsun ki, məni saymırlar, məni görmürlər? Mən axı bu çayda, bu çayın axıb qovuşduğu böyük dənizdə öz bildiyim kimi azad və sərbəst üzmək üçün doğulmuşam.
Elə həmin vaxtlar birdən-birə mənə qəribə, ancaq hardasa çox doğma görünən məktublar gəlməyə başladı. Mən bu məktubları zövqlə oxuyub ürəklənirdim. Çünki mənim üzdüyüm sularda hələ ki, o Dəniz Pərisini görən olmamışdı. Yəqin günlərin birində görünəcəkdi. Ancaq bu tamam başqa mövzudur, bəzi məqamlarını əvvəllər yazmışam da.
... Hə, qəzetdəki bığlı, eynəkli fotosuna baxıb elə zənn etmişdim ki, o, ya məndən böyükdü, ya da mən yaşdadı. Şəxsən, yəni bünövrəli tanışlığımız olmasa da, onun məni tanıması, hər gün zəhmət çəkib Yasamaldan məktub yazıb göndərməsi üzümü güldürürdü. Sanki hər gün Əziz Nesinin, Bronislav Nuşiçi oxuyurmuş kimi, hər cümlənin, hər ifadənin "o biri üzünü" axtarırdım. Və tapırdım mənə demək istədiklərini...
Sonralar bu məktubların ardı kəsildi. Bu üzdən də bizim əyani görüşümüz bir qədər gecikdi.
Nəhayət görüşdük. Baxıb nə görsəm yaxşıdır? Boyu, maşallah, iki metrə çatan bu simpatik yazar məndən azı 14-15 yaş kiçikmiş. Ancaq eynəyi də, bığları, ciddi görkəmi də öz yerində, fotoda necə görmüşdüm, eləcə. Onun yazılarındakı, söhbət və hərəkətlərindəki yumor, bəzən sarkazi, bəzən də heç janrı bəlli olmayan nələrsə, durduğun yerdəcə səni haqlayar; düşündürər də, qımışdırar da, çaşdırar da...
Daha neçə illərdir ki, tez-tez görüşürük. İlahi, insanın nə qədər dostu-tanışı olarmış, insana nə qədər salam verən, zəng edən olarmış? Bu insanın sözü, xahişi, hətta göstərişləri haralara gedib çıxarmış? Adi vətəndaşlardan tutmuş, rəhbər işçilərə qədər!
Onunla ya piyada, ya da maşınla şəhərə çıx, ləzzətini gör! Tutalım hansısa mərkəzi küçələrdən birində aparılan qısamüddətli təmir işləri onun diqqətindən yayına bilərmi? Əlbəttə mümkün deyil. Tez müvafiq təşkilatın rəhbərinə "zəng vurub" ərkyana söylənir: "Axı mən sizə hər dəfə bütün bunları izah etməli deyiləm... Mən sizə neçə dəfə demişəm ki, belə tədbirlər üçün daha münasib vaxt seçəsiniz! Böyük şəhərdi, qonaq-qara olur, elə indi də var... Bir daha təkrarlanmasın!" Elə bil şəhərin meridir...
Və yaxud aradan qaldırılması müəyyən qədər mümkün sayılan tıxac görür. O dəqiqə Nəqliyyat Nazirliyinin, Dövlət Yol Polisinin rəhbərliyinə zənglər, dostcasına iradlar...
Respublikada elə bir mühüm şəxs, vəzifə sahibi tapa bilmərsən ki, onunla tanışlığı, münasibəti reallaşmayanların olması da nadir istisnalarla mümkündür. Ancaq lazım gələrsə, qısa vaxt ərzində həmin şəxsin telefon nömrəsi və digər əlaqə kanalları əldə olunacaq, məsələ həllini tapacaq.
Bütün bunlar və buna bənzər əhvalatlar 2-3 saatlıq yol yoldaşlığının xronikasıdır.
Birdən çaşıb və yaxud tələskənlik edib hər ehtimala qarşı naharın yaxınlaşdığını xatırladasan... Eh, görün nələr baş verəcək. Hansısa çox imkanlı bir şəxsə zəng edib məşhur restoranın məxsusi qonaqlar üçün ayrılmış super kabinetini sifariş elətdirəcək. Və həm də tapşıracaq ki, orada qarşılanma, maşınların park edilməsi və yeyib-içdikdən sonra yolasalınma ən yüksək səviyyədə təşkil olunsun. Bir sözlə. protokol qaydalı təmtəraq!
Sən bütün bunlara o qədər sevincəksən ki, yeyib-içməmiş də doyacaqsan, xoşbəxt olduğuna inanacaqsan. O elə edəcək ki, bütün problemlərin yaddan çıxacaq, dərdi-qəmi unudub rahat və gözəl bir həyat yaşayacaqsan...

Məzahir ƏHMƏDOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-08-04 : VAMPYRUM
2017-06-16 : DINIŞKA
2017-05-19 : Qarik
2016-06-25 : QARTALI SEVMƏK
2015-09-19 : NOSTALJİ
2015-08-15 : ŞOTA
2015-08-09 : MAFİOZLAR
2015-07-07 : QARTALI SEVMƏK
2014-12-06 : KANYON
2014-08-26 : REGİON
2014-08-23 : REGİON
2014-08-09 : DAHİ
2014-08-02 : QARTALI SEVMƏK
2014-05-31 : SPARTAKiada
2014-03-20 : Novruz küləyi
2014-03-15 : ŞARJ
2014-02-15 : SVOBODA!
2014-01-11 : MİRAJ
2014-01-09 : KARDELEN
2013-09-18 : NEOVENDETTA?
2013-09-14 : I I I İSGƏNDƏR
2013-09-07 : XORA
2013-08-24 : TATUİRİZM?
2013-08-03 : SFİNKS
2013-07-27 : PSİTTAKİFORMES
2013-04-02 : SÖZÜN ŞƏKLİ
2012-10-20 : YUXU
2012-10-18 : STADİON
2012-08-25 : ALDIRMA, KÖNÜL!
2012-08-23 : PİS ADAM YOLDA
2012-05-01 : MAY GÜNÜ
2012-03-03 : VAMPYRUM
2011-08-13 : İki Koşevoy
2011-04-30 : VENDETTA?
2011-03-16 : SADƏCƏ...
2010-10-02 : ATA QATİLLƏRİ
2010-08-14 : YUXU
2010-07-17 : ALDIRMA, KÖNÜL!
2010-06-12 : VAMPYRUM
2010-05-01 : MAY GÜNÜ
2010-04-24 : MONOLOQ
2010-04-03 : SPARTAKiada
2010-02-20 : DERBİ
2009-12-19 : ÇƏTİN SÖHBƏT
2009-10-31 : İMLA QONAQLIĞI
2009-10-10 : SEZARIN QAYITMASI
SON XƏBƏRLƏR
2018-07-21
2018-07-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirirsiniz?

Evdə (20%)
İşdə (80%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qadın hirslə ərinə zəng edir:
-Hansı cəhənnəmdəsən indiyə qədər? Saat neçədir, xəbərin var?
-Əzizim, o heç vaxt unutmadığın qeyri-adi üzük olan zərgərlik dükanı var idiye. O vaxt pulum olmadı, ala bilmədim sənə. Dedim ki, eybi yox, pulum olan kimi ilk işim bu üzüyü sənə almaq olacaq. Yadındadır? Qadın yumşalır və həyəcandan titrəyən səslə:
- Hə, əzizim, əlbəttə yadımdadır. Heç xatırlamaz olarammı?
- Bax o dükanın yanındakı çayxanada uşaqlarla domino oynayıram, bir azdan gələcəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK