ANA SƏHİFƏ / ƏDƏBİYYAT

Elə bil, qəlbini görürəm sənin...

3035    |   2017-11-08 00:38
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır


Yəhya
Paşazadə
Tikan

Bu yerlər, elə bil, tikan bitirir,
Nə yaman çoxalıb, artır bu tikan...
Sənin əllərinə deyil, ay oğul,
Mənim ürəyimə batır bu tikan.

Qalmışam dərdlərin dənizlərində,
Xəyalım qırılmış sükan kimidir.
Tənəli baxış da, acı bir söz də
Hər an mənim üçün tikan kimidir...

Heç kəs ayranına turş deməz, atam,
Yaxşını, yamanı vaxt özü seçir.
Həyatda tək elə qanqalın deyil,
Güllərin ömrü də tikandan keçir.

Titrəyir, deyəsən, dövran yenə də,
Duyuram zamanın təkanlarını.
Elə dincələrəm, çıxara bilsən,
Qəlbimdən sözlərin tikanlarını.
Boğulur beşiyində

Əcəl vaxtsız-vədəsiz,
Hər addımda can alar.
Bu torpaqda, elə bil,
Ölüm doğur analar...

Göz yaşıyla yuyulan,
Küçələr qan qoxuyur.
Fəlakətin kabusu,
Hər an meydan oxuyur.
Döngəsi xəyanətdən,
Yolu ölümdən keçir.
Bağdadın ağrıları

Dərdli könlümdən keçir...

Ruhu fəryad eləyir,
Haqq itir nə zaman ki...
Diksinir məzarından
Babam Füzuli, sanki...

Babillilər əsirdir,
Evində, eşiyində.
Qədim bir mədəniyyət
Boğulur beşiyində...

Əcəl vaxtsız-vədəsiz
Hər addımda can alar.
Bu torpaqda ,elə bil,
Ölüm doğur analar.

Gərək elə unudum...

Gərək unudum səni,
Çeşid-çeşid,növbənöv,
Döngə-döngə,evbəev.
Küçə-küçə unudum...
Cığır-cığır, yolbayol,
Dalan-dalan unudum...
Verdiyin vədələri
Sanıb yalan unudum.
Kəlmə-kəlmə,sözbəsöz
Dayansaq da üzbəüz,
Tamam unudum səni.
Tez yadımdan çıxarım,
Hərf-hərf,səsbəsəs
Öz adımdan çıxarım.
Yaddaşımdan biryolluq
Silim qoşa izləri.
Ayrılıqdan,həsrətdən,
Nigaran məhəbbətdən
Qəlbimi təmizləyim...
Səni elə unudum,
Elə unudum ki,mən,
Bir daha bu həyatda
Adımı tutmayasan.
Səni unutduğumu
Heç vaxt unutmayasan...
Tikanlı gül

Çox tez seçilirsən güllər içində,
Sən necə parlaqsan, nə canlı gülsən!..
Ətrini çəksəm də ciyərlərimə,
Toxuna bilmirəm, tikanlı gülsən.

İstərəm, bağrıma basım mən səni,
Gözləyim sinəmin qanı çıxınca.
Kollarla qarışıq sıxım köküsümə,
Saxlayım hicranın canı çıxınca...

Bir addım yaxına getmək olmayır,
Tikanla çəkilib, tamam yanların.
Təki əzizləyib oxşayım səni,
Batsın əllərimə qoy tikanların...

Elə incimişəm...

Elə incimişəm ki,
Cismim donubdur tamam,
İçindən canım çıxmaz.
Barmağımı kəssələr,
Yerindən qanım çıxmaz...
Elə incimişəm ki,
Lal olub baxışlarım,
Sözümə baxa bilmir.
Ruhum elə yıxılıb,
Bir daha qalxa bilmir.
Elə incimişəm ki,
Desəm, heç kim inciməz.
Ömrüm boyu tikanlı
Dillərdən incimişəm.
Əzab yüklü aylardan.
İllərdən incimişəm.
İncimişəm ünvansız
Əsən yeldən, küləkdən,
Gözlərimin önündə
Vaxtsız açan çiçəkdən...
Tökülən yarpaqdan da,
Quruyan bulaqdan da.
Cığırları bağlayan,
Kollardan incimişəm.
Məni yada salmayan
Yollardan incimişəm.
Həyatda hədər keçən
Gecədən, gündüzdən də,
Ləpələri sahilə,
Yalvaran dənizdən də
Elə incimişəm ki!..

Özündən razı...

Qəlblərə ayrılıq yarası salar,
Hər dəfə araya Arazı salar...
Hamını özündən narazı salar,
Özündən həmişə razı adamlar.

Yalanın üstündən tərif yayırlar,
Səhv edir, ən doğru addım sayırlar.
Burnunun ucunda addımlayırlar,
Özündən həmişə razı adamlar.

Quruda qalmaqçin yaşdan keçərlər,
Bir anda torpaqdan, daşdan keçərlər.
Başda durmaq üçün başdan keçərlər,
Özündən həmişə razı adamlar.

Qırpmazlar nahaqqa gözlərini də,
Danarlar bir anda sözlərini də.
Çox vaxt bəyənmirlər özlərini də
Özündən həmişə razı adamlar.

Dalğalar

Kükrəyib göylərə qatır dənizi,
Alıb arxasınca dartır dənizi.
Haraya gəlirsə, atır dənizi,
Bütün sərhədləri pozur dalğalar.

Ləpələr köksünü çəkir dərindən,
Damcılar dağılır pətəklərindən.
Küləklər tutduqca ətəklərdən
Fikrini yüz yerə yozur dalğalar.

Ünvanı həsrətdən heç ayrı deyil,
Tələsir sahilə, yol yarı deyil.
Bir anda, elə bil,suları deyil,
Zamanı daşdırır bu zor dalğalar...


Səni düşünürəm

Şəhərli balası, sən ay eloğlu,
İllərlə sahillər qoynunda gəzdin.
Böyüdün dənizdə, çapdın dalğanı,
Dəvə qayaların boynunda gəzdin...

Coşdu duyğuların ləpələr kimi,
Bir ümman çağladı mahiyyətində.
Döndü qağayıya düşüncələrin,
Küləklər kükrədi xasiyyətində.

Elə bil, qəlbini görürəm sənin,
Hər dəfə dənizi təmiz görəndə.
Enirəm xatirə sahillərinə,
Səni düşünürəm dəniz görəndə...


Adam kölgəsi

Gəzib dolaşırsan nə vaxtdan bəri,
Sükuttək nə səsin, nə səmirin var.
Kim verib bu qədər ixtiyar sənə,
Nə bir sərəncəmın, nə əmirin var.
Nəyin kölgəsisən, bilmirəm nəyin,
Adi bir kolunmu, bir ağacınmı?
Yoxsa ki, bir parça daşın, kəsəyin,
Xallı göbələyin, balığın, bəlkə,
Dönüb kölgəsinə varlığın bəlkə..?
İtir cığırlrada hər addım, ləpir,
Döyünmür, elə bil, qəlbin, nəbzin də.
Xəzəl xışıldayır, sankı, izində...
Xəyalın qaranlıq içindən baxır,
Yağış da islatmır, gün də yandırmır,
Külək də aparmır, kölgəsən ,axı...
Bəxtinə hər dəfə işıq düşsə də,
Yenə sayılırsan dərdin köləsi.
Nahaqdan can atma kölgə salmağa,
Sənin kölgən olmaz, adam kölgəsi!..



İmza:
SON XƏBƏRLƏR
2017-11-23
2017-11-22


VİDEO





ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ" "Çelsi"yə qalib gələcəkmi?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Mollaya xəbər verirlər ki, qayınanasını su aparıb. Molla gəlib girir çaya, başlayır su yuxarı axtara-axtara getməyə. Görənlər soruşurlar ki:
- Ay Molla, bu necə axtarmaqdı? Cənazə su axan tərəfə gedər, ya yuxarı dırmaşar?
Molla deyir:
- Siz onu tanımırsınız. O, elə bir tərs adam idi ki, hökmən yuxarı gedib. Sizin işiniz olmasın, mən bu saat onu tapacağam.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK