ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Mən məktəbə getməkdən niyə qorxurdum?

128924    |   2017-09-15 11:31
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Atam hər yay bizi kəndə dincəlməyə yollayırdı. Məktəb vaxtı yetişmişdi. Nənəmin ətəyindən yapışıb məktəbə getmirəm deyə mızıldanırdım.

- Mən kənddə qalmaq istəyirəm. İnəklərlə, qoyunlarla dostlaşmışam, şəhərə getmək istəmirəm. Burda qalıb çoban olacam. – deyirdim.

Atam sözlərimi ciddiyə almırdı. Başa salırdı ki, oxumalısan. Gözlərimi yumub atamın illər öncəki görüntüsünü xatırlayıram. Zil qara saçları, səliqəli pencəyi, bozumtul ipək parçadan şalvarı. Parıltı dolu gözləri. Qaşları çat-çat, deyəsən mənə görə əsəbidi. Axı mən oxumaq istəmirəm, kənddə qalıb nənəmlə sonsuzadək yaşamaq istəyirəm. Doğurdan da nənəmin nəvələri arasında ən qorxağı, ən miskin uşağı mən idim. Bəlkə də buna görə nənəm ən çox məni sevirdi...

Atam inadıma baxmayaraq əlimdən tutub məni Tiflisə apardı. Atamın əllərində güc, sevgi, cəsarət vardı. Ancaq onun əlindən tutanda qorxmurdum. Qorxaq olduğuma görə də bacımla bir sinfə qoymuşdu məni. Ki arxamda dayağım olsun. Halbuki qardaşımdan da, bacımdan da yaşca böyük idim. Nə olar ki, uşaq bir az qorxaq, bir az da kədərli olanda?

Tiflisdəki azərbaycan sektorunda bacımla ilk dərs günümüz dumanlı görüntüdə yadıma düşür. Səhər tezdən anam üçümüzü də şıq geynidirb-keçindirmişdi. Qarşıda bizi uzun məktəb illəri gözləyirdi. Məktəbin qarşısı uşaqlarla, analar-atalarla dolu görünürdü. Biz gələn kimi göy tutuldu. Yağış yağmağa başladı. Səlləmə yağış məktəbin həyətindəki adamları tez-bazar siniflərə doldurdu.

Uşaqlarla tanış olduq. Utancaq olduğumdan qızların üzlərinə baxa bilmirdim. Bacımla birinci partada oturduq. Bacım zirək, ağıllı qızdı.


Tiflisdə məktəb illəri xatirəmiz cəmi 2 il müddətində qaldı. Biz məktəbdən ayrılan günü bütün sinif uşaqları, o cümlədən müəllimlərimiz belə gözyaşı tökdülər. Getməməyimiz üçün anama dil-ağız elədilər, ancaq atam işindən istefa vermişdi. Buna görə Azərbaycana qayıtmalıydıq...



İmza:Oğuz Ayvaz

YAZARIN ARXİVİ

2017-10-16 : Anamın oxşarı
2017-10-03 : Mən heç kiməm
2017-06-19 : Atama məktub
2017-01-18 : Atama məktub
2016-10-03 : Eşq romanı
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
“Bavariya”, yoxsa "Real" Madrid?

“Bavariya” (46.15%)
"Real" Madrid (53.85%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ağdamın birinci katibi (adını çəkmək istəmirəm, çox gözəl insandı, amma lətifə bir az acıdı, xətrinə dəyə bilər) Bakıdan gələn şair və alimləri götürüb aparır Abdal-Gülablıya. Deyir sizi elə bir kəndə aparacam ki, burda hamı söz ustasıdı. Özü də çox qonaqpərvər, səmimi camaatdı, gedək bir az mırt tutaq.

Kəndə çatanda Şakir çıxır qabaqlarına. Maşını saxlayıb düşüb Şakirlə görüşürlər.

Katib dərədə otlayan eşşəkləri göstərib deyir:

- Şakir, o eşşəklər də Gülablıdandı?

Şakir bir katibi, bir qonaqları süzür, qonaqların içində olan Xudu Məmmədovu qonaqlardan ayırır və çəkir öz tərəfinə və deyir:

- Yox, yoldaş katib, qadan alım, onlar da sizin kimi gəlmədilər.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK