viagra sipariş viagra satış palo santo viagra fiyatları viagra fiyatı time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri izmir escort live bet Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | BU DÜNYADAN ORXAN GETDİ… Adalet.az | BU DÜNYADAN ORXAN GETDİ… Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

BU DÜNYADAN ORXAN GETDİ…

VAQİF YUSİFLİ

4338    |   2019-06-07 17:36
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Onu yaxşı tanıyırdım. Çünki atası Adil Cəmil dostumdur, onun həyat yolu və yaradıcılığı barədə kitab da yazmışam («Adil Cəmilin sənət yolu». «Elm və təhsil», 2014).Oğlu Orxanın şeir yazdığını, mənə 2013-cü ildə öz dəst-xətti ilə yazıb bağışladığı «Ünvanlı sətirlər» şeirlər kitabına qədər beş şeirlər kitabı çap etdirdiyindən də xəbərim var idi. Bir gün Adil Cəmilə sual verdim ki, sən Orxanı şair kimi qəbul edirsənmi? Dedi ki, ali məktəb bitirib, işləyir və şeir yazmağının heç bir qorxusu yoxdur, hər halda ürəyinin səsinə qulaq asır.Qoy yazsın, Adil Cəmil olmasa da, Orxan Cəmil olar, özünü təsdiq edər. Əlbəttə, Orxan Cəmilin haçansa yaradıcılıqda Adil Cəmil olacağı məni düşündürmürdü, onsuz da bu şeir aləmində hərə öz sözünü deyir. Amma Orxanın «Ünvanlı sətirlər»ini oxuyandan sonra tam əmin oldum ki, bəlkə də öz yaşıdları arasında bu qədər səmimi, ürəyi açıq ikinci bir şair tapmaq çətindir.Kitabdakı bütün şeirlər ayrı-ayrı insanlara həsr olunub və o səmimiyyət şirinliyi hər bir şeirin bəzəyi idi. O şeirlər barədə sözümü deyəcəyəm. Amma günlərin bir günü dünyanın ən xoşbəxt adamlarından (hətta şairlərindən) biri hesab etdiyim Adil Cəmil Xoşqədəm Hidayətqızının «Səni axtarıram» verilişində çox kədərli, tutqun bir görünüşdə əyləşmişdi. Və orda Adil Cəmil nikbinliyinə yaraşmayan bir tərzdə söylədi ki, oğlu Orxan ağır xəstədir, səhv eləmirəmsə, qara ciyəri zədələnib, implant yolu ilə kimsə (qohum-qardaş daha münasib) kömək etməlidir. Doğrusu, bu xəbərdən mən də bərk həyəcanlandım, mənim oğlum Vidadi də üç-dörd dəfə ağır əməliyyatdan keçib, mən özüm altı dəfə əməliyyat olunmuşam və ağır xəstəliklərin cəngində qovrulmuşuq. Və bu illər ərzində həmişə fikirləşmişəm ki, Adil Cəmilin oğlu bu ağır xəstəlikdən xilas olacaqmı? Doğrusu, Adillə neçə dəfə onun işlədiyi «Ədəbiyyat qəzeti»ndə və «Natəvan» klubundakı tədbirlərdə rastlaşmışam, hiss edirdim ki, Adil Cəmil sanki ağır bir sınaq qarşısındadır. Mən bu halı özüm də keçirmişəm, həmişə oğlum üçün veriləcək sualdan qorxmuşam, çəkinmişəm.Və Orxanın ölüm xəbərini də elə Xoşqədəm Hidayətqızının verilişində eşitdim.

Orxanın «Ünvanlı sətirlər» kitabının üz qabığında bu dünyanın sanki ən xoşbəxt bir adamının gülərüzlü şəkli həkk olunub.O şəkil həmişə öz görkəmində qalacaq, Orxan o şəkildə həmişə bizə baxıb güləcək. Amma sən demə, gülüşün də ölümü olurmuş. Orxan o gülüşü həmişəlik özüynən apardı. Mən oğulları dünyadan vaxtsız köçən ataların əzablarını hiss etmişəm. Hüseyn Arif illər boyu bu ağrının əzablarını yaşadı, bir «ArifnaməY meydana gəldi. Xəlil Rza Ulutürkün Təbriz ağrısı onun kədərli gözlərində yuva salmışdı, şair özünü nə qədər qürurlu,nikbin tutsa belə, o ağrı gözlərin və ürəyinin dərinliyində idi. Qaçay Köçərlinin oğlu Elcan da döyüşlərdə həlak oldu, o ağrını Qaçay müəllim neçə il həyatında yaşadı, o ağrıdan xilas olmaq üçün hətta öz kəndinə köçdü, sonra özü bu dünyadan köçdü. Ataların əzabları daha ağır olur və mən bu saat dostum Adil Cəmilin nələr çəkdiyini dərindən hiss edirəm. 34 yaşında oğul itirmək (bu, Rafiq Səməndərin də başına gəlib, gözəl aktyor və rejissor Elxan Qasımovun da oğlu Samiri itirəndə o kədəri mən də öz içimdən keçirmişəm. Seyid Əzim Şirvaninin bir qəzəlindən bu misranı xatırlayıram: «Dünyaya gəlmək getmək üçündürp, bu nə qəmdir?». Amma vaxtsız, qəfil ölümlərəmi aiddir bu misra?

«Ünvanlı sətirlər» kitabındakı ilk şeiri Orxan özanasına həsr edib:

Sən mənim qəlbimin şah damarısan,
Axır ürəyindən al qanın, ana.
Ömrümü ömrünə calasan sənin,
Yenə yerin verməz bir anın, ana.

Anası Elza xanımın ad gününə həsr etdiyi bu şeir indi səslənərsə, o ananın hönkürtüsünü eşitmək nə qədər ağırdır.

Orxan anasına bağlı olduğu qədər də, atası Adil Cəmilin vurğunuydu.
Vətənimin təəssüğkeşi
Düz baxışı, düz yerişi
Adil Cəmil.

Vətənimin şair oğlu, Adil oğlu,
Sənətimin püxtələşmiş qadir oğlu
Adil Cəmil.

Xariqələr yaratmısan öz səsinlə
Şeirlərə ruh vermisən nəfəsinlə
Adil Cəmil.

Bu, Adil Cəmilə həsr olunan şeirlər varsa, onların ən təmizidir, çünki oğulların öz atalarını tanıdığı qədər bir kimsə tanımaz,-deyirəm. «Vətənimin düz baxışı, düz yerişi Adil Cəmil»-doğrudan da, mən də Adil Cəmili elə onun oğlunun tanıdığı qədər tanıyıram. Orxanın «Ünvanlı sətirlər»ində «Xəyalə bacıma», «Xumar bacıma», bacısı qızı Fidana həsr etdiyi şeirlərdəki səmimiyyət o qədər şirindi ki, dadından doya bilmirsən. Və bu şeirlərdə Orxanın böyük ürəyinin döyüntülərini hiss edirsən, onun bir ailə çevrəsindəki bacı-qardaq sevgiləri də gözəldir. Təkcə bacı-qardaşlarınamı? Mən bilmirəm, Orxanın Məryəm nənəsi sağdı ya sağ deyil, amma 2012-ci ildə Məryəm nənəsinə həsr elədiyi şeir ululuğa hörmətin təzahürüdür. Orxan bu şeirdə heç bir Amerika kəşf eləmir, sadəcə, Məryəm nənəsinin canlı portretini yaradır:

Ağızı dualı, qəlbi diləkli,
Süfrəni görmüşük duzlu, çörəkli,
Əzəldən olmusan kövrək ürəkli,
Ömrün uzun olsun, a Məryəm nənəm.

Başqa bir nənəsi də varmış: «Maral nənəm». Və bu şeirdə onun Maral nənəsi qüssəlidir, kədərlidir, çünki Adil Cəmil, Məryəm nənə, Orxanın özü Kəlbəcər ağrısını ürəklərində əsil Vətən ağrısı kimi yaşadırlar.

Yaşın səksən üçdür, qoy yüzə çatsın,
Qara gecələrin gündüzə çatsın,
İşıqlı günlərə yol kəsə çatsın,
Kədərli, qüssəli, ay Maral nənəm.

Hələ Savalan babasına həsr elədimyi şeiri demirəm. «Dağın dağlar dağıdır, Mənim Savalan babam». «Dağın dağlar dağıdır»-elə bu misraya görə Orxanın şeirlərində obrazlılığın, sözü ehya etməyinin gücünü görürəm.Orxanın hansı müəllimisə vəfat edib və Orxan onun ölümündən təəssüflənib: «Haqqın dərgahına köç edən günü, Orxanın çiynində getdin, müəllim». Və bu şeirlər adi ithaf şeirləri deyil, həm də Orxanın necə həssas bir cavan olduğundan söz açır.
Orxan əsl vətənpərvər idi, Adil Cəmin ocağında böyüyən bir cavan oğlan məhz Vətənini, elini sevməliydi.

Mənim yurdum Kəlbəcər, Kəlbəcər,
Cığırın üstündən bir atlı keçər,
Hanı qoç Koroğlu, ismətli Həcər?!
Dəlidağdan əsən külək,
O yerlərə nə vaxt dönək?

Amma Orxanın özü yox, ruhu dönəcək Kəlbəcərə.

Mən bu yazını Orxan Adiloğlu Cəmilin gülərüzlü şəklinə kədərlə baxıb yazdım. Adil Cəmilə başsağlığı verirəm. O, gözəl bir oğul böyütdü. O oğulun rühü qarşısında mən də baş əyirəm! Adil Cəmil, əziz dostum, sənin itkimmn hamımızın itkisidir.Başqını dik tut!








İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2019-06-27 : Səmimi şeirlər
2019-01-20 : 20 YANVAR: 29 İL
2018-11-03 : Çiçək sevgisi
2018-10-17 : HALALLIQ
2018-05-18 : ƏDƏBİ HƏYAT
2018-04-28 : ƏDƏBİ HƏYAT
2018-01-19 : ƏDƏBİ HƏYAT
2016-09-30 : AFƏT VİLƏŞSOY
2016-07-02 : ƏDƏBİ HƏYAT
2016-06-25 : QƏRİB HEY!..
2016-05-14 : ƏDƏBİ HƏYAT
2015-11-14 : ƏDƏBİ HƏYAT
2015-10-03 : ELM FƏDAİSİ
2015-09-05 : USTAD
2015-06-26 : O MƏSTAN Kİ...
2015-06-03 : "ŞEİR VAXTI"
2015-04-15 : "TƏNHA LALƏ"
2015-04-14 : NOVATOR ŞAİR
2015-04-11 : "QISA QAPANMA"
2015-04-04 : USTAD ŞAİR
2015-03-20 : ƏDƏBİ HƏYAT
2015-03-14 : BU, DİLSUZDUR...
2015-03-13 : ALTI ON- ON ALTI
2015-02-28 : ƏDƏBİ HƏYAT
2015-02-18 : Vahid dünyası
2015-01-20 : 20 YANVAR: 25 İL
2014-12-30 : ŞAİR ÖMRÜ
2014-12-27 : ƏDƏBİ HƏYAT
2014-12-10 : TƏZADLI BOYALAR
2014-12-06 : TOFİQ BAYRAM
2014-11-08 : ƏDƏBİ HƏYAT
2014-10-18 : SABİR AZƏRİ
2014-10-11 : ƏDƏBİ HƏYAT
2014-09-06 : ƏDƏBİ HƏYAT
2014-08-30 : ƏDƏBİ HƏYAT
2014-08-16 : QƏZƏL YAŞAYIR
2014-08-09 : LİRİKA - 2013
2014-07-26 : LİRİKA - 2013
2014-07-19 : LİRİKA - 2013
2014-06-07 : VƏTƏN HARAYI
2014-05-17 : İŞIĞA DOĞRU
2014-03-29 : TƏMSİL USTASI
2013-12-14 : UCALIQ YOLUNDA
2013-12-03 : NAKAM ŞAİRLƏR
2013-11-16 : VAQİF HÜSEYNOV
2013-11-09 : İLTİFAT SALEH
2013-10-19 : ELMAN HƏBİB
2013-10-12 : SAKİT İLKİN
2013-10-05 : MƏMMƏD KAZIM
2013-09-07 : ŞƏKƏR ASLAN
2013-08-24 : SAQİF QARATORPAQ
2013-06-15 : HƏZİN XƏYAL
2013-04-13 : MİLANDA ÖLÜM
2012-12-15 : MODERNİST ŞAİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-08-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa “Linfild” ?

"Qarabağ" (75%)
“Linfild” (25%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vəli Xramçaylı ilə Akif Əhmədgil (gül kimi Akif Əhməd idi, bu «gil»i hardan gətirib Əhmədə yapışdırdı bilmirəm. Heç ondan sonra da normal bir şer yazmayıb, yazıbsa gətirsin çap edim) bostan oğurluğuna gedirlər. Baxırlar ki, bostanın ortasında bir adam durub. Akif deyir ki, Vəli, gözləyək, adam getsin.

Vəli:

- Ə, adam deyil, müqəvvadı.

- Ə, bir az vurmuşuq, gözünə müqəvva kimi görünür, adamdı.

Vəli:

- Ə, sən sərxoşsan ey, görmürsən müqəvvadı, adam olsa əlində telefon olardı.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK