ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

TATUİRİZM?

20221    |   2013-08-24 01:52
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Uşaqlıq illəri özünəməxsus əlamətləri, hadisələri ilə yadda qalıb, xatırlanır. Çox şeylər unudulsa da sevinc, heyrət və qorxu hissi ilə müşahidə olunan hadisələr qocalananda da dünən baş vermiş kimi aydın, işıqlı görünür.
Məsələn, mən bir əhvalatın üstündən 45 il ötüb keçsə də, çox yaxın bir vaxt kəsiyində, eləcə o günün havası, nəfəsi, qorxusu ilə olduğu kimi xatırlayıb yaşayıram. Uşağı döyərlər qorxar, it qovar qorxar.
... Həm də gizli bir qorxu anı...
Mən ilk dəfə belə bir qorxu anını qonşumuzda daşdan hasar çəkən bir bənnanı görüb yaşamışam. Yay vaxtı olduğundan bədəninin yuxarı hissəsini soyunub işləyən bu kişinin kürəyində, sinəsində və qollarında heç vaxt görmədiyim qəribə və qorxulu şəkillər var idi. Usta nə qədər mehriban görünməyə çalışsa da, mən də, o biri uşaqlar da ondan qorxub qaçırdıq. Və təbii ki, bunun nə olduğunun, bu kişinin də bizim atalarımız kimi bir insan olduğunun fərqindəydik. Biz eşitdiklərimizdən belə anlardıq ki, türmədə yatan, əsgərlikdə pis ad çıxaran adamların bədənində belə şeylər olurmuş. Deməli, ilkin qorxu təəssüratı həm də əsaslıymış. Türmə, pis ad çıxarma və s. bütün bunların özü də bizim yaşda olan uşaqlar üçün onsuz da qorxulu şeylər idi. Və neçə-neçə illər ötüb keçdikdən sonra bəzi yaşıdlarımızın da qollarında buna bənzər göyümtül yazı və şəkillərə rast gəlməyə başladıq. Adət-ənənələrimizə bütün mənalarda yabançı olan və daha çox Rusiyadan baş alan bu stixiya, nə yaxşı tez bir zamanda da söndü. Bu axmaq və mənasız hissin təsirindən bədənini və qollarını eybəcərləşdirən bir çoxları onu yox etmək üçün dərilərini dondurma buzu ilə "yandırıb" qazımağa qədər peşimanlıq keçirirdilər.
O vaxtlar buna döymə deyirdilər. Nə kişi, nə də qadın bədəni döymədən heç bir məna və gözəllik tapa bilməz. Tanrı insanı olduğu kimi yaradır. Boyunu, rəngini, saçını, əyrisini, düzünü verir. Mən indinin indisində də bədəni, qolları döyməli birisini görəndə elə o dəqiqə o yarıçılpaq bənnanı olduğu kimi xatırlayıram. İçimdəki uşaqlıq qorxusu bir anlıq da olsa elə həmin günün havası, qorxusu kimi yaşanır.
... Bu günlərdə bu yaşımda yenə qorxdum. Ancaq bu, türmədən gələnin, evindən, elindən uzaqlarda nəsə pis ad çıxaranların on-on iki yaşlı uşağa təsir edən qorxu hissi deyildi. Bu tamam başqa məsələ idi. Yay girəndən şəhərdə piyada gəzmək imkanım azalmışdı. Bir dəfə isə belə imkan saatlarla davam etdi. Bazar, dükan, market, dənizkənarı park, çayxana, metro, izdihamlı küçələr... Qısaqol köynəklər, açıq sinə və gərdənlər... Baxırsan ki, indi yeniyetmə-gənclər, hətta bəzi cavan və orta yaşlıların da bədənlərində döyülmə təsvirlər artmaqdadır. Hətta "bu yaradıcılığı" təbliğ və icra edən mərkəzlərin də sərbəst fəaliyyəti bir çoxlarına təəccüblü görünmür. Mən izləməmişəm, deyirlər bəzi televiziya kanallarında da bu tip "yaradıcılıq emalatxanalarından" reklam tərzli verilişlər də hazırlayırlar. Yaxşı ki, bu döymələrin çoxu asan pozulan yazı və şəkillərdir. Hər halda mənə bu cür izah etdilər. Ancaq bütün hallarda mənasız bir meyldir. Adam xəcalət çəkir.
... Televiziyada gördüklərimizdən danışırdıq. Keçmişlərdə başqa cür olurdu. Biz buna bənzər verilişləri mövzu baxımından keçmiş illərdə Moskva televiziyasının çox populyar olan "Kino səyahətçiləri klubu" proqramlarında çox görmüşük. Məşhur Yuri Senkeviç tamaşaçılara sivil ölkə və mədəniyyətlərdən, gözəl dəniz və göllərdən, qədim abidələrdən söhbət açmaqla yanaşı, uzaq adalardan, kiçik qəbilələr, bədənlərini, burun və qulaqlarını eybəcər hala salan cəngəllik adamlarından və tatuirləmədən də danışırdı. Sadəcə danışırdı. Yaxşı, ya pis müəyyən adətlərin hansı səbəblərdən meydana gəldiyini bildirirdi. Çünki dünyanı gəzən səyyah hər şeydən, gördüyü hər maraq doğuran əhvalatdan danışmalı idi. Xüsusilə bizə, həyat tərzi müəyyən qədər uzlaşan çoxluğa dünyada belə-belə işlərin də olduğunu çatdırırdı. Yaxşı və gözəl nə varsa təbliğ olunurdu. Qalan məsələlərdənsə sadəcə fraqmental söhbət açılırdı ki, tamaşaçı planetin ucqar yerlərini, bu yerlərin ona yad olan adətlərini də öyrənib öz qiymətini, əxlaqını bir daha müəyyənləşdirsin.
Bu gün daha çox idmançıların və estrada mənsublarının meyl edib bədənlərini müxtəlif şəkil və döymələrlə bəzəyənlərin "azad müasirliyi" təəssüflər olsun ki, cəmiyyətə də sirayət edir və Tatuir yeniyetmələrin, Tatuir gənclərin sayı artır. Bu, tendensiya da deyil, sadəcə anlaşılmaz bir stixiyadır.
Ya bəlkə, bu elə bir sənət növüdür? Yoxsa Tatuirizm adlı yeni bir cərəyan formalaşır? Əlbəttə ki, absurddur. Əsas odur ki, indi həmin o "türmədən gələn" bənna sağ olsaydı, mənim o vaxtkı avamlığıma və qorxaqlığıma necə ürəkdən gülərdi...

P.S. Gözəl və ağıllı Azərbaycan gəncliyi, lütfən uzaq durun, lütfən qarşı çıxın. Guya hələ sakit görünən bu stixiyaya qarşı...


Məzahir ƏHMƏDOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-08-04 : VAMPYRUM
2017-06-16 : DINIŞKA
2017-05-19 : Qarik
2016-06-25 : QARTALI SEVMƏK
2015-09-19 : NOSTALJİ
2015-08-15 : ŞOTA
2015-08-09 : MAFİOZLAR
2015-07-07 : QARTALI SEVMƏK
2014-12-06 : KANYON
2014-08-26 : REGİON
2014-08-23 : REGİON
2014-08-09 : DAHİ
2014-08-02 : QARTALI SEVMƏK
2014-05-31 : SPARTAKiada
2014-03-20 : Novruz küləyi
2014-03-15 : ŞARJ
2014-02-15 : SVOBODA!
2014-01-11 : MİRAJ
2014-01-09 : KARDELEN
2013-09-18 : NEOVENDETTA?
2013-09-14 : I I I İSGƏNDƏR
2013-09-07 : XORA
2013-08-24 : TATUİRİZM?
2013-08-03 : SFİNKS
2013-07-27 : PSİTTAKİFORMES
2013-04-02 : SÖZÜN ŞƏKLİ
2012-10-20 : YUXU
2012-10-18 : STADİON
2012-08-25 : ALDIRMA, KÖNÜL!
2012-08-23 : PİS ADAM YOLDA
2012-05-01 : MAY GÜNÜ
2012-03-03 : VAMPYRUM
2011-08-13 : İki Koşevoy
2011-04-30 : VENDETTA?
2011-03-16 : SADƏCƏ...
2010-10-02 : ATA QATİLLƏRİ
2010-08-14 : YUXU
2010-07-17 : ALDIRMA, KÖNÜL!
2010-06-12 : VAMPYRUM
2010-05-01 : MAY GÜNÜ
2010-04-24 : MONOLOQ
2010-04-03 : SPARTAKiada
2010-02-20 : DERBİ
2009-12-19 : ÇƏTİN SÖHBƏT
2009-10-31 : İMLA QONAQLIĞI
2009-10-10 : SEZARIN QAYITMASI
SON XƏBƏRLƏR
2018-07-21
2018-07-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirirsiniz?

Evdə (20%)
İşdə (80%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qadın hirslə ərinə zəng edir:
-Hansı cəhənnəmdəsən indiyə qədər? Saat neçədir, xəbərin var?
-Əzizim, o heç vaxt unutmadığın qeyri-adi üzük olan zərgərlik dükanı var idiye. O vaxt pulum olmadı, ala bilmədim sənə. Dedim ki, eybi yox, pulum olan kimi ilk işim bu üzüyü sənə almaq olacaq. Yadındadır? Qadın yumşalır və həyəcandan titrəyən səslə:
- Hə, əzizim, əlbəttə yadımdadır. Heç xatırlamaz olarammı?
- Bax o dükanın yanındakı çayxanada uşaqlarla domino oynayıram, bir azdan gələcəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK