Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SÖZ HAQQINDA ŞEİR Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SÖZ HAQQINDA ŞEİR Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: SÖZ HAQQINDA ŞEİR

11900    |   2018-10-24 10:00
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

"Həyatımın ifadəsi olan şeirlər" barədə ikinci yazı

Bir gerçəklik var. Onu hamı bilir və hamının bildiyi gerçəkliyi təkrar etmək hardasa bəlkə də artıqdı. Amma gerçəkliyi nə qədər özünə yaxın buraxsan, özününküləşdirsən və özün də ondan çıxış etsən, o, daha uzunömürlü olar, daha qayim-qədim bir missiyanın daşıyıcısına çevrilər. Bax, bu mənada hər kəsin bildiyi həqiqət bundan ibarətdir ki, şeir özü də sözdü. Yəni sözlərin, fikirlərin toplusudur, ifadəsidir şeir. Amma hər sözün şeir olması və hər şeirin də sözdən yaranması bütünlüklə mümkün olası bir reallıq deyil. Yəni söz onda şeirə çevrilir ki, onu yazan qələm düşündürməyi bacaran, düşündüklərini ifadə etməyə cəsarəti və qüdrəti çatan barmaqlar arasında olur. Onda qələm sözün həm quluna çevrilir, həm də onu vərəqlərə köçürənə. Deməli, sözün şeir olması üçün mütləq onun mayasına, nüvəsinə, hüceyrələrinə nüfuz etməyi bacarmalısan. Onların düzümünü, sırasını görməlisən. Elə ordan da yavaş-yavaş sözə qoşulub şeirə gəlməlisən. Hətta özün də hardasa şeirləşməlisən (bunu şairləşməlisən, yazıçılaşmalısan kimi də ifadə etmək olar - Ə.M). Bax, bu dediklərimin hardasa sözlə oynamaq, sözlə əylənmək istəklərinə heç bir dəxli yoxdur. Çünki söz özü Allahın səsləndirdiyi ilk səsdi və o səs də "OL" formasında yer üzünə gəlibdi. Biz də olmuşuq, söz də olub, dünya da olub və beləcə, biz sözün, söz də bizim doğmamıza çevrilib. Axı söz hardasa həm də ünsiyyət deməkdi. Ona görə də:

Sökülən çuvalda dənik -
Səpilərik düzə-dağa.
Tanrı göyərdər təzədən,
Dən gözlər dəyirman, ağa.

Bəxt yazısın yazan varmış,
Çox istəyən azdan olmuş,
Ömür almasız nağılmış,
Gəlmişik qulaq asmağa.

Mən kiməm, kimim var burda?
Gəldim nəyi axtarmağa?
Dünya yol üstə güzgüymüş,
Gəldim özümə baxmağa.

... İçimdə söz, sözdə mənəm,
"OL", oldan əvvəlki sözdənəm,
Söz ölməsə mən ölmərəm,
Gəldim sözlə sağ qalmağa.

Bu, bir parçasını diqqətinizə çatdırdığım şeirin sözdən ibarət olduğunu özünüz artıq gördünüz. Amma əgər fikir verdinizsə, Tanrının "OL"uyla gələn insan gəlib yer üzündə sözü görür. "OL"dan əvvəlki olla qarşılaşır. Yəni insanı söz qarşılayır. Bu təmas dünyaya şeiri, bütövlükdə yazını gətirir. Çünki "OL"lar birləşib şeirləşir. Və insan Adəmin də, Həvvanın da sevgisinin kökündə sözün, yəni EŞQ, MƏHƏBBƏT, SEVGİ kimi ifadə olunan sözün dayandığını görür. Bunu niyə qəbul etməyək ki? Deməli, bir parçasını oxuduğumuz şeirin müəllifi də dünyanın sözün üzərində dayandığına, insanlığın sözə borclu olduğuna bu cür işarə vurur. Hələ üstəlik onu da vurğulayır ki:

Yer üzü bomboş idi.
Mənim qəlbim kimi...
Tanrı "OL" dedi.
Sən qarşıma çıxdın...
Mən sən "OL"dum,
Sonra
meşələr,
dağlar,
dənizlər,
hər şeylər "OL"du,
Beləcə
dünya yarandı...

Gördünüzmü, mənim sizə üz tutub söylədiyimi sözü şeirə çevirən özü də etiraf etdi. Deməli, sözün şeirə çevrilmə ehtimalı, həm də haqqı kifayət qədərdir. Burada da yük, yəni ağırlıq mərkəzi sözlə yeni bir dünya quranların üzərinə düşür. Təbii ki, bunlar da şairlər, yazıçılardı. Ona görə də:

Şeirlərində hər zaman
sözün ağrısından keçərlər,
söyləməyə
həqiqətin acısını
seçərlər şairlər...
Tanrı aşiqi,
eşq dəlisi olduğundan
son vaxt sevməzlər...
Dostu çox, sirdaşı az,
bostanı daşlı,
könlünün gözü yaşlı olar
şairin...

Zənnimcə, bu şeirdəki təkcə ovqatı yox, rəsmi göz önünə gətirmək özü hər kəs üçün bir panorama aça bilər. Elə bir panorama ki, orda şairləri közərən ocaq kimi görmək mümkün olar. O ocağa əl uzadan, üz tutan çox... o ocaqda isinən çox, amma o ocaq yana-yana külə yox, sözə çevrilir! Məncə, şairlər haqqında bundan ifadəli, bundan məzmunlu nəsə demək mümkün deyil. Və bir də onu vurğulamaq lazımdır ki:

Eheyy, gedənlər, qalanlar,
ölümə tələsənlər,
ölümü yubadanlar,
mən ölümdən iyrəndim,
yaşamaqdan bezdim,
Mən insanlıq adına,
şair urvatına görə
əl boyda daş olmaq istədim.

Sizə qəribə gələcək. Çünki yanıb sözə çevrilən şairin daş olmaq istəyi hardan çıxdı? Burda dərhal böyük Məmməd Arazı xatırlayırsan: "Vətən daşı olmayandan, olmaz ölkə vətəndaşı". Bax, təqdim etdiyim şeirin müəllifi də vurğulayır ki, sözün, ədəbiyyatın daşı, kərpici olmaq lazımdı ki, o ədəbiyyat, o söz yaşasın inkişaf etsin. Təkcə yana-yana söz olmaq yox, həm də onun daşı olub hörgüsünü söz boyda ucaltmaq lazımdı.
Söylədiyim fikrin ardınca sözə başqa bir tərəfdən yanaşanda, onda müəllifin mənimlə həmfikir olduğuna siz də şahid olacaqsınız. Görəcəksiniz ki, sözün daşı olmaq istəyən tam əminliklə vurğulayır ki, mənli-mənsiz, bizli-bizsiz dünya nə qədər durursa, Tanrının söylədiyi "OL"dan başlayan söz yolu davam edəcək. Yəni şeir də yazılacaqdır. Bu da sözün daşlarının hesabına doğulan şeirlər olacaq. Və biz, bizdən sonra da sizlər o şeirlərin oxucusu kimi mənəvi rahatlıq tapanda sözün daşına çevrilənlər də mövqe tutduqları hörgülərdən bizə, sizə tərəf bir məmnunluqla baxacaqlar. Çünki sizin rahatlığınız onları da yaşadacaq. Axı:

İçimdə ünvanı bilinməyən həsrət,
dilimin ucunda
dərdimi çatdırmağa aciz söz...
Sözün içində
ümidin qoruduğu köz...
Qələm, maşa,
hey qurdalayır içimin közünü.
Yana-yana
dözərək yaşayır ürək,
yeni söz doğulacaq deyə.
Nə gecə bitir, nə şeir dünyaya gəlir.
İçimdə həsrətin odladığı
köz-köz yanıq yeri...
Göynədir məni.
Gecəmi,
axtardığım sözə yetmək məsafəmi
uzun eləmə, İlahi!
Sabahacan, sabahacan
söz yanğısından ölməyə
möhlət səndən,
mədət səndən, İlahi!

Hər kəs Tanrıdan bir dilək diləyir. Və o diləyin Tanrı tərəfindən gerçəkləşəcəyinə içində ümid bəsləyir. Amma şair Tanrıdan ona daha çox yanmağı, daha çox alovlanmağı və bu yanğıyla da ətrafındakıları isitməyi, ümumiyyətlə, dünyanı təzə sözlə, təzə şeirlə baş-başa qoymaq istəyir. Onların görüşü üçün möhlət istəyir. Çünki o möhlətdən söz keçib gələcək, şeir keçib gələcək. Daha doğrusu, doğulacaqdı. Deməli, dünyada şeirin də, sözün də yolu var. O yol şairin ürəyindən, yəni yanan ocaqdan başlayıb oxuculara qədər uzanıb gedir. Məlumdur ki, yol o vaxt yaşayır ki, onun üstündən gediş-gəliş, hərəkət olur. Həmin yolun bir adı da, bir təşəbbüsçüsü də olur - yəni cığır açanı, iz salanı. Bax, bu mənada sözün də yolu ürəkdən başlasa da, o ürəyin sahibi var. Deməli, ədəbiyyatda nə qədər cərəyanlar olmasından asılı olmayaraq, bütün qələm adamlarının hər birinin iynə boyunda da olsa öz yolu var. O yollar sonra birləşə bilər, sonra yolların qarışığından ümumi bir yol yarana bilər... Onlar tamam fərqli məsələlərdir. Amma birləşmək üçün, qovuşmaq üçün hər kəsin ən azı öz qələmi boyda yolu olmalıdır. Bax, bu mənada söz cücərdiyi, qorlandığı yerdə artıq o ocağın, o münbit şəraitin sahibinə aid qələm boyda görünməyə başlayır. Təbii ki, davamı gəldikcə o yol, o boy uzanır və beləcə, söz yolu yaranır:

Yerdənmi, göydənmi gəlir söz yolu,
Şam eylər yoluna sağ əl sol əli.
Gedərəm çiynimdə bir cüt göyərçin,
Duraram min rəngli dumanlı yolda:
Xeyirli hansıdı, hansını seçim?

Sözün qırx qapısın açıb görərəm,
Dözümüm saçımdan asılıb göyə.
Canım söz içində sehrli quşdur,
Bir igid gələcək xilas etməyə.

Açılar ömrümün köz karxanası,
Sökülər dərd yükü, söz barxanası,
Allahla aramda körpü olası
Sətir böyüdürəm ona yeriməyə.

Tanrı yolçusuyam bəxtim söz yükü,
Mənalar canımı yonar, cilalar.
Bəzən axtardığım qalar o yana,
Kiminsə itiyi qarşıma çıxar.

Daşın da, sözün də yaddaşı varmış,
Ocağın, közün də yaddaşı varmış,
Tanrının, insanın söz yaddaşıymız
Mən də sözdən, sirdən, daşdan göyərdim.

Bu şeirdən öncəki fikrimdə hər söz sahibinin bir iynə boyu yolu olduğunu dilə gətirmişdim. Bax, elə bu şeirdə də dolayısıyla mənim fikirlərim öz təsdiqini tapır. Hər bir şair, hər bir yazar öz sözüylə, öz misrasıyla, öz sətiriylə yolunu uzadır və "OL" deyənə doğru yol gedir. Ona bu haqqı SÖZ verir. Özü də hər kəsin öz sözü. Mən fikrimə istinad kimi məhz SÖZü ona görə vurğulayıram ki, şeirlərini, daha doğrusu, şeirlərindəki alt qatı öz düşüncəm ölçüsündə açmaq, görmək istədiyim Sona Vəliyeva da "SÖZÜM" deyir. Və buradan da məlum olur ki, söz əslində həm də öz sahibinin təkcə düşüncəsi, təkcə duyğuları, təkcə dünyaya baxışı deyil. O həm də öz sahibinin hakim olduğu dünyadı... O həm də öz sahibinin malı, mülküdü. Və ona görə də hər kəsin sözü özünün ifadəçisi, özünün təqdimatçısıdı. Elə bu yerdəcə:

Qoymaz bir kimsədən minnət götürəm,
Ölüm xəbərimi söz yetirəcək.
Oğuldan, uşaqdan, dostlardan qabaq,
Mənim cənazəmə sözün girəcək.

Zəif misralarım yarımçıq şeirim,
Südəmər körpətək durmaz, ağlayar.
Dərd-sərdən balamın səsi batanda,
Sözüm qızım olar, mənə oxşayar.

Deyər "yad ağlayar, yalan ağlayar",
Oxşayar doğmadan doğma tək məni.
Qəlbimin əkizi vəfalı sözüm,
Ölümü öldürüb yaşadar məni.

...Qalacaq ruhumun yükü sözümdə,
O, məndən doymadı, doymadım ondan.
Mən "OL"la gəlmişdim, "OL"la gedirəm,
Yaşamaq ümidim başlayar sondan.

Bəli, hər kəsin sözü onun özünün təkcə şəxsiyyət vəsiqəsi deyil, həm də özündən sonra onun bu dünyada görünəcək, duyulacaq, aranıb-axtarılacaq nişanəsidir. O, mükəmməl bir abidə də ola bilər! O, sözlərin cərgəsində öndə dayanan bir boy göstəricisi də ola bilər. Fərqi yoxdur, o, söz olaraq qalacaqdır, yaşayacaqdır. Boyu bir iynə, bir qələm, bir insan ömrü boyda və yaxud da artıq, ya da az olmasına baxmayaraq. Ona görə ki, ona "OL" deyiblər.




YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-18
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK