ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

TALE

I yazı

15759    |   2013-07-20 09:53
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yenə bulaq başında görüşdülər. Qeyrət qızın ağarmış bənizinə baxıb narahatlıqla soruşdu:
- Nə olub, gülüm, niyə belə saralmısan?
- Daha nə olacaq, səsksəkə içində nə qədər yaşamaq olar? Nə qədər paltarlı, bir gözü açıq yatmaq olar? Mən qorxuram, Qeyrət! Çox qorxuram...
- Qorxma, gülüm, mənim kimi nişanlın var - deyə, zarafat etmək istədi. Amma zarafatın heç yeri deyildi. Ciddiləşərək davam etdi:
- Atan bu boyda kəndin tanınmış adamı, qardaşların mərdlikdə ad çıxarmış oğullar və mən. Sənə yaraşmaz bu qorxaqlıq. Həm də qorxduğun gör kimlərdi, sarsaq dığalar.
Bu sözlərdən sonra qızın rəngi bir az özünə gəlmişdi, ancaq yenə içindəki nigarançılığı söküb ata bilmirdi. Beyninə hakim kəsilmiş qorxunu bir anlıq özündən uzaqlaşdırsa da, yenidən təkrar-təkrar eyni fikrə qayıdırdı. Və onu üzən bu qorxu göz yaşlarına çevrilərək yanaqlarından süzməyə başladı. Oğlan onu sakitləşdirmək üçün yanaqlarını ovcunun içinə alaraq, baş barmaqları ilə gözlərini silərək üzünə baxdı və əminliklə dedi:
- Bax, gülüm, toyumuza bircə ay qalıb. Həmişə yanında olacam, səni qoruyacam, bu axmaq fikirləri də başından çıxaracam, görərsən.
...Kənd cavanlarının əksəriyyətinin gözü onda idi. Nigarın gözü isə Qeyrətdən başqa kimsəni görməzdi. Tezliklə nişanlandılar. Mart ayının 25 toyları olacaqdı. Amma Nigarın nədənsə bu günə çatacaqlarına heç ümidi yox idi...
Axşam kəndin ətrafından tək-tək güllə səsi eşidilməyə başladı. Hər gecə olduğu kimi, bu gecə də kişilər kəndin girəcəyindəki postda toplanmışdılar. Atılan güllələri növbəti erməni ektremizmi hesab etsələr də, heç kim gedib yatmırdı. Çünki "İtlə dost ol, çomağını əlindən qoyma" misalı alnına yazılmış azğın düşməndən nə desən gözləmək olardı.
Get-gedə güclənən atəş səsləri yaxınlaşmaqda idi. Qadınlar qorxu içində gözlərini kəndin kənarındakı posta dikmişdilər. Həmişəkindən fərqli olan bu atışma onlara rahatlıq vermirdi. Yatmış uşaqlarını oyadıb əlinə keçənlərdən geyindirmiş, qızıl əşyalarını düyünçəyə büküb sinələrində, corablarında gizlətmişdilər. Hər evdə hökm sürən bu təlaş get-gedə artmaqda idi.
Kişilər isə dönmək bilmirdilər. Düşmənin yalnız, gözlədikləri istiqamətdən hücum edəcəyini zənn edən kənd igidlərindən ibarət özünümüdafiə dəstəsi postu möhkəm qoruyurdu. Kəndin hər tərəfdən mühasirəyə alındığını, bu dəhşətli top, qrad, pulemyot atəşinin dörd bir yandan başladığını sonradan fərq etdilər.
Evlər alışıb yanırdı, aləm bir-birinə qarışmışdı. Kinli düşmən qoca, xəstə, qadın, uşaq bilmədən qarşısına çıxan hər kəsi güllələyirdi. Düşmənin nifrəti o qədər güclü idi ki, yalnız öldürməklə kifayətlənmir, qurbanının qulağını, burnunu, əl-ayağını kəsməkdən, hətta diri-diri başını kəsməkdən də həzz alırdı.
Könüllü dəstənin üzvləri arasında pərakəndəlik yarandı. Hər kəs evindən, ailəsindən xəbər tutmaq üçün kəndə üz tutdu.
Kənd kənardan böyük bir tonqalı xatırladırdı. İnsanların çığırtısı, heyvanların mələşməsi, bu qarışıqlıqda əzizlərini itirənlərin bir-birini haraylaması tükürpədici bir mənzərə yaratmışdı. Ana baladan, qardaş bacıdan, ər arvaddan ayrı düşərək, hər kəs əzizini, öz canını bu vəhşilərdən qurtarmağa çalışırdı. Bu qəddarlığa sanki bir az təbiət kömək etmiş oldu. Bayırda dondurucu şaxta var idi. Ayaqqabısını geyinməyə macal tapmayanlar ayaqyalın qarın üstü ilə qaçmağa məcbur idi. Qocasını, xəstəsini qoyub qaçmaq istəməyən oğul, körpəsindən ayrıla bilməyən ana, bacısını tapmamış kəndi tərk etmək istəməyən yeniyetmə, sevgilisindən xəbər tutmaq istəyən ərgən - hər kəs kəndarası yollarda dəli kimi o yan-bu yana qaçmaqda idi.
Qeyrət anasını və bacısını əsgərlərlə təhlükəsiz zonaya göndərib, yenidən kəndə qayıtdı. Təlaşla Nigargilin qapısına tərəf qaçdı. Ev bomboş idi... evdəki əşyalar alt-üst olmuşdu, döşəmədə qan izləri vardı. Gözləri qeyri-ixtiyari dibçəkdəki gülə sataşdı. İkisinin sevərək əkdiyi bu dibçək güllədən iki yerə bölünmüşdü. Dibçəyin pəncərəyə düşmüş gülünün budağında Nigarın nişan üzüyünü görəndə gözləri qaraldı, başı fırlandı, nə edəcəyini bilmədən əlaczıslıqdan dəli kimi bağırmağa başladı...

Fəridə RƏHİMLİ
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-01-20 : KİTAB OXUYAQ
2018-01-12 : ƏLÇATMAZ ARZU
2017-12-22 : TƏMİZ ADAM
2017-12-08 : SÖZ
2017-12-02 : AĞ XALATLI BƏLA
2017-09-23 : AYRILIQLAR
2017-08-31 : ŞAYİƏBAZLIQ
2017-08-11 : ANAMIN QOXUSU...
2017-06-30 : ŞƏHİDİM
2017-06-02 : ANAMIN QOXUSU...
2017-05-26 : NƏ VAXT QOCALDIM
2017-04-07 : QEYRƏT
2017-02-10 : QƏNAƏT
2017-02-03 : Əl vurmayın...
2017-01-27 : ÜMİD ÖLƏNDƏ
2016-12-23 : SƏBR
2016-12-17 : DEPRESSİYA
2016-12-10 : Sindrom
2016-11-05 : SON BAHAR
2016-10-22 : İNANCIM
2016-08-20 : SƏRHƏD
2016-07-30 : NƏFS...
2016-06-11 : KİŞİ SÖZÜ
2016-02-20 : YALTAQ
2016-02-06 : ÜMİD QAPISI
2016-01-30 : ÇƏTİN XİDMƏT
2016-01-16 : ACLIQ
2015-11-28 : AD QOYANIN...
2015-11-14 : ÜMİD KÖRPÜSÜ
2015-10-17 : YAĞIŞ YAĞIR...
2015-09-12 : DOST
2015-08-29 : LOĞMANLARIMIZ
2015-07-11 : İMAN BAYRAMI
2015-06-03 : İT ÖMRÜ
2015-05-02 : HACI ... LEYLƏK
2015-03-20 : YAŞAM SEVGİSİ
2015-02-21 : BÖHTAN
2015-01-17 : ÇÖPÇÜ
2014-12-27 : HƏMRƏY OLUN
2014-12-20 : SON İSTƏK
2014-12-13 : XƏZİNƏ
2014-11-08 : YÜK
2014-10-11 : HARAM SÜFRƏ
2014-09-20 : NOOLDU BİZƏ?..
2014-09-13 : UDUŞ
2014-09-06 : İSLAHAT
2014-08-30 : YAŞAM SEVGİSİ
2014-08-23 : YUXU
2014-07-26 : Əzrayıl andı
2014-07-19 : DİLƏNÇİ
2014-07-05 : DÖN
2014-06-14 : ÖZGƏ DƏRDİ
2014-06-07 : TUTİYƏ
2014-04-26 : MƏNƏMLİK
2014-04-05 : EVDAR KİŞİLƏR
2014-01-18 : ACI XATİRƏLƏR
2013-12-21 : QƏLPƏ
2013-12-07 : YAŞAMAQ ƏZMİ
2013-11-23 : GETMƏ...
2013-11-16 : ARXALI...
2013-11-09 : GÜNLƏR...
2013-10-26 : SARI GƏLİN
2013-10-19 : DƏLİ
2013-10-05 : FÜZULİ NAĞILI
2013-09-28 : VAXT OĞRUSU
2013-09-07 : ÖZÜNÜ TANI
2013-08-17 : ÇÖRƏK OĞRUSU
2013-08-03 : ZƏKAT
2013-07-27 : TALE
2013-07-20 : TALE
2013-06-15 : YAD AĞLAR...
2013-05-25 : DƏVƏ DÖZÜMÜ
2013-05-11 : ŞUŞANIN HİMNİ
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (76.47%)
Yox (23.53%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Mollaya xəbər verirlər ki, qayınanasını su aparıb. Molla gəlib girir çaya, başlayır su yuxarı axtara-axtara getməyə. Görənlər soruşurlar ki:
- Ay Molla, bu necə axtarmaqdı? Cənazə su axan tərəfə gedər, ya yuxarı dırmaşar?
Molla deyir:
- Siz onu tanımırsınız. O, elə bir tərs adam idi ki, hökmən yuxarı gedib. Sizin işiniz olmasın, mən bu saat onu tapacağam.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK